|

آرزوی ما سلامت شماست

سعید برآبادی: وقتی که خبر انتشار پیام نوروزی استاد شجریان آمد، خیلی‌ها که هنوز این فیلم را ندیده بودند از خودشان پرسیدند که چرا او باید پیام نوروزی بدهد، نگو که استاد می‌خواسته رازی که 15سال با خود نگه داشته را در گوش مردمش نجوا کند. حالا دیگر او نه‌فقط شجریانِ ربنا و گلچهره، بلکه همدرد بیماران سرطانی بی‌شماری شده که روی تخت‌های بیمارستان، امید به بهبود خود دارند؛ بیمارانی که با شنیدن پیام تلخ استاد، می‌خواهند تجربه‌هایشان را در چالش با این بیماری به گوش شجریان برسانند و دراین‌میان، «شرق» واسطه‌ای شده است برای رساندن صدای آنها، راهنمایی‌ها و پیشنهاداتشان به صدای جانان موسیقی ایران:

الهه ن، 34 ساله: با صدای ربنای شما بارها خدا را دیده‌ام، با نوای زیبایت بزرگ شده‌ام، زندگی کرده‌ام، عاشق شده‌ام و بارها گریسته‌ام. اکنون که بیمارم، با خود می‌گویم این صدا تابه‌حال از سینه مردی بیمار آفریده شده و به گوش من رسیده و به همین خاطر است که اکنون «درد» برایم معنا یافته است؛ «درد» یعنی زیستن بدون هیاهو. اکبر خ، 60 ساله: استاد بزرگوار من هم شنیده‌ام که شما را سرطان دربر گرفته است؛ چون من و دیگر هم‌بخشی‌هایم در این بیمارستان. اما می‌خواهم بگویم که این نام شماست که سرطان را دربر گرفته و این بیماری مهلک را خوار و زمینگیر کرده است. حدود سه‌سالی است که خود من با این بیماری دست‌و‌پنجه نرم می‌کنم و گاه خسته و افسرده می‌شوم، می‌خواهم به شما بگویم که خسته نشوید، وقتی که خوب نگاه کنید می‌بینید که سرطان هم یک نوع زندگی است، بیماران سرطانی همچون بیماران عادی، مشکلاتی دارند و گاه‌به‌گاه روانه دکتر می‌شوند، تحت پرتودرمانی قرار می‌گیرند، شیمی‌درمانی می‌شوند و آثار این درمان‌ها روی جسم و جانشان باقی می‌ماند. اینها نباید برای شما مهم باشد، چراکه تمام وجود شما در صدایتان خلاصه است و صدای شما حتی با سرطان هم در گوش ما زنده است. مبینا ش، 13 ساله: آقای شجریان. من خیلی آهنگ‌های شما را نشنیده‌ام اما به‌عنوان یک بیمار سرطانی به شما می‌گویم که مقاوم باشید، هرروز یک کار تازه انجام دهید، اینجا به ما می‌گویند که تحرک برای درمان سرطان خیلی مهم است، شما هم ورزش می‌کنید، بیرون می‌روید و راه می‌روید، بیشتروبیشتر پیاده‌روی کنید، به یک طرف روی تخت نخوابید و یاد بگیرید که بدنتان را در همه‌حال حرکت دهید، خدا به همه ما سلامتی بدهد. امیرمهدی ر، 15 ساله: خوش به حال شما که خبر بیماری‌تان همه را ناراحت کرده و به فکر کمک‌رسانی به شما افتاده‌اند، وقتی که پدر و مادرم متوجه بیماری من شدند، واقعا ترسیدند چون هزینه‌های معالجه و بستری خیلی گران بود. پس شما نباید خیلی نگران باشید، ما مردم ایران دعا می‌کنیم، هم برای شما و هم برای بیماران سرطانی دیگر مثل خودم. اینجا آدم‌هایی هستند که من نمی‌شناسمشان اما ماهی یک‌بار می‌آیند ملاقات بیماران این بخش و برایمان دعا می‌کنند که خوب شویم. ما هم از همین‌جا برای شما دعا می‌فرستیم تا زودتر خوب شوید و موهایتان بلند شود. در ضمن دکترها می‌گویند که رفتن به پارک و نفس بلندکشیدن برای سرطانی‌ها خوب است اگر هوا آلوده نباشد. هوای شهری که در آن هستید برای این کار مناسب است؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.