|

انتشار «در راه» جک کرواک

نوشتن خودانگیخته

مطرح‌ترین رمان جک کرواک، یکی از سه ضلعِ مثلث نسل بیت اخیرا به فارسی منتشر شده است. جک کرواک همراه ویلیام باروز و آلن گینزبرگ تاثیری مهم بر ادبیات و فضای فرهنگی اجتماعی و سیاسی امریکا و اروپا گذاشتند. «در راه» را همان‌طور که در مقدمه نیز آمده است «کتاب مقدس نسل ادبی بیت می‌دانند؛ در کنار شعر بلند زوزه‌ی الن گینزبرگ که به‌تعبیری مانیفست این گروه از نویسندگان امریکایی بعد از جنگ جهانی دوم است. نسلی که چیزی نبود جز حلقه رفقایی که خوره‌ی زندگی بودند و برخلاف نویسندگان عصاقورت‌داده‌ معاصرشان که از آکادمی‌های ملانقطی بیرون می‌آمدند، خودآموخته‌هایی لاقید بودند و تعدادی‌شان سارق‌های حرفه‌ای محسوب می‌شدند و اتفاقا موضوع نوشته‌هاشان هم چیزی نبود جز همین ماجراهای خود و دوستان‌شان.» رمان «در راه» برمبنای خاطرات و سرنوشت نويسنده و روابط او با يکي از دوستان نزديکش نوشته شده است و حاصل سفر پنجاه مسافر ماجراجو به مکان‌هاي مختلف در امريکاست. از این روست که مترجمِ «در راه» ابتدای رمان، نام‌ آدم‌های واقعی را همراه با شخصیت‌های معادل آنها در رمان آورده است تا مخاطب درکِ بهتری از شخصیت‌های رمان و ارتباط آدم‌های واقعی در دوران مهمی از تاریخ پیدا کند. رمان در راه از آشنایی دین موریارتی با سل پارادایز آغاز می‌شود: «اولین باری که دین موریارتی را دیدم خیلی وقت نبود که با زنم به‌هم زده بودم. تازه از یک مرض سفت‌و‌سخت جان سالم به‌ در برده بودم که فعلا بی‌خیال گفتنش می‌شوم، فقط این را بگویم که یک‌جورهایی مربوط می‌شد به طلاق پُرفلاکتم و این احساس که فاتحه همه چیز خوانده است. با آمدن دین موریارتی آن قسمتی از زندگی‌ام شروع شد که می‌توانید اسمش را بگذارید زندگی‌ام در راه. قبل از این هم خیلی وقت‌ها فکر و خیال رفتن به غرب به سرم می‌زد، همیشه نقشه‌های مبهمی هم تو سرم بود ولی هیچ‌وقت راهی نمی‌شدم. دین بهترین آدم برای راه است، چون اصلا در راه به دنیا آمده...» نخستین‌بار راوی موریارتی را از طریق یکی دیگر از دوستانش شناخته بود. چاد کینگ، نامه‌هایی از دین را به او نشان داده بود که از دارالتادیب نیومکزیکو فرستاده بود. در نامه‌ها از چاد خواسته بود که نیچه و باقی چیزهای درست‌وحسابی روشنفکری را که بلد است یادش بدهد. بعد جمع آنها شکل می‌گیرد، کل هفته‌ای را که با هم گذراندند، دین نشسته بود با چاد گپ می‌زد تا راه و رسم نوشتن را از او بیاموزد. رمان «در راه» که منتشر شد، بلافاصله در فهرست پُرفروش‌ها قرار گرفت و بعد رمان‌های دیگر کرواک چاپ شدند و جامعه فرهنگی را به واکنش واداشتند. «نسل بیت از دل هیستری زمانه‌ای بیرون آمد که در آن رفاه توأم شده بود با آگاهی از قدرت چیزی به اسمِ بمب اتم. زمانه‌ای که مصرف‌گرایی امریکایی اوج می‌گرفت.» «در راه» را کرواک طی سه هفته نوشته است. «اوایل آوریل سال 1951، روی کاغذ رُلی به طول شصت‌متر، چون سبک جدیدی که کرواک بیست‌ونه ساله برای نوشتن انتخاب کرده بود مجالی برای عوض کردن کاغذ ماشین‌تحریر نمی‌گذاشت.» خودش این سبک را «نوشتن خودانگیخته» می‌خواند: «سریع، دیوانه‌وار، اعترافی». جالب اینکه رمانِ در راه سال‌ها ناشری پیدا نکرد «ولی وقتی سپتامبر 1957 منتشر شد برای همیشه امریکا را تغییر داد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.