|

به انگیزه روز جهانی تئاتر

8 فروردین در تهران مواجهه‌ای تازه

رحمت امینی*: تاكنون هيچگاه روز جهاني تئاتر در كشور در موعد خودش گرامي داشته نشده و مراسمي برايش برگزار نشده است؛ البته پر واضح است كه مهم‌ترين دليلش قرار‌گرفتن اين روز در ايام تعطيلات نوروز است. خوشبختانه از چند سال پيش، اجراهاي عمومي تئاتر در روزهاي تعطيل نوروز آغاز و با استقبال تماشاگران هم روبه‌رو شد. امسال هم هادي مرزبان و فرهاد آييش نمايش‌هاي خود را در تالارهاي وحدت و تئاتر شهر از هشتم فروردين آغاز مي‌كنند و چند تالار ديگر مانند سنگلج بنا دارند تا اين حركت را آغاز كنند. سهم تئاتر كودك و نوجوان! خوشبختانه امسال تئاتر كودك و نوجوان نيز به اين جريان مي‌پيوندد و با برگزاري جشن روز جهاني تئاتر با دبيري حميد جبلي براي نخستين‌بار «روز جهاني تئاتر» در موعد خودش در ايران گرامي داشته مي‌شود و تالار هنر با نمايش شاهزاده خانم بدتركيب به كارگرداني مريم كاظمي آغازگر اجراي تئاتر كودك در ايام نوروز مي‌شود. برگزاركننده «نخستين جشن روز جهاني تئاتر» مؤسسه تازه‌تأسيس «تماشاگان» است كه براي حمايت از تئاتر و هنرمندان تئاتر قدم به عرصه گذاشته است و با ياري نهادهاي ديگر درصدد است اين روز با‌اهميت براي تئاتري‌ها را باشكوه برگزار كند تا روز جهاني تئاتر در كشور ما ديگر روز نهاني تئاتر نباشد.

* استاد دانشگاه و کارگردان

سال 94؛ سال گذار سحر سلطانی: باید سال 94 را همچنان سال‌ گذار نامید؛ به این دلیل ساده که اگر قرار بود تئاتر 94 خصوصی و حرفه‌ای شود، باید امکانات سخت‌افزاری‌اش به‌مرور فراهم می‌شد و از سوی دیگر به لحاظ نرم‌افزاری هم امکانات خلاقه فراهم می‌شد. این‌ گذار از یک وضعیت کاملا دولتی به وضعیت خصوصی، نیازمند بازنگری است که هم هنرمندان، مدیران بخش خصوصی و تهیه‌کنندگان و هم متولیان دولتی در امور فرهنگی و هنری باید به تعاملی رسیده باشند که شوربختانه هنوز هماهنگی لازم و تعامل مورد نظر اتفاق نیفتاده است، یعنی همه‌چیز باری به هر جهت پیش می‌رود و این بزنگاه‌ها و گره‌گاه‌های بسیاری را ایجاد می‌کند که مانند کلافی سردرگم همه را فقط در مواجهه با هم قرار می‌دهد بی‌آنکه بشود راه‌حلی برای گذر از آن در نظر گرفت. ای کاش حضور مدیران دولتی بسیار پررنگ می‌بود و حتی در این وضعیت که هیچ نوع حمایتی محسوس نیست، بازهم با راه‌حل مشخص این حمایت‌های معنوی و مادی جلب می‌شد که بسیار هم راه‌گشاست در اینکه تئاتر مستقل و خصوصی شود. برای مثال در سالن‌سازی و حمایت از سرمایه‌گذاران حتما نقش دولت بسیار مفید و مؤثر است و در بودن این حمایت‌هاست که هر سال شاهد راه‌اندازی سالن‌های گسترده و استاندارد خواهیم بود و حتما باید همراه با تهران، به دیگر شهرها نیز این نوع تحولات مردم‌خواهانه و خصوصی‌سازانه تعمیم داده شود. این نباشد که بین تهران و شهرستان‌ها 50 سال اختلاف زمانی برای خصوصی‌سازی در جریان باشد. اگر تئاتر قرار است که خصوصی شود، در شهرهای کوچک نیز هم‌زمان با شهرهای بزرگ و متوسط باید این جریان در حرکت باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.