ضرورت تغییر سینمای «نفتسوز» به «پیهسوز»
مهرداد حجتی
«میگن تو سینما مافیا هست!»«خیلیوقته این حرفها را میزنند. مگه دوباره کسی چیزی گفته؟»«خسرو معصومی گفته».«کارگردان؟»«آره، چند شب پیش تو برنامه زنده تلویزیونی».«خودش کشف کرده؟»«مسخره میکنی؟ دارم میگم جدی گفت».«حالا این مافیا چهکار میکنه؟»«گفت اکران رو در دست داره. اگر اراده کنه میتونه یک فیلم رو در 50 سالن اکران کنه».«تلویزیون اینها رو پخش کرد؟»«توی همین برنامه هفت».«یعنی تلویزیون تصمیم گرفته برای انتقاد فضا رو باز کنه؟»«شما زود میپری اونطرف حرف!»«مگه چی گفتم؟»«حرف ما چه ربطی به فضای باز داشت؟»«مگه نمیگی تلویزیون این حرفها رو پخش کرده؟»«بله، گفتم».«خُب معنیاش میشود همین».«اما بحث ما راجع به مافیا در سینما بود».«اما این مهمتره».«اینکه تلویزیون چنین حرفهایی پخش میکنه؟»«دقیقا. معنیاش میشه تغییر».«با پخش همین یک جمله؟!»«بالاخره «تغییر» از یک جایی شروع میشه».«عجب؟»«ببین؛ خود مدیر صداوسیما گفته که این سازمان زیر فشار رسانههای رقیبه. باید فکری کرد».«منظور؟!»«یعنی برای عقبنموندن از شبکههای ماهوارهای، میخواهند تغییراتی بدهند، لابد».«یعنی حالا این ضرورت پیش اومده؟»«لابد. شاید خطرش رو حس نکرده بودن».«یعنی از این بهبعد تلویزیون هر انتقادی رو پخش میکنه؟»«ذوقزده شدی؟»«برعکس. «دلواپس» شدم».«فکر میکردم مثل هر شهروندی استقبال میکنی».«چرا باید استقبال کنم؟ تلویزیون نباید تحتتأثیر شبکههای ماهوارهای قرار بگیره. قابلقبول نیست».«بالاخره رئیس سازمان بهتر از من و شما از وضعیت سازمانش خبر داره. میدونه اگر نتونه اعتماد مردم رو جلب کنه، مخاطباش رو از دست میده. رسانه بدون مخاطب هم که دیگه مفهومی نداره. موافقی؟»«نه موافق نیستم. حالا چون مردم ویدئوهاشون رو برای شبکههای ماهوارهای میفرستند، میشه دلیل؟»«ببین دوست من، حرف رئیس سازمان «احساس»خطر نیست، بلکه «اعلام» خطره».«با «استیج» چه کنیم؟ اون رو که نمیشه پخش کرد؟»«اما داره پخش میشه. ندیدی؟ مشابه همون برنامه داره از شبکه سه پخش میشه. فقط اسمش فرق میکنه».«اونو که خودمم دیدم».«خب این رو چی میگی؟»«حالا کی گفته این رو زیر فشار اون رسانهها پخش میکنن؟»«شام ایرانی که یادت نرفته؟ اون رو چی میگی؟ اون مشابهسازی نبود؟»«اون که تو شبکه سینمای خانگی بود».«مغلطه نکن. منظورم تقلید از اوناست».«خود اونا هم اون برنامه رو تقلید کرده بودن».«اما تا قبل از اون چنین برنامهای نساخته بودیم».«تقلید نبود».«پس چی بود»؟«لابد لازم بوده».«ما رو سر کار گذاشتی؟ دوساعته همین رو دارم میگم. اونوقت میگی لابد لازم بوده! من هم از اول همین رو گفتم».«حرف من فرق میکنه».«چه فرقی؟»«فرق میکنه. این رو خودت باید بفهمی».«من که نفهمیدم».«این دیگه مشکل توست».«متوجه شدم. همیشه حق با شماست. حتی وقتی حق با ماست».«مگه غیر از اینه؟»«من که گفتم. حق با شماست».«حالا فکر میکنی آخرش چی میشه؟»«تلویزیون؟»«نه سینما».«چی رو چی میشه؟»«مافیا؟ واقعا مافیا داره؟»«این رو باید از خودشون بپرسی».«اگه واقعیت داشته باشه، عاقبت سینما چی میشه؟»«حالا مگه ثابت شده که تو باور کردی؟»«اما اگه حقیقت داشته باشه چی؟»«حالا که نشده».«اما اگه بشه اینهمه پول بالاخره وسوسهکننده است. آدم نگران میشه».«کدوم پول؟»«همین فروش چندمیلیاردی فیلما».«این که خوبه».«نگرانکنندهاس».«حالا که اومدیم سراغ سینما تو نگران شدی؟»«نگرانی هم داره. با این پولها چی میکنن؟ اصلا اینهمه پول کجا میره؟ نباید بفهمیم؟»«حالا شما سینما رو گیر آوردی؟ درآمد نفتی زیاد در دوره شما نگرانکننده نبود؟»«اونو که «دکتر» جواب داد».«که تقصیر سیاست خارجی جدیده؟»«گفتم. تا میام دو کلوم حرف بزنم پای «دکتر» رو وسط میکشی. اینطوری که نمیشه بحث کرد!»«خودت صحبت پول کردی. سینما بهعنوان «هنر- صنعت» هم مثل باقی صنایع «نفتسوزه» تا مادامی که به نفت وابسته است، همین حرفها توش هست. حرف از رانت و این چیزها. حالا با پیشنهاد شما میشه «پیهسوزش» کرد که دیگه از این حرفها زده نشه. موافقی؟»«یعنی میخوای بگی مافیایی در کار نیست؟»«این رو نگفتم. این رو خودشون جواب میدن. من فقط بلدم نقد کنم».«من که گیج شدم».«از چی»؟«از این تغییرا. دیگه هیچی سر جاش نیست. همهچیز تغییر کرده. تلویزیون، سینما، همهچیز».«خب پیش میاد».«سرم داره گیج میره. فکر میکنم باید برم».«اصلا برو سفر. سفر برات خوبه».«اینطوری خوب میشم؟»«حتما. سفر برای همه خوبه».«حس سفر چیکار میکنه»؟«تغییر. سفر آدم رو«تغییر» میده. واسه همه خوبه».«چه خوب! همین فردا میرم. شاید هم رفتم خارج».«خوبه. اونوقت میفهمی تغییر چقدر خوبه!»«دستراستی» بلافاصله برخاست و بیتوجه به صورتحساب، کافه را ترک کرد. «دستچپی» نگران، همانطور سرجایش نشست و به تابلو نئون آژانس مسافرتی آنسوی خیابان چشم دوخت که چشمک میزد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.