انتخابات درونحزبی آمریکا به ایستگاه نیویورک رسید
روز پرهیاهوی نیویورکیها
ایالات متحده شاید کشور جزیرهها باشد، اما نیویورک، قلب اقتصادی و فرهنگی آن، بدونشک تکافتادهترین جزیره آن است. برای اثبات این ادعا نیز نیازی نیست در اعماق تاریخ و فرهنگ آمریکایی نفوذ کنیم. تنها کافی است نگاهی به کارزار انتخاباتی نامزدهای رنگارنگ ریاستجمهوری اخیر بیندازیم که اگر در هر ایالت دیگری، بر محور ارزشها و رؤیای آمریکایی میچرخند، در نیویورک، این سرنوشتسازترین ایستگاه انتخاباتی که البته با نظر به قوانین دستوپاگیر ایالتی، بخش بزرگی از رأیدهندگان مستقل را معاف کرده، گریزی از نقبزدن به ارزشهای نیویورکی ندارند؛ ارزشهایی که شاید نحوه تعریف آنان همواره یکی از بارزترین نقاط افتراق بین دو حزب عمده ایالات متحده بوده است، اما این روزها بسیار زودتر از آنکه باید در رقابتهای مقدماتی درونحزبی، به متر و معیار مقبولیت رقبای همحزبی بدل شده است. شاهد این مدعا نیز اوضاع نابسامان جبهه جمهوریخواهان است که با نظر به نتایج نظرسنجیهای عمومی و پیشتازی بلامنازع «دونالد ترامپ» بیش از هر زمان دیگری بر این امر صحه میگذارد. شهروندان نیویورکی، یا بهتر است بگوییم حامیان نیویورکی و ثبتشده دو حزب اصلی آمریکا، امروز در حالی نامزد خود را انتخاب میکنند که از مدتها پیش انتظار میرفت ترامپ، این میلیاردر 72ساله متولد نیویورک، برنده رقابتها باشد. اما آنچه پیشبینی نشده بود، فاصلهگیری روزافزون ترامپ از رقبای خود بود که درحالحاضر و بنا بر نتایج آخرین نظرسنجیها، 54 درصد از آرای جمهوریخواهان این ایالت را از آن خود خواهد کرد. این در حالی است که «تد کروز»، نفر دوم فهرست جمهوریخواهان و «جان کیسیک»، فرماندار کمشانس اما همچنان کنارنکشیده «اوهایو»، هرکدام با محبوبیتی 21 و 19 درصدی، احتمالا سهمی بسیار اندک از مجموع 95 رأی وکالتی را به دست خواهند آورد. دراینمیان، احتمالا این تد کروز خواهد بود که خود را بزرگترین بازنده میدان نیویورک خواهد دید؛ بهخصوص حالا که بهعینه شاهد آن است در حساسترین پیچ انتخاباتی و درست هنگامی که موفقیتهای پرحرفوحدیث او در «کلرادو» و «وایومینگ» جانی تازه به کارزار انتخاباتیاش بخشیده، ارزشهای نیویورکی، ترکیبی که خود برای اولینبار در توصیف مواضع فاشیستی، اما از منظر رهبران جمهوریخواه، لیبرالیستی ترامپ به کار برد، به پاشنه آشیل او بدل شده است؛ شبحی که حتی در ضیافت سالانه کمیته ایالتی جمهوریخواهان نیز او را رها نکرد. اگر از معترضان نیویورکی حاضر در بیرون سالن و تعریف متفاوت آنان از ارزشهای نیویورکی بگذریم، کافی است استقبال سرد حاضران از سخنرانی سناتور تگزاسی را در برابر شور و هیجان ناشی از نطق ترامپ قرار دهیم تا دریابیم کروز حتی در نسخه جمهوریخواهانه ارزشهای نیویورکی نیز که در نبود مطالبات سوسیالدموکرات، از منظر امثال ترامپ به تعهد کاری نیروهای پلیس، آتشنشانها، کارکنان حملونقل عمومی و البته ایستادگی آن از پس بزرگترین حمله تروریستی قرن اخیر محدود میشود، جایی ندارد. بنابراین، شاید جای تعجبی نباشد که ترامپ در سایه اطمینان از پیروزی در زادگاهش، بیش از آنکه در پی تهییج رأیدهندگان باشد، تهدید رهبران حزبی را در دستور کار قرار داده است. او در حالی روز یکشنبه برای چندمینبار مدعی دستکاری در سازوکار انتخاباتی جمهوریخواهان شده و هشدار داده در صورت ادامه روند کنونی، رهبران حزبی احتمالا در کنگره ماه جولای با سیل عظیمی از هواداران بهشدت خشمگین او روبهرو خواهند شد که به نظر میرسد نامزد پیشتاز جمهوریخواهان اکنون درصدد است در سایه عدم کسب آرای وکالتی حداقلی برای تثبیت نامزدی خود در انتخابات نهایی ماه نوامبر، خود را قربانی تبانی رهبران حزبی علیه آرای مردمی ترسیم کند. نمایندگان جمهوریخواه مختارند تا در صورت ناکامی تمامی نامزدها در کسب حداقل نیمی از آرای وکالتی در کنگره ماه جولای، با تجدید روند رأیگیری، اینبار آزادانه به هرکدام از نامزدهای موردنظر خود رأی دهند؛ چشماندازی که نهتنها ترامپ و هواداران میلیونی او را نسبت به کسب نامزدی نهایی جمهوریخواهان دچار تردید و اضطراب کرده، بلکه به نامزدهای کمشانس و البته جریان اصلی حزب همچون کیسیک نیز این امید را داده تا با باقیماندن در کوران رقابتها، در دقیقه 90 برگه را بهنفع خود برگردانند. پیشتازی هیلاری کلینتون در نظرسنجیها با انتشار نتیجه نظرسنجیهای اخیر ایالت نیویورک که نشان میدهد «هیلاری کلینتون»، وزیر خارجه پیشین آمریکا، فقط با اختلاف شش درصد از «برنی سندرز»، سناتور ایالت «ورمونت»، پیشی گرفته، رقابت درونحزبی دموکراتها در انتخابات امروز نیویورک سختتر و حساستر شد. نتیجه انتخابات درونحزبی ایالت نیویورک هم برای سندرز و هم برای کلینتون اهمیت زیادی دارد. سندرز که خود اهل «بروکلین» است، میخواهد با پیروزی در این انتخابات، ضربهای به رقیب خود بزند و کلینتون هم بر آن است که با پیروزی در ایالتی که پیشتر او را به مجلس سنا فرستاد، حرکت خود در مدار موفقیت را پیش ببرد. هر دو به دنبال آرای سیاهپوستان هستند و کلینتون برای پیروزی در این انتخابات به حضور گسترده آفریقایی-آمریکاییتبارها نیاز دارد و سندرز هم به دنبال آن است که حمایت برخی از آنها را جلب کند. برنی سندرز در سخنرانی خود برای هوادارانش که براساس گزارشها حدود 29هزار نفر بودهاند، بار دیگر بحث حمایت ثروتمندان از هیلاری کلینتون و فساد مالی او را پیش کشید و گفت: «وقتی ثروتمندان میلیونها دلار برای حمایت از هیلاری کلینتون به کمپین او اهدا میکنند، او نمیتواند با چهرهای جدی و مصمم به آمریکاییها بگوید شما در مقابل منافع پولهای درشت میایستید». سناتور ورمونت همچنین به هوادارانش گفت وزیر خارجه سابق باید سخنرانی خیلی خوبی برای بانک «گلدمنساکس» ترتیب دهد، چراکه برای سخنرانی از آنها بیش از 200هزار دلار دریافت کرده است. از آنسو کلینتون هم مادرانی که فرزندانشان با اسلحه کشته شدهاند را به کلیسایی در «مانت ورنون» برد و از تلاشهایش برای کنترل اسلحه در آمریکا گفت. این مادران سیاهپوست که به «مادران جنبش» معروفند، همزمان با حضور کلینتون در نیویورک، کمپینهایی در حمایت از او آغاز کردند. او روز خود را در «استیتن آیلند»، سنگر جمهوریخواهان، به پایان و نقش سندرز در بازسازی مراقبتهای درمانی در دهه 90 را زیر سؤال برد. سندرز روز خود را در کلیسای هارلم آغاز و تأکید کرد جنبش «زندگی سیاهان اهمیت دارد» به او نشان داد جامعه سیاهپوستان وقتی مورد هدف پلیس قرار میگیرند، چه حسی دارند. دو طرف اواخر یکشنبه برای مدتی کوتاه نیویورک را ترک کردند؛ سندرز برای سفر به واتیکان و کلینتون هم برای رفتن به کالیفرنیا و شرکت در میهمانیای که جورج کلونی، بازیگر معروف هالیوود، برای جمعآوری کمک به او ترتیب داده بود. در انتخابات درونحزبی دموکراتها در ایالت نیویورک تکلیف 247 نماینده مشخص خواهد شد. از میان دوهزار و 383 نمایندهای که نماینده دموکراتها برای ورود به رقابتهای نهایی انتخابات ریاستجمهوری نیاز دارند، کلینتون تاکنون هزار و 790 نماینده را از آنِ خود کرده درحالیکه سندرز هزار و 113 نماینده را به دست آورده است. انتخابات درونحزبی نیویورک بار دیگر و پس از سالها حائز اهمیت شده است، چراکه سه نفر از رقبای انتخاباتی هر دو حزب اهل این ایالت هستند. کلینتون و اسناد پاناما هیلاری کلینتون در حالی در نظرسنجیها همچنان از سندرز جلوتر است که بهتازگی در پی افشای اسناد جنجالی موسوم به «اوراق پاناما» مشخص شده «بیل کلینتون» و هیلاری کلینتون با بسیاری از افرادی که از آنها نام برده شده است، ارتباط دارند. آنطور که روزنامه دیلیمیل نوشته، زمانی که برای نخستینبار مسئله افشای اسناد پاناما مطرح شد، بیل کلینتون، رئیسجمهوری سابق آمریکا و هیلاری کلینتون، نامزد پیشتاز دموکراتها، در انتخابات ریاستجمهوری امسال، هزاران حساب بانکی خارجی را بهعنوان «پناهگاههای مالیاتی ظالمانه» برای ثروتمندان محکوم کردند. این در حالی است که بهتازگی مشخص شده کلینتونها با بسیاری از افرادی که در این اسناد از آنها نام برده شده، از مدیر مالی کمپین سنای هیلاری تا دوستان نزدیک خانواده کلینتون، ارتباط داشتهاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.