|

برترین حامیان علم

پشتوانه پژوهش

بابک فرهادی

اکنون از زمانی که ثروتمندان و افراد بسیار مرفه جامعه، ثروتشان را صرف تأسیس کتابخانه و موزه می‌کردند، سال‌ها گذشته است. ‌میلیاردرهای امروزی، برای آنکه دنیای ما جای بهتری برای زندگی شود، زیپ کیف‌های پرپولشان را باز و سرمایه‌شان را برای حمایت از علوم بنیادی صرف می‌کنند. یکی از آخرین کسانی که پولشان را صرف چنین اهدافی می‌کند، «یوری میلنر»، ‌میلیاردر روس، است. وی به‌تازگی اعلام کرده است که کاروانی از کاوشگران کوچک را به قنطوروس آلفا اعزام می‌کند. سخنان «میلنر» از چندین جهت مهم است اما علاوه بر اینها نشان‌دهنده این موضوع است که از زمانی که ناسا اولین انسان را به ماه اعزام کرده است، شیوه‌های حمایت از پژوهش‌های علمی به شکل بنیادی تغییر کرده است. اکنون با درنظرداشتن این نکته، به معرفی افرادی می‌پردازیم که در حمایت از پژوهش‌های علمی، نقش مهمی دارند و درآمدشان را صرف طرح‌هایی می‌کنند که به باورشان، سمت‌‌وسوی پژوهش‌های علمی آینده است. «بیل» و «ملیندا گیتس»: «بیل» و «ملیندا گیتس» نیاز به معرفی ندارند. این دو از بزرگ‌ترین حامیان علم در سراسر جهان هستند. این زوج طرفدار پیشرفت‌های علمی که مؤسس «بنیاد بیل و ملیندا گیتس» هستند، تاکنون بیش از 10 ‌میلیارد دلار را به طرح‌های پژوهشی بسیاری در سراسر جهان اهدا کرده‌اند. این بنیاد هم‌اکنون در زمینه ریشه‌کنی فلج اطفال در کشورهای درحال‌توسعه فعال است، اما علاوه‌براین، در زمینه چندین طرح خیرخواهانه و انسان‌دوستانه نیز فعال است که پژوهش‌های علمی در زمینه‌های مختلف از جمله آنهاست. «ریچارد برانسون»: هروقت که «ریچارد برانسون» سرگرم ماجراجویی‌های دیوانه‌وارش نیست و از پول درآوردن‌های‌میلیاردی از شرکت ویرجین فارغ شده است، حتما سرگرم حمایت از پژوهش‌های جدید درباره منابع تازه سوخت و انرژی‌ است که تأثیر زیان‌باری بر محیط‌زیست نداشته باشند. وی در 10 سال آینده، حدود سه ‌میلیارد دلار از ثروت خود را به پژوهش درباره منابع جدید انرژی اختصاص می‌دهد. «تد استنلی»: پس از آنکه فرزند «تد استنلی» در سال 1988 به یک بیماری روانی دچار شد، او تصمیم گرفت به موضوع پژوهش‌های روان‌شناختی بیشتر توجه کند. «تد استنلی» و همسرش در یک دوره 28ساله، بیش از 1.2‌ میلیارد دلار از ثروت خود را برای حمایت از پژوهش‌های مربوط به دامنه گسترده‌ای از بیماری‌های روانی صرف کردند. «تد استنلی» برخلاف بسیاری از ‌میلیاردرهای امروزی، خودش یک شرکت فناوری یا رسانه‌ای موفق نداشت، درعوض او یک شرکت تولید مواد مصرفی داشت که MBI نام دارد. «گوردون مور»: شاید شما هم با قانون مور آشنا باشید. این قانون می‌گوید سرعت تراشه‌های سیلیکونی کامپیوترها، هر دوسال یک‌بار، دوبرابر می‌شود و به همین ترتیب هم از قیمتشان کاسته می‌شود. خب، «گوردون مور»، همان آدمی است که این قانون را بیان کرده است. او همچنین یکی از بنیان‌گذاران «اینتل» (شرکت تولیدکننده پردازشگر) است. اما موضوعی که کمتر کسی می‌داند این است که او بیش از 850 ‌میلیون دلار برای پژوهش در بخش‌های اصلی علم مانند فیزیک، زیست‌شناسی، اخترشناسی و... دارد که معمولا کمتر پیش می‌آید نیکوکاران ثروتشان را در این بخش‌ها هزینه کنند. «الی براود»: «الی براود» اولین درآمدهایش را از فروش بیمه و خانه به‌دست آورد. او بعد از اینکه با تأسیس دو شرکت موفق، ‌میلیاردر شد، تصمیم گرفت 700 ‌میلیون دلار از ثروتش را به یک پروژه مشترک بین دانشگاه هاروارد و MIT اختصاص دهد تا پژوهشگران بتوانند ژنتیک مربوط به بیماری‌ها را کشف کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.