|

سلامت روحی و جسمی هنرمندان دغدغه اصلی جامعه است

مجید مظفری

داستان سلامت هنرمندان هر گاه به ایستگاه ناخوش‌احوالی می‌رسد، نام آنها به دل خبرهای روزانه رسوخ می‌کند و مردم و مسئولان یادشان می‌افتد که چنین هنرمندی به‌عنوان یک سرمایه ملی در کشور حضور و وجود داشته و زمان رسیدگی به احوال اوست اما تا وقتی که هنرمندی بر بستر بیماری نیفتد، آیا نباید یادی از او کنیم؟

این گفته‌ها که بیشتر حالت درددل دارد ممکن است بعضی از مسئولان را برنجاند و به بعضی دیگر بربخورد اما اشکالی ندارد، باید گفت و گفت تا بلکه روزی برسد هنرمندان ما در جایگاهی که مستحق آن هستند، قرار گیرند. سؤال مهم این است که هنرمندان ما، به‌ویژه پیش‌کسوت‌های حوزه‌های مختلف هنری چقدر از تسهیلاتی که برای سلامت و بهداشت گروه‌های مختلف در شهرها و خصوصا تهران مهیا شده، بهره‌مند هستند؟ آیا همان‌طور که ورزشکاران به‌راحتی می‌توانند برای دیدن فیلم‌ها و نمایش‌ها به سالن‌های سینما و تئاتر بروند، هنرمندانی در این حوزه‌ها هم می‌توانند به همان راحتی روزی را در مجموعه‌ای ورزشی مانند مجموعه ورزشی انقلاب سپری کنند؟ تسهیلاتی که دولت می‌تواند برای هنرمندان قائل شود در چه حدی است؟ این روزها بسیاری از هنرمندان پیش‌کسوت ما از کارافتاده هستند و با مشکلات اقتصادی و مالی گسترده‌ای دست‌به‌گریبان‌اند. هنرمندی که تا دیروز، عکس مجله‌ها بود و مردم در هر کوچه و بازاری او را می‌شناختند و ستایش می‌کردند، امروز در کنج خانه‌اش نشسته و شاید «سلامت» یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های زندگی روزانه‌اش باشد. تلاش شهرداری‌ها و دولت برای ساخت سالن‌های سینما و تئاتر بر کسی پوشیده نیست اما اگر این سالن‌ها، محل حضور هنرمندان پیش‌کسوت نباشد، به چه دردی می‌خورد؟ سینمای آمریکا و اروپا، به بهانه سکانسی کوتاه، پیش‌کسوت‌های خود را مقابل دوربین می‌آورند تا ضمن تجلیل از آنها، شرایط روحی بهتری برایش فراهم کنند اما ما با هنرمندان بزرگ و پیش‌کسوت خود چه کرده‌ایم و چقدر یادشان را گرامی می‌داریم؟ درست است که این روزها، وضع جسمی نامناسب هنرمندان، موضوع سلامت این بخش مهم از جامعه را به یکی از پرسش‌های اصلی مردم بدل کرده اما مگر می‌شود از جسم آنها حمایت کرد و روح‌شان را به‌فراموشی سپرد؟ نه! نه! نه! به اعتقاد من این راه درستی نیست. راه درست در بسیج بخشی از خدمات عمومی برای بهبود وضع جسمی و روحی هنرمندان و به‌ویژه پیش‌کسوتان این عرصه است. دولت و شهرداری‌ها اگر می‌خواهند در جامعه محبوبیت و مقبولیتی بیابند باید از پیش‌کسوتان حوزه‌های هنری حمایت دوچندان کنند، درهای باشگاه‌های ورزشی باید به روی آنها باز باشد، باید بتوانند جدای از خدماتی که انجمن پیش‌کسوتان هنر برایشان فراهم کرده، از خدمات دیگری نیز بهره‌مند شوند تا سلامت روحی و جسمی‌شان محفوظ بماند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.