|

یوسف گمگشته هنر

حسین هاشم‌پور

کسی خبر دارد حال دانشجوی دختر رشته نوازندگی چطور است؟ سی‌ام دی‌ 1393 در همین ستون در قالب هشت پرسش از لغو‌کنندگان کنسرت‌ها، این سؤال را مطرح کردیم؛ هنگامی که بانوی نوازنده از روی صحنه اجرا، پیش چشم مردم به پایین کشیده شد و اجازه نیافت از ابتدایی‌ترین حق قانونی خود بهره‌مند شود، «شرق» در همین صفحه خبر داد ممنوعیت ورود نوازندگان زن به چهار استان اصفهان، یزد، آذربایجان شرقی و خراسان‌رضوی نهادینه شده است. یک - دلمان خوش بود وقتی وزیر فرهنگ در اظهارنظری کم‌سابقه خبر داد: «همه لغو‌ کنسرت‌ها بر‌عهده نیروی انتظامی نبود، بعضی از جاها ائمه‌جمعه مخالفت کرده‌اند و در پی آن، عناصر مذهبی جلو برگزاری کنسرت را گرفته‌اند، در بعضی از جاها قوه قضائیه جلوگیری کرده است.»، چند قدم به پیش برداشته‌ایم، حتما پس از این شفاف‌سازی مجموعه‌ای از تدابیر شامل گفت‌وگو، رایزنی، بخش‌نامه و حتی ارائه لایحه به مجلس در دستور کار قرار می‌گیرد که بر این درد کهنه، دارویی امیدبخش تجویز شود، اما گویا در عمل دل‌خواسته دلواپسان در جریان است. دو- 23 دی 93 همین ستون طرح نمادین رفراندوم هنری را پیشنهاد داد، زیرا می‌شنید نسل نو آمده حوصله «یوسف گمگشته باز آید، غم مخور» را ندارد، می‌پندارد عمر دوروزه پرشتاب می‌گذرد و اجرای قانونمند کنسرت، پیش‌پاافتاده‌ترین حقی است که نباید برای آن موی سپید کرد. سه-تجربه انتخابات اخیر در تهران نشانی یوسف گمگشته هنر را هم داد: یگانه راه استیفای حقوق اهل هنر هم‌گرایی است، حتی اگر همیشه اختلاف سلیقه هنرمندان در بوق باشد، حتی اگر دوست‌دارانشان خون دل می‌خورند که چرا هنرمندان همدل نمی‌شوند، یا به گواه هفتم بهمن 93 همین ستون با تلخکامی پذیرفته باشیم «دو هنرمند در اقلیمی نگنجند». راه برون‌رفت از تحدیدهای فضای هنری، وحدت و پیگیری مُصرانه و همگانی مطالبات از مجاری قانونی است. نباید اجازه داد چنان بدعت‌هایی ایران عزیز را در مجامع بین‌المللی انگشت‌نما کند. دیگر اینکه نهادینه‌شدن این محدودیت‌ها میراث ناپسندی برای آیندگان خواهد بود. در این راه به‌حتم دولت با کمک به نهادسازی و تقویت صنوف هنری می‌تواند بهترین بستر را فراهم آورد؛ به‌ویژه که مجلس دهم امیدهای تازه‌ای را به دوست‌داران فرهنگ و هنر نوید داده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.