هرچه آن خسرو کند شیرین نیست!
کریم ارغندهپور
مهمترین پیام سفر باراک اوباما به بریتانیا در این روزها قانعکردن افکارعمومی این کشور به رأی به باقیماندن در اتحادیه اروپاست. امروز در خبرها بود که محبوبیت اوباما کمی کمتر از دوبرابر محبوبیت نخستوزیر غیرمحبوب این کشور است! بااینحال آخرین نظرسنجیها حاکی است که بیشتر بریتانیاییها موضع اوباما را در سفرش دخالت در امور داخلی کشورشان تلقی میکنند و همین ممکن است کارکرد ضدتبلیغی به سفر او بدهد. نکته درسآموز در این بین آن است که لزوما هرچه آن خسرو کند شیرین نیست! و هرچه فرد محبوبی بگوید یا بخواهد، افکارعمومی آن را چشمبسته نمیپذیرد. این مسئله بههزارویک عامل دیگر هم بستگی دارد که اگر همراه نباشند موفقیتی هم در بین نخواهد بود. یادم هست چندینسال پیش در اثنای یک انتخابات عمومی در دفتر یکی از کارگردانهای خوب کشورمان بودم. خیلی عصبانی بود و پشتسرهم سیگار میکشید و بدوبیراه نثار آقای... هنرپیشه معروف میکرد. میگفت: «او خودش به من گفت از فهرست اصلاحطلبها حمایت میکند و حالا به هر دلیلی در مصاحبه با خبرگزاری معروف، منکر اصل مسئله شده است!» میگفت: «او فکر کرده بهخاطر شهرتش حالا اگر حرفش را عوض کند مردم هم بهیکباره چنین خواهند کرد!» نکته اصلی سخنش کاملا درست است. ضمن همراهی، به او گفتم: «در همان انتخابات یکی از سلاطین مشهور فوتبالی فرصتطلبانه از هر دو فهرست حمایت کرده!» افکارعمومی به سادگیای که تصور میشود نیست. اینطور کار نمیکند و طول میکشد تا اصحاب قدرت و شهرت رازش را بهخوبی درک کنند. از این زاویه به نظرم سفر اوباما به بریتانیا ارزش مؤثری در تغییر نتیجه آرا - بهگونهای که او طلب میکند- نخواهد داشت. او اگر در خانه خود میماند و ترجیحش را محترمانه - و بدون احساس دخالتجویی- میگفت حتما تأثیرش بیشتر بود و این اشتباهی است که بیشتر افراد در قدرت، درباره نسبت خود با افکارعمومی میکنند و ظاهرا تاریخ در اینباره مرتب و در همهجا تکرار میشود!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.