|

گفت‌وگو با مسعود ردایی

مثل یک پازل

شرق: مسعود ردایی، تهیه‌کننده مجموعه «بیمار استاندارد»، معتقد است در سال‌های اخیر سلیقه مخاطب تلویزیون افت کرده و عدم‌توجه به کیفیت فیلم‌نامه و ساخت، عمده‌ترین دلایل این افت کیفی است. او می‌گوید در مجموعه «بیمار استاندارد» سعی شد تا مخاطبان با شیوه‌ای دیگر از سریال‌سازی آشنا شوند.

«بیمار استاندارد» دومین سریالی است که در مرکز گسترش فیلم‌نامه‌نویسی سیما ساخته می‌شود، در ابتدا از نحوه تعامل با این مرکز و در نهایت از چگونگی ساخت این سریال بگویید... . پیش از ساخت «بیمار استاندارد» با بهرام توکلی و سعید آقاخانی قرار بود سریال «بازی» را برای پخش از شبکه نمایش خانگی کار کنیم و تقریبا هشت قسمت از این سریال نوشته شد. اما به این دلیل که من سریال «عالیجناب» را در دست تهیه داشتم و بابک حمیدیان و سعید آقاخانی هم از بازیگران سریال بودند، ساخت سریال «بازی» را به زمان دیگری موکول کردیم. دراین‌بین با توجه به مشغله من و سعید آقاخانی، آقای توکلی براساس تحقیقاتی که در زمینه نوع و روشی که استادان روان‌شناسی برای دانشجویانشان برای درمان برخی بیماران دارند را برای ساخت سریال پیشنهاد دادند. طرح سریال «بیمار استاندارد» با سازمان صداوسیما و مرکز گسترش فیلم‌نامه‌نویسی رسانه ملی در میان گذاشته شد و از طرف آنها مورد استقبال قرار گرفت و قرار شد که نگارش فیلم‌نامه آغاز شود. فیلم‌نامه نهایی به مرکز گسترش فیلم‌نامه‌نویسی سیما ارائه شد و وارد مراحل پیش‌تولید و تولید سریال شدیم. همکاری با مرکز گسترش فیلم‌نامه‌نویسی سیما، تجربه خوبی برای من بود. چراکه دوستانی در این مرکز کار می‌کنند که به تولید آثار هنری در سینما و تلویزیون آگاه هستند؛ اینکه یک کار باکیفیت چه مختصاتی دارد؟ حتی گاهی نظراتی از سمت آنها در مورد سریال داده می‌شد که در جهت مثبت و جذاب‌بودن کار بود. پیش‌تولید سریال چقدر زمان برد؟ یک ماه صرف پیش‌تولید سریال شد و بعد از آن وارد مراحل تولید شدیم و چهارم بهمن‌ماه کلید زدیم. هرچند که گفت‌وگو‌ها با آقایان توکلی و آقاخانی پیرامون ساخت و موافقت مرکز گسترش فیلم‌نامه‌نویسی به اوایل آبان‌ماه سال گذشته برمی‌گردد. به‌هرحال شرایط تولید «بیمار استاندارد» به‌لحاظ تنوع لوکیشن و تعدد بازیگر، سخت بود، اما این سختی را تمام عوامل گروه اعم از تولید، بازیگران، کارگردان، برنامه‌ریز و... با تعداد ساعات بیشتر کاری پذیرفتند و من از گروه خوب این مجموعه سپاسگزارم. از ابتدا پخش «بیمار استاندارد» برای نوروز تدارک دیده شده بود؟ بله، از ابتدا سفارش مدیران رسانه ملی پس از تصویب طرح اولیه سریال برای ایام نوروز بود اما نوشته‌شدن قسمت‌های فیلم‌نامه و پیوسته‌بودن آن، به سفارش‌دهنده اعلام شد که بهتر است این سریال در مناسبت دیگری همچون ماه مبارک رمضان پخش شود چون داستانک‌های سریال جای بسط بیشتری دارد و به علت سفرها و دیدوبازدیدها در ایام نوروز مردم تمرکز کافی برای دیدن سریال‌ها ندارند و شاید زمان مناسبی برای پخش سریال نباشد. اما همه‌چیز به تصمیم ما وابسته نبود و در نهایت تمام تلاشمان را برای رسیدن به آنتن نوروز انجام دادیم. آیا فیلم‌نامه برای ساخت دچار جرح‌وتعدیل‌هایی شد یا خیر؟ تنها موردی که برای من کمی کار را سخت می‌کرد مناسبتی‌بودن سریال بود و اینکه باید یک‌سری مشخصات داشته باشد. به‌اضافه اینکه نظارت‌هایی روی کار اعمال می‌شد که باید در همان زمان و در فرصت محدودی که در اختیار داشتیم انجام می‌شد. به همین دلیل در زمان پخش بیشترین زمان من در کنار گروه تدوین سریال بود که این مجموعه به‌موقع به زمان و برنامه‌ریزی‌ای که مدنظر سازمان بود برسد. اما نکته‌ای که دوست دارم به آن اشاره کنم این است که این سریال لوکیشن‌های بسیار زیادی داشت که شاید بسیاری از تهیه‌کنندگان ترجیح بدهند برای صرفه‌جویی در زمان یا هزینه، تعداد لوکیشن‌ها را کمتر کنند که به نظر من محدودکردن لوکیشن‌ها تا حدی سریال را دچار یکنواختی می‌کند و ما در سریال «بیمار استاندارد» سعی کردیم با جذابیت و تنوع در لوکیشن‌ها کمی از روایت پیچیده داستان کم کنیم. بازتاب‌هایی که از سریال در مدت پخش گرفتید چطور بود؟ «بیمار استاندارد» مثل یک پازل 14 قسمتی است. هر بخش از این پازل برداشته شود، نبود آن حس می‌شود. خوشبختانه بسیاری از تحلیلگران و سینماگران و دوستان هنرمند نظرات بسیار خوبی نسبت به حاصل کار داشتند و اکثر آنها معتقد بودند که «بیمار استاندارد» اثر متفاوتی در رسانه ملی است. طبعا مسیری که ما آغاز کردیم و تفاوتی که خودمان به آن قائل بودیم در ابتدا با نقدهایی روبه‌رو است. متأسفانه سطح سلیقه مردم در دیدن آثار تلویزیونی پایین آورده شده و متأسفم که درحال‌حاضر سینما نیز به این بحران گرفتار شده است و چه‌بسا آثار کارگردان‌های صاحب‌نام سینمای ایران در مقابل آثاری که دچار افت کیفی شدید هستند فروش کمتری دارد. بهتر است که تلویزیون ما در سریال‌سازی استانداردی را قائل شود و سعی کند تا سلیقه مخاطبانش را به سمت‌وسوی دیگری سوق دهد. نمی‌گویم «بیمار استاندارد» مجموعه‌ای بی‌نقص است اما سعی کردیم تا استانداردی را به‌لحاظ کیفی در آن رعایت و مخاطبان را با شیوه دیگری از سریال‌سازی آشنا کنیم و این فقط یک سرآغاز بود. امیدوارم در آینده آثار درخشان و خوبی را از رسانه ملی شاهد باشیم. در پایان از تمامی دست‌اندرکاران سریال «بیمار استاندارد» و بینندگان گران‌قدر تلویزیون تشکر می‌کنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.