آینه
ایران ارتباط اصولگرایان با مردم کمتر شده است ناصر ایمانی: رابطه اصولگرایان با مردم، در چند سال گذشته تضعیف شده بود. این امر دو علت داشت؛ نخستین علت، اتکای اصولگرایان به نهادهای قانونی نظام و دیگری حضور طولانیمدت در قدرت بود. این دو عامل سبب شد که ارتباط اصولگرایان با مردم ضعیف شود. دلیل دیگر موفقنبودن اصولگرایان در انتخابات و بهویژه در تهران، مسئله برجام است. مردم نظر مثبتی نسبت به برجام دارند، اما چهرههایی در مجلس حضور داشتند که منتسب به جناح اصولگرا بودند، اما با برجام مخالفت میکردند، مخالفتهایی که بعضا تندروانه و بدون منطق بود. این رفتارها در نهایت به پای کل جریان اصولگرا نوشته شد و اشتباه جریان اصولگرایی هم این بود که این روند را متوقف نکرد. این شد که مردم در ذهن خود، نتیجه گرفتند که حداقل بخشی از اصولگرایان نمیخواهند کشور از تحریم خارج شود. درحالی که این حق طبیعی مردم بوده و هست که اقتصاد کشورشان از تحریم خارج شده و آنان به رفاه دست یابند. لذا طبیعی بود که در انتخابات مردم به این چهرهها یا جریان رأی ندهند.
رسالت دولت و تهاجم فرهنگی محمدکاظم انبارلویی: همانطور که واردات و قاچاق کمر تولید اقتصادی را در داخل شکسته است، فرهنگ وارداتی و قاچاق کالاهای فرهنگی میرود تا کمر تولید اصیل فرهنگی را در داخل بشکند. صدها کانال ماهوارهای و دسترسی بیحساب و کتاب به اینترنت و دگرگونیهای وسیع در وادی ارتباطات و اطلاعات به مثابه آبیاری قطرهای و بهرهمندی از تکنولوژی روز، سرزمینهای خشک فرهنگی ما را سیراب کرده و آثار وجود خود را در سبک زندگی ما، گویشها، لباس و پوشش ما و حتی آرایش ظاهری ما نشان میدهد. مشکل ما در حوزه فرهنگ بسیار عمیق و جدی است. ما در وضعیتی قرار داریم که هنوز به درستی ابعاد آن را نمیشناسیم. پوسیدگی فرهنگی آهسته و پنهان عمل میکند. موریانه تبلیغ و ترویج احکام مدرنیته حیات فرهنگی ما را تهدید میکند و آثار خود را در حوزه سیاسی نیز نشان میدهد. رسانه ملی در برابر این تهاجم سهمگین اولین سنگر و قویترین آن است. دولت در حالی که با افتخار اعلام میکند که اینترنت پرسرعت را به اعماق روستاها برده است که نسبت به تأمین بودجه رسانه ملی بیمهری میکند. مفهوم این رویکرد آن است که دولت دستاندرکار تسهیل واردات فرهنگی غرب به جامعه و بیاعتنا به قاچاق کالاهای فرهنگی، جلوی تولید فرهنگی اصیل اسلامی ـ ایرانی را سد کرده است.
اعتماد مسئله اصلی ما انتخابات ٩٦ است نه ریاست مجلس دهم بهروز نعمتی: تمام تلاش ما معطوف به حفظ انسجام ائتلاف انتخاباتی هفتم اسفند است و انصافا همه گرایشهای حاضر در این ائتلاف، یعنی چه اصلاحطلبان، چه اعتدالیون و چه اصولگرایان معتدل همین را مدنظر دارند و آن را اولویت کار سیاسی این مجموعه میدانند. ما غافل از این نیستیم که نمیتوانیم محدود به این مجلس و موضوع ریاست آن باشیم. ما سال آینده انتخابات ریاستجمهوری و شوراهای اسلامی را در پیشرو داریم و الان دغدغه ما این است که با حفظ انسجام ائتلاف بتوانیم انتخابات سال ٩٦ را چه در سطح ریاستجمهوری و چه شوراهای اسلامی مدیریت کنیم. ما آنجا یک بزنگاه مهم پیشروی خود داریم که هم بدنه ائتلاف به اهمیت و حساسیت آن کاملا واقف هستند و هم دو بزرگوار ما یعنی آقایان لاریجانی و عارف هم بهتر از هرکسی حساسیت حفظ این همگرایی را برای اتفاقات آینده میدانند. در چنین بزنگاههایی هم آقای لاریجانی ازخودگذشتگیهایی داشته و هم آقای عارف. هیچکس قطعا نمیتواند انتخابات سال ٩٢ را بدون اقدامی که آقای دکتر عارف انجام داد، یادآوری کند.
کیهان کاش نیازی به این نوشته نبود! حسین شریعتمداری: آقای روحانی از نخستین روزهای آغاز به کار، دولت را در وزارت خارجه خلاصه کرد و برای وزارت خارجه نیز یک دستور کار «انحصاری» که همان حلوفصل چالش هستهای بود تعریف کرد و تقریبا همه توان و امکانات اجرایی کشور را در این مسیر به کار گرفت. ایشان در مقابل این پرسش منطقی و پیدرپی که چرا از سایر مسائل کشور و از جمله مشکلات اقتصادی غفلت کرده و به آن بهای لازم را نمیدهند، پاسخ میدادند که همه مشکلات و مسائل موجود حتی آبخوردن مردم هم فقط یک راهحل دارد و آن رسیدن به توافق هستهای است. اما شواهد نشان میدهد که جناب روحانی «توافق هستهای» را در «رابطه با آمریکا» تعریف و ترجمه میکردند و در پی جلب اعتماد آمریکاییها بودند. امروزه اما، کمترین تردیدی باقی نمانده است که آمریکا با هر گام ما به عقب، چندین گام در دشمنی و خصومت به جلو برمیدارد و...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.