|

درباره محمدباقر صدوق

مردی از جنس احترام به محیط‌زیست

محمد درویش

دکتر محمدباقر صدوق، یکی از مدیران پیش‌کسوت سازمان حفاظت از محیط‌زیست، یک ویژگی یگانه و استثنایی داشت؛ او مردی بود با زبانی تند که در صراحت و شفافیت سخن شهره بود. هرآینه که فکر می‌کرد باید از شرایط موجود در حوزه محیط‌زیست، انتقاد کند، لب به سخن می‌گشود و به‌همین‌خاطر همواره در پیرامونش سوءتفاهم‌هایی وجود داشت اما یکی از محبوب‌ترین چهره‌های محیط‌زیست ایران بود. شخصیتی بسیار دوست‌داشتنی داشت و طیف‌های گسترده به دیدارش می‌رفتند و به سخنانی که می‌گفت احترام می‌گذاشتند. در حوزه فعالیت در سازمان حفاظت محیط‌زیست هم کارنامه درخشانی داشت؛ چه زمانی که معاونت محیط طبیعی سازمان را برعهده داشت، چه آن روزگاری که مدیرکل محیط‌زیست استان تهران بود و چه حتی زمانی که مدیرکل محیط‌زیست استان مرکزی بود. او بود که تلاش کرد تا تالاب میقان در استان مرکزی به کویر بدل نشود، او بود که گاه یک‌تنه در برابر زمین‌خواران می‌ایستاد تا اینکه در سال 1387 زمین‌خواران پارک ملی سرخه‌حصار به دفتر کارش هجوم بردند و او را مورد ضرب‌وشتم قرار دادند. دوستان و نزدیکانش می‌دانند که تا روزهای پایان عمرش، صدمات آن اتفاق ناگوار جسم او را تحت‌تأثیر قرار داده بود و بخشی از مشکلات جسمی او یادگار تلخ همان روزها بود. بااین‌همه صدوق در برابر همه این ناملایمات جانانه ایستاد و کوتاه نیامد. درباره شجاعت او در حوزه محیط‌زیست، احتمالا سخنان بسیاری خواهند گفت اما من به‌شخصه از یاد نمی‌برم که ایستادگی‌اش بر سر مخالفت با واگذاری جزیره هندورابی به منطقه آزاد کیش باعث شد که استعفا دهد و چنین کاری او را به یکی از چهره‌های برجسته سازمان محیط‌زیست بدل کرد تا جایی که از محیط‌بانان، فعالان محیط‌زیست، مسئولان سازمان و... همه‌وهمه دوستش داشتند و حتی اگر در مواردی با اظهارات او زاویه‌ای داشتند، این زاویه هیچ‌گاه به کدورت نینجامید. محمدباقر صدوق که دوشنبه گذشته برای همیشه ما و محیط‌زیست ایران را تنها گذاشت، فرزند آیت‌الله صدوق، یکی از چهره‌های مذهبی مهم و تأثیرگذار در ایران بود و فکر می‌کنم رشد او در یک خانواده مذهبی، او را از کودکی به مدافع حقوق حیوانات و محیط‌زیست ایران بدل کرده بود. نگاهي به آموزه‌هاي مذهبي، قرآن و احاديث نشان مي دهد كه دين مبين اسلام، از عالي‌ترين و پيشروترين مذاهب جهان در حوزه حمايت و حفاظت از حيات وحش و محيط زيست است و فرزنداني كه در دامان چنين خانواده‌هايي بزرگ مي شوند، خصلت احترام به فضاي پيرامون خود را از كودكي و نوباوگي مي‌آموزند و آنهايي كه دوست و يار صدوق بودند مي‌دانند كه او يكي از بهترين فرزندان چنين خانواده‌هايي بود. یادش گرامی و خاطره‌اش سبز.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.