سرانجام فراکسیونهای مجلس دهم در گفتوگو با سبحانیفر، منتخب لیست امید:
بزرگانی فراتر از جمع نمایندگان برای همگرایی وارد شوند
شرق، مهدی قدیمی: منتخبان لیست امید، در مجلس دهم چه راهی پیشرو دارند؟ این پرسشي است که با توجه به حواشی چند روز اخیر پیرامون انتخاب رئیس مجلس دهم، پاسخ به آن چندان آسان نیست. اما برایند اوضاع به گونهای است که به نظر میرسد در بین میانهروهای مجلس نهم که با لیست امید به مجلس دهم نیز راه یافتهاند، رگههایی از تغییر مسیر مشاهده میشود. برخی از میانهروهای مجلس نهم که با فراکسیون رهروان و طیف نزدیک به علی لاریجانی همسو و همگرا هستند، بعد از ورود به مجلس دهم نشانههایی از جداشدن بروز دادهاند و به سمت علی لاریجانی که حالا با سایر اصولگرایان همگرا شده، متمایل شدهاند. اما برخی دیگر مانند اکثریت اعضای لیست امید، به ائتلاف اصلاحطلبان و اعتدالیون پایبند ماندهاند. اما رمضانعلی سبحانیفر، نماینده سبزوار که در مجلس نهم هم جزء معدود اصلاحطلبان آن مجلس به حساب میآمد، از اتفاق دیگری که در حال رخدادن است، خبر میدهد. او در گفتوگو با «شرق»، به شکاف در فراکسیون رهروان درباره ترکیب جدید اصولگرایان اشاره میکند و میگوید برخی از رهروانیها نمیخواهند در ترکیب جدید اصولگرایان حاضر باشند. او میگوید اگر فراکسیون امید بتواند فراگیری خود را حفظ و نیروهای اعتدالی را هم در کنار اصلاحطلبان حفظ کند، میانهروهای جداشده از رهروان به «امید» میپیوندند و اگر در فراکسیون امید هم جایی برای این طیف نباشد، احتمال دارد فراکسیون سومی در مجلس شکل بگیرد. اما سبحانیفر درباره مطالبه مردمی که به لیست امید رأی دادهاند و منتظر دیدن تغییر در مجلس هستند، هم نظرات جالبی دارد و میگوید: «چه رئیس مجلس عوض شود و چه عوض نشود، تغییر موردنظر مردم در ترکیب اعضا و ساختار کمیسیونها اتفاق افتاده و حالا به جای خیلی از تندروهایی که روی این صندلیها مينشستند و حرف میزدند، افراد دیگری به مجلس آمدهاند و هرکس رئیس باشد، خروجی این مجلس با مجلس نهم متفاوت خواهد بود، چون همهچیز مجلس در دست رئیس نیست». شما بهعنوان یکی از منتخبان لیست امید که در مجلس نهم هم عضو فراکسیون رهروان بودهاید، تصمیم خود را برای عضویت در فراکسیون امید گرفتهايد؟ جلسه مقدماتی فراکسیون امید برگزار شد و بیشتر دوستان مجموعه امید که متشکل از اصلاحطلبان و اعتدالیون هستند، در آن شرکت کردند. پیشنویس اساسنامه هم ارائه شده که از نظر من اشکالاتی دارد. بنابراین در این مقطع، حرفزدن از عضویت در فراکسیون درست نیست و باید مشکلات اساسنامه برطرف و اصلاح شود و بعد از تصویب اساسنامه باید افرادی که میخواهند این اساسنامه را بپذیرند، به عضویت فراکسیون درآیند. شما در مجلس نهم مثل بقیه اعتدالیون عضو فراکسیون رهروان بودید و در مجلس دهم با لیست امید به مجلس آمدهاید. در شرایط فعلی که فراکسیون امید در حال تشکیل است و سران رهروان به همراه بقیه اصولگرایان راهی دیگر در پیش گرفتهاند، احتمال رفتن اعضای رهروان به سمت اصولگرایان را چقدر میدانید؟ این هنوز مشخص نیست. دوستانی که در رهروان بودند الان اگر فراکسیونی با ترکیب جدید شکل بگیرد، باید ببینند که آیا با این ترکیب جدید هم میخواهند در فراکسیون بمانند یا خیر. چون با تغییراتی که در ترکیب فراکسیون اصولگرایان مجلس جدید نسبت به ترکیب فراکسیون رهروان مجلس نهم ایجاد میشود، احتمال دارد برخی از دوستان نپذیرند که دیگر عضو چنین فراکسیونی باشند. احتمال دارد این افراد، به دلیل یککاسهشدن همه اصولگرایان و حضور طیف تندرو در کنار رهروانیها در یک فراکسیون، از آن جمع جدا شوند و به فراکسیون امید بپیوندند؟ درباره فراکسیون امید هم این مشکل به نوعی دیگر وجود دارد. چون فراکسیون امید هم شامل اصلاحطلبان و اعتدال و توسعه است که اینها دو تشکیلات جدا از هم بودهاند و در انتخابات با هم به یک تفاهم رسیدهاند. حالا باید دید این تفاهم در ادامه کار هم پابرجا خواهد بود یا نه. این بستگی دارد به سطح همگرایی که باید ایجاد شود. اگر همگرایی شکل نگیرد و این دو طیف فراکسیون امید هم از هم جدا شوند، آنوقت زمینه فراهم میشود تا یک فراکسیون سوم از این افرادی که از دو فراکسیون اصولگرایان و امید جدا شدهاند، تشکیل شود. اگر هم به فرض فراکسیون سومی شکل بگیرد، در موضوع انتخاب رئیس باید بین دو گزینه فعلی یعنی آقای عارف و آقای لاریجانی، یکی را انتخاب کنند. در آن شرایط فکر میکنید فراکسیون سوم به کدام سمت متمایل شود؟ هنوز که آن طیف سوم شکل نگرفته ولی تقابل دو گروه فعلی، تا امروز به نوعی پیش رفته که بستر را برای شکلگیری آن فراکسیون سوم مهیا کرده است. اما هنوز چنین اتفاقی نیفتاده و نمیشود گفت اگر بیفتد، فراکسیون سوم مثلا در انتخاب رئیس به کدام سمت متمایل میشود. درباره سازوکار اداره مجلس دهم، بحثی که مطرح است این است که مردم دو دوره قبل را با همین ترکیب ریاست مجلس و کمیسیونها دیدهاند و حالا با هدف تغییر، پای صندوق آمدهاند. شما بهعنوان یک عضو لیست امید، فکر میکنید ادامه سازوکار دو دوره گذشته در هیأترئیسه و کمیسیونهای مجلس، پیام خوبی به مردم میدهد؟ الان من درباره اینکه چه کسی رئیس شود، بحث نمیکنم. الان مهمتر از بحث رئیس، این است که مجلس به یک همگرایی برسد تا باری از دوش این مملکت بردارد. چون برای مردم بیش از آنکه تغییر افراد مثلا در هیأترئیسه مهم باشد، حل مشکلات اقتصادی و دوری از تنش و درگیری و حفظ آرامش کشور مهم است. من یک مثال برای شما میزنم؛ ببینید در مجلس اول آیتالله طالقانی که همه میدانیم شخص بزرگی بوده، پایین مینشیند، چون هدف حل مشکلات است. پس حواسمان باشد که یک اولویت بزرگتر را قربانی یک مورد کماهمیتتر نکنیم. بنابراین اگر مجلس به این نتیجه برسد که با چه ترکیب و چه سازوکاری میتوان بهترین همگرایی را ایجاد کرد تا خروجی آن برداشتن بار از دوش مردم باشد، این بهترین نقطه خواهد بود. خب اگر باری بر دوش مردم هست، بخشی از آن خروجی همین تفکری است که در دو دوره گذشته بر اداره مجلس و کمیسیونها حاکم بوده است و نمیتوان گفت همین افراد باشند و انتظار داشته باشیم که خروجی مجلس چیز متفاوتی شود. همه ما باید تلاش کنیم که ابتدا همگرایی به وجود بیاید و بعد هم این همگرایی را صرف تأمین خواستههای مردم کنیم. چون بدون ایجاد همگرایی و در فضای تنش و تقابل نمیتوانیم حتی با تغییر افراد، خروجی موردانتظار مردم را از مجلس دهم بگیریم. راه ایجاد این همگرایی چیست؟ باید افرادی که جریان را راهبری میکنند، آن را به سمتی ببرند که این همگرایی ممکن شود و به وجود بیاید. الان از طرف بزرگان لیست امید مدام پیام تعامل میآید و طرف مقابل سکوت کرده و کار خودش را انجام میدهد. اینجا چه کسی میتواند همگرایی را ایجاد کند؟ اولا که طرف مقابل نیز حرفهایی دارد و مطالبی را مطرح میکند. درثانی من فکر میکنم موضوع قابلجمعشدن است. بزرگانی که میدانداری میکنند توان جمعکردن اوضاع را دارند. بزرگانی که حتی فراتر از مجموعه نمایندگان هستند باید بنشینند و این همگرایی را ایجاد کنند. شاید این تصور وجود دارد که منظور از تعامل این است که لیست امید به نفع طیف دیگر کنار برود تا تنش ایجاد نشود. شما چنین تعاملی را به نفع مجلس میدانید؟ خیر. من میگویم تعامل برای افزایش کارایی و بهبود خروجیها باشد. اما تأکید میکنم که تغییر خروجیهای مجلس دهم نسبت به مجلس نهم، بخواهیم یا نخواهیم قطعا اتفاق میافتد. بنابراین نیازی نیست که بگویم حتما و قطعا برای اینکه تغییر ایجاد شود باید رئیس عوض شود. چون بهخودیخود و حتی درصورت تغییرنکردن رئیس، مجلس دهم مثل مجلس نهم نمیشود. چون در مجلس فقط رئیس تصمیمگیرنده نیست. من میگویم شما فرض کن که حتی رئیس تغییر نکرده باشد. اما قطعا تغییر موردنظر قبل از تشکیل هیأترئیسه و انتخاب رئیس به وجود آمده است و نباید همهچیز را به جایگاه ریاست گره زد. تغییر در کل بدنه مدیریتی مجلس و ساختار و ترکیب کمیسیونها اتفاق افتاده است. در ماهیت و هویت اشخاصی که به صورت فردی روی صندلیهای خود مینشینند و قرار است حرف بزنند تغییر اتفاق افتاده است. الان دیگر بهجای بسیاری از افرادی که تندرو بودند، افراد دیگری آمدهاند و قرار است حرفهای دیگری از تریبون مجلس زده شود. اینها تغییر است و چه رئیس تغییر بکند و چه تغییر نکند، تغییر مجلس به وجود آمده است. الان نیازمند رسیدن به نوعی همگرایی هستیم که وقتی بر اساس آن همگرایی مسئولیت اداره امور مجلس تعریف شد، این اداره امور، چه در کمیسیونها و چه در جاهای دیگر در جهت خواستههای مردم و تأمین مطالبات مردم باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.