|

روايت اول شخص

موج خشک کریستف رضاعی

چيدمان صوتي که در طبقه پایین نمایشگاه «طلای آبی» در فضا پخش می‌شود چهار منبع صوتی مختلف دارد به نام «موج خشک». موج معمولا به آب ربط دارد ولی در این کار با کلمه «موج» بازی شده؛ ضمن اینکه صدا شبیه موج و زندگی است و جریان دارد، چون به‌هرحال نمایشگاه در مورد کمبود آب است، این قسمت خشکی، به سکوت ربط دارد، حالا هر سکوتی می‌تواند تصویر خود را داشته باشد اما در این مجموعه سکوت به خشکی ربط دارد، یا صدای باد و شن. این یک بازی است بین صدای آب و قطره رودخانه. ‌صدای پرنده هم هست که آب و زندگی را ایجاد می‌کند. در اینجا بازی بین استاتیک و زیبایی صدای آب هم است. یک جا موسیقی می‌آید و می‌رود که کاملا در تضاد است با صداهایی که می‌شنوید. هرکدام از منابع صوتی هم مختلفند و تنها ارتباطشان به هم در این است که در مورد آب هستند.

گوشه چشمي به موندریان بریت (Breyte) هنرمند گرافیتی پیت موندریان نقاشی‌های معروفی دارد که با قرمز و آبی و زرد کار شده‌اند. در اثري که «اشک» نام دارد، با گذاشتن رنگ‌های زرد و آبی و قرمز می‌خواستم گوشه چشمی به موندریان داشته باشم. استایل کارهایم گرافیتی است و در برخی موارد هم با نئون کار کرده‌ام، اما در اثری که به نمایشگاه «طلای آبی» دادم از نئون استفاده نکردم. به‌جرئت می‌گویم که کارهای گرافیتی ایران از نمونه‌های اروپایی عقب‌تر نیستند. کار گرافیتی در ایران مثل نیویورک و لس‌آنجلس است. سال گذشته از طریق اینستاگرام نمایشگاه، متوجه فراخوان شدم. به نظرم نمایشگاه خوبی است و ایده‌های عالی‌ای در آن به چشم می‌خورد. در خارج از ایران گالری‌های معروف اروپا از جمله گاگوسیان و پروتن استقبال خوبی از این کارها می‌کنند. خوشحالم که جوانان ایرانی این‌قدر ایده دارند و جلو آمده‌اند.

30 ثانیه تا آخرین تصویر آرمین امیریان. عکاس عکاسی را خودآموخته کار کرده‌ام. البته مطالعاتی در زمینه هنر داشتم اما آنچه در عکس‌هایم دیده می‌شود ماحصل زندگی و گردش من در اجتماع است. اثرم در نمایشگاه طلای آبی، «ژلوفن» نام دارد و درباره طبیعت و روند نابودی آن است و اینکه نسل بعد چیزی جز تصویر نخواهد داشت. روزنه‌های امیدی که مثل بوم سپر خودمان می‌کنیم تنها گریزگاهمان است. بشکه‌های این اثر، تقابل رؤیا و واقعیت را نشان می‌دهند. یعنی فناوری نوپایی که فکر می‌کنیم ما را بالا می‌برد، درحالی‌که مسبب اصلی زمین‌خوردنمان است. این دو عنصر با آسمانی که حمل می‌کنیم و بشکه‌های سمت راست تصویر تقابل دارند؛ در پس‌زمینه‌ای از زمین بکر و کماکان زباله‌‌دار و پرگردوغبار و قرینه‌ای از طبیعت مه‌آلود. این تصویر را بین اتوبان اصفهان تهران پیدا کردم. عکس کاملا واقعی است. آماده‌سازی آن خیلی زمان‌ برد، ولی تنها 30 ثانیه فرصت داشتم که این تصویر را ثبت کنم!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.