وقتی تلویزیون ممنوعالتصویر میشود
حسین هاشمپور
مصاحبه، مصاحبه، مصاحبه؛ حرف، حرف، حرف؛ قصه این روزهای تلویزیون ماست. امیدوارم تلویزیونی که شما تماشا میکنید اینجوری نباشد. تلویزیون ما که شبانهروز در حال مصاحبه با این هنرپیشه و آن آوازهخوان است؛ بهسادگی میتوانید بیخیال تصویر شوید و چشمانتان را ببندید و به حرفهای هزار بار گفتهشده گوش کنید. یک: انبوه برنامههای مصاحبهمحور سبب شده تلویزیون دچار فقر مصاحبهشونده شود و گاه یک چهره، یک دور کامل همه این برنامهها را میرود و میآید؛ این اواخر هم کار به جایی رسیده که دیگر از چهرهها خبری نیست، میهمان برنامه بازیگری است که در سریالی نقش حاشیهای داشته! دو: دورشدن تلویزیون از هویت تصویری خود بهکنار، غصه آنجاست تلویزیون هر سریالی میسازد دستکم بیست و چهار پنج بار افتخار پخش مجدد آن را نصیب بینندگانش میکند. سؤال اینجاست این روزها که مدام مصاحبه پخش میکنند، سالهای بعدتر چه چیزی میخواهند بازپخش کنند؟! سه: گویا ممنوعالتصویری پیشانینوشت تلویزیون ماست. اکنون که معدودی از ممنوعالتصویرها به قاب تصویر بازگشتهاند؛ با رادیوییشدن برنامههای تلویزیونی، اینبار تلویزیون خود را ممنوعالتصویر کرده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.