آینه
اعتماد تمام ايران را به يك حوزه انتخابيه تبديل كنيم سعید حجاریان: چرا يك نماينده مجلس بايد خود را وقف امور محلي كند؟ نماينده مجلس در واقع نماينده ملي است و بايد در سطح ملي كار كند، نه در سطح منطقه. نماينده مجلس، نماينده كل ملت است نه اينكه فقط نماينده يك حوزه باشد و براي كل مردم تصميم ميگيرد. حوزهها براي خودشان فرماندار و استاندار و شوراي شهر دارند. سطح كاري و وظيفه نمايندگي بالاتر از اين امور محلي است. چرا نمايندهاي كه بايد در سطح كلان كار كند و تصميمات ملي براي كل كشور بگيرد وقتش را صرف اموري مثل آسفالتكردن فلان خيابان در فلان شهر يا ساخت فلان مركز فرهنگي يا تفريحي كند... . امروز افراد زيادي از مسئولان و فعالان سياسي از پروسه برگزاري انتخابات ناراضي هستند. مثلا آقاي جنتي بعد از ثبتنام كانديداها به اين موضوع كه تعداد زيادي براي نامزدي در انتخابات ثبتنام كرده بودند انتقاد كرده و آن را داراي ابهام خوانده بود و حتي ميگفتند توطئهاي پشت اين داستان وجود دارد. درحاليكه ابهام يا توطئهاي وجود نداشته است، وقتي احمدينژاد ميتواند رئيسجمهور شود، عده زيادي هم پيش خود فكر ميكنند كه ميتوانند نماينده مجلس باشند. در واقع پستها در نظام ارزان شده است و هركسي هم ميخواهد نماينده مجلس شود، به قول عربها مناصب رخيص شدهاند... . معتقدم مجلس آينده دو فراكسيون خواهد داشت، برجاميان و نابرجاميان. بحث درمورد رياست عارف و لاريجاني بحث درباره دو نفر است كه هر دو در داخل يك فراكسيون قرار دارند و هر دو آنها داخلي فراكسيون برجاميان محسوب ميشوند. بنابراين اين مسئله نميتواند تبديل به يك رقابت شود و با يك گفتوگو حلوفصل ميشود.
جهان اقتصاد برجام یا نابرجام ناصر ذاکری: توافق هستهای فقط بنا بود سنگی بزرگ را از سر راه پیشرفت کشور بردارد، سنگی که وجود آن باعث شده بود کشورمان موفق به فروش نفت به میزان سهمیه خود نشود و حتی برای فروش بخشی از این سقف سهمیه، مجبور به همکاری با امثال بابک زنجانی شود. سنگی که بودنش هیچ ثمری برایمان نداشت؛ اما خسارتی عظیم به اقتصادمان وارد میکرد. بهترین شاهد برای رد ادعای منتقدان این است که تیم مذاکرهکننده با جدیت تمام روی مواضع خود ایستاده و طولانیشدن مذاکرات را پذیرفت. عدمرعایت خط قرمزها میتوانست زمان مذاکرات را بسیار کوتاه ساخته و به این ترتیب خواسته دولت که مثلا فراهمآوردن امکان حل کلیه مشکلات از طریق برجام بود، زودتر تأمین شود. درحالیکه دولت حاضر به کوتاهکردن دوران مذاکره و کوتاهآمدن از خط قرمزها نشد. خلاصه کنم، با کنارهمگذاشتن کلیه ادعاهای منتقدان سرسخت برجام و مستنداتی که روکردهاند، فقط میتوان به این نتیجه رسید که آنان سندی راهبردی با عنوان «نابرجام» که پیامی روشن و شفابخش برای اقتصاد کشورمان داشته باشد، در دست ندارند. آنان فقط نگران این هستند که گشایش اقتصادی پیشروی اقتصاد کشورمان که آثار آن بهتدریج ملموس و محسوس میشود، در عین تأمین منافع ملی کشورمان و حل مشکلات معیشتی مردم، آنان را برای همیشه از موفقیت در جلب حمایت رأیدهندگان دور کند.
رسالت موانع شكلگيري دولت اسلامي محمدكاظم انبارلويي: ديوانسالاري بهجامانده از دولتهاي سازندگي و اصلاحات نتوانست سياستهاي ابلاغي اصل 44 كه با آن قرار بود يك انقلاب اقتصادي راه بيفتد را اجرا كند. منافع اين طبقه براي بهبود وضع كسبوكار طبقات ضعيف جامعه قابل جمع نيست. آنان به كساني سرويس ميدهند كه در علاقهمندي آنان به تداوم انقلاب ترديد وجود دارد و هيچگاه در صحنههاي دفاع از نظام نايستادند. طبقه جديد در فتنه 88 بر نظام و انقلاب شمشير كشيد و رفت يك جماعت نگونبخت سياسي و ورشكسته را پيدا كرد و با اسم رمز تقلب در پشت آن قرار گرفت. امروز با همه قدرت از اين «رمز» مراقبت ميكند. آنها اين رمز را رازآلود كردهاند و مي خواهند اين راز را ولو به قيمت برباددادن قيامت خود همچنان حفظ كنند. طبقه جديد يك طبقه ويژهخوار و مفتخور و انحصارطلب است. اگر اين انحصار به خطر بيفتد با تمام توان به صحنه ميآيد تا اين خطر را دفع كند. ريشه بداخلاقيهاي انتخاباتي و رفتن تا مرز «بغي و محاربه» همين بود. خطرناكترين جرياني كه اسلاميت و جمهوريت نظام را تهديد ميكند همين جماعت هستند. جاهطلبي از ويژگيهاي آنان است كه مرزي براي آن نميشناسند. رفاه و اشرافيت حاكم بر ديوانسالاري كشور امكان هرگونه حركت به نفع محرومين را گرفته است. با آنكه اعتراف دارند حداقل 10 ميليون نفر استحقاق گرفتن يارانه را ندارند؛ اما حاضر نيستند يارانه ثروتمندان را به نفع فقرا حتي مستند به قانون قطع كنند. دولت بايد فكري براي شكل و ظاهر خود براساس معيارهاي «دولت اسلامي» بكند. اگر الگوي اسلاميـ ايراني پيشرفت را رها كند و براساس مدل «نئوكينزي» به فكر برونرفت از مشكلات اقتصادي باشد، به جايي نميرسد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.