|

ترامپ و ساختن آمریکای سفیدپوستی دیگر

کلی جی. بیکر

ادبیات ترامپ ترسناک است؛ شبیه به ادبیاتی که کوکلوکس‌کلان‌ها در دهه 20 میلادی به کار می‌بردند؛ گفتمانی به‌غایت ملی‌گرایانه و ضدمهاجران. به‌تازگی «دیوید دوک»، رهبر پیشین «کوکلوکس کلان»، از «دونالد ترامپ» و نامزدی او حمایت کرد. به‌عنوان یک مورخ باید ذکر کنم آنچه امروز با شعار ترامپ مبنی بر ایجاد دوباره یک آمریکای بزرگ مطرح می‌شود، دقیقا مشابه شعار کوکلوکس کلان‌ها در دهه 20 میلادی است که تأکیدشان بر یک میهن‌پرستی افراطی و بدخیم و حمایت از اعمال محدودیت بر مهاجرت بود. در سال 1915 میلادی «ویلیام جی سیمونز»، یکی از وزیران سابق و یکی از اعضای خودخوانده، جمعیت فراماسونری کوکلوکس‌کلان تازه‌ای را تشکیل داد که شعارش تعلق صددرصدی به آمریکایی‌ها و پروتستان‌های سفیدپوست بود. او قصد احیای کلان‌ها در فاصله 1871-1866 میلادی را داشت، منتها در پوششی همراه با فضیلت‌گرایی مسیحی و حس غرور میهن‌پرستانه. شعار او تلاش برای نجات یک ملت در خطر بود که از آن به‌عنوان ابزاری برای برقراری سلطه فرهنگی سفیدپوستان استفاده می‌کرد. مهاجرت و ورود بیشتر آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به نظر کوکلوکس کلان‌ها، زوال تسلط آمریکایی‌های اصیل و اولیه بود. از دید اعضای این گروه آمریکا دیگر مانند گذشته بزرگ نبود. سیمونز و افراد پس از او خواستار بازگشت آمریکا به افتخار و شکوه سابق خود بودند. پیام آنان برای نژاد سفیدپوست، مسیحیت پروتستان و ملی‌گرایی افراطی بود تا مخاطبان بیشتری را پیدا کنند. در سال 1924 میلادی، کوکلوکس کلان‌ها مدعی شدند چهار‌میلیون عضو دارد؛ آنان شمشیر در دست با لباس‌های سفید و پوشیده آتش روشن کرده و روزنامه‌هایشان را منتشر و در مبارزات سیاسی در سطوح محلی و ملی شرکت می‌کردند. کوکلوکس‌کلان‌ها هدف خود را حفاظت از آمریکا اعلام کرد و در این راستا تمرکز خود را روی چندین برنامه قرار داد: اجرای قانون، وفاداری بیشتر به پرچم، اعمال محدودیت بر پذیرش مهاجران، ایجاد گروه‌های شبه‌نظامی پروتستان، دولت بهتر و سیاست پاک که زیر صلیب آتشین بیان می‌شدند. تأکید بر دولت، ملی‌گرایی نظم بود که درنهایت برتری نژاد سفیدپوست را تضمین می‌کرد. درواقع، کوکلوکس کلان واکنشی به بحران درباره مرزهای نژادی و تغییری در جمعیت بود. اعضای آن گروه کسانی بودند که به دلیل درک سنتی از گروه مسلط بر جامعه یعنی سفیدپوستان، با تغییرات ایجادشده، دچار سردرگمی شده بودند. از نظر کوکلوکس‌کلان‌ها، قرار بود تا آمریکا فقط به سفیدپوستان و پروتستان‌ها تعلق داشته باشد، در حالی که در عمل غیر از این شد. اما آنان با بحرانی جدی مواجه شدند، چراکه فرهنگ اطراف‌شان در حال تغییر بود و بومی‌گرایی واکنش آنان به این تغییر بود. تغییرات جمعیتی ازجمله مهاجرت، شهری‌شدن و مهاجرت آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار از جنوب به شمال مشروعیت و هراسی فوری به کلان‌ها می‌داد. آنان بر این باور بودند که ملت آمریکا در معرض خطر است. در فاصله سال‌های 1890 تا 1914 میلادی بیش از 16‌میلیون مهاجر به آمریکا آمدند که بخش اعظم آنان کاتولیک‌های آمده از آلمان، ایرلند، ایتالیا و لهستان بودند. حدود 10 درصد از آنان را نیز یهودیان تشکیل می‌دادند. کلان‌ها جریان مهاجران را به‌عنوان یک تهدید برای آمریکای خالص و درست قلمداد می‌کردند. آنان این موضوع را خطری برای ملت، دولت و مهم‌تر از همه تمدن آمریکایی می‌دانستند. کوکلوکس کلان‌ها در سال 1923 میلادی در روزنامه سازمانی خود مهاجران را تفاله خواندند و از آنان به‌عنوان گروه خطرناک مغول یاد کردند. جای تعجبی ندارد که در دهه 20 میلادی کلان‌ها از قانونی‌شدن طرح محدودیت مهاجرت استقبال کردند؛ طرحی که فقط ورود مهاجرانی از کشورهای با ریشه‌های آنگلوساکسون یا اسکاندیناوی را به مهاجرانی از دیگر نقاط جهان ارجحیت می‌داد. قانون تازه مهاجرت به قانون اقدام 1924، اعطای روادید مهاجر را به دو تا سه درصد جمعیت هر ملیت مورد سرشماری از سال 1890 میلادی محدود می‌کرد. زمانی که «کالوین کولیج» رئیس‌جمهوری وقت آمریکا، این طرح را به قانون تبدیل کرد کلان‌ها ادامه حفاظت از «خلوص» شهروندی آمریکایی را جشن گرفتند. شهروندان پروتستان سفیدپوست مایل به حفظ سلطه فرهنگی و سیاسی خود و درنتیجه تعریف‌شان از صددرصد آمریکایی‌بودن بودند. آن زمان اوج تظاهرات و فعالیت کوکلوکس کلان‌ها بود. کلان‌ها مخالف هر مهاجری بودند؛ مخالف هر «خارجی»‌ای که در خاک آمریکا سکنی گزیده بود. از نظر آنان کاتولیک‌ها، یهودیان و آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار همگی تهدیدی علیه ملت آمریکا و خلوص نژادی آن بودند. پس از مدتی رسوایی‌های رهبران کلان‌ها شهرت آنان را لکه‌دار کرد. ساخت آمریکای بزرگ مدنظر آنان با طرد و تحمل‌نکردن دیگری همراه بود. اکنون نیز آنان مانند دهه 20 میلادی از لزوم آمریکایی صددرصدی و مهاجرت محدودشده می‌گویند و پیام‌هایشان هر زمان که آمریکایی‌های سفیدپوست با تغییرات اجتماعی و جمعیتی مواجه می‌شوند، مطرح شده است. پیام آنان امروز نیز این است که با رئیس‌جمهوری سیاه‌پوست، حقوق همجنس‌گرایان، حقوق اسپانیایی تبارها و اکثریت آمریکایی‌ها به اقلیت تبدیل می‌شوند. به همین دلیل است که مشخص می‌شود چرا رهبر کوکلوکس کلان‌ها سایر نژادپرستان سفیدپوست را به رأی‌دادن به ترامپ ترغیب می‌کند. منبع: نشریه آتلانتیک

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.