آیتالله حائریشیرازی:
اگر فکر کنیم 2 میلیون حرف انگلستان را گوش دادند کلاهمان پس معرکه است
شرق: آیتالله محیالدین حائریشیرازی که در جریان انتخابات هفتم اسفندماه از حضور در رقابت خبرگان رهبری جهت «اعلام همراهی با استخوانداران در اسلامیت و انقلابیبودن» انصراف داده بود، در گفتوگو با جماران برخی حاشیههای انتخابات اخیر را مورد نقد قرار داده است. بخشهای مهمی از سخنان حائریشیرازی را در ادامه میخوانید: ما به مردم رأی اجبار نمیکنیم. هرچه مردم انتخاب کردند خودشان نتیجهاش را میبینند. چه بدیای دارد؟ انتخابات (هفتم اسفند) نه تشریفاتی بود، نه ساختگی. بلکه حقیقی بود، سالم و خوب هم بود. جابهجایی نشانه قدرت مردم و علامت این است که نظام تابع مردم است. وقتی نظام چیزی میخواهد، مردم چیز دیگری میخواهند و نظام از مردم تبعیت میکند پایگاه (مردمی) نظام قویتر میشود. این دوره خبرگان قدری سیاسیتر شد. همیشه هم باید سیاسی باشد؛ این حسن آن است که سیاسی باشد. اصلا انتخابات خودش سیاسی است. مگر علما سیاسی نیستند؟ خیلی از علما یا حتی همه علما سیاسی هستند. اختلافات آنها هم بهخاطر بُعد سیاسیشان بود. همین که جابهجایی قدرت بدون خونریزی انجام میشود، در عالم مهم است. در هیچ کشور اسلامیای نداریم که انتخابات اینگونه شود. در کشورهای مسیحی هم اینگونه نیست؛ هیچ کشوری نداریم که 62 درصد مردم در انتخابات شرکت کنند؛ حتی در آمریکا و فرانسه که مهد دموکراسی است. مشارکت در آن کشورها خیلی پایینتر است و با این مشارکت، عزتی بر عزتهای جمهوری اسلامی اضافه شد. این مسائل هم چیزی نیست. ما معتقدیم مثلا 30 نفر برای نمایندگی مجلس رأی آوردند و 30 نفر دیگر رأی نیاوردند. ما میگوییم آنهایی که رأی آوردهاند اولیننفرشان آقای عارف است و آخرینشان کس دیگر. این گروه هم که رأی نیاوردهاند نفر اولشان آقای حداد است و آخریننفرشان کسی دیگر. اگر آقای عارف و حداد را بهعنوان دو دانه زیپ و رهبری را بهعنوان حلقه زیپ که آنها از یکسوی این حلقه بهطور جدا وارد میشوند و از سوی دیگر آن در هم قفل میشوند، با هم عقد اخوت ببندند و 29 نفر دیگر هم اینگونه شوند و مردم از آنها یاد بگیرند که یک اصولگرا و یک اصلاحطلب دست دوستی به هم میدهند بد است؟ ما این پیشنهاد را میدهیم. طرح موضوع لیست انگلیسی غلط بود. انگلیسیها یک حرف چرندی زدند؛ من همانموقع گفتم سر این قضیه را باز نکنید و آن را مطرح نکنید، بلکه بگویید: وَ الَّذینَ لا یَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً (و آنان که به دروغ گواهی نمیدهند و در مجالس دروغ و غنا و فحش و ... حضور نمییابند و چون به لغو و بیهودهای عبور کنند بیاعتنا و بزرگوارانه میگذرند). کاری که انگلیسیها کردند سیاسی بود؛ ما که این را جدی گرفتیم غیرسیاسی رفتار کردیم. مردم عقاید خودشان را دارند، چه ربطی به انگلستان دارد؟ اگر انگلیسیها نگفته بودند مردم رأی نمیدادند؟ اگر ما اینگونه فکر کنیم که یک یا دو میلیون حرف انگلستان را گوش میگیرند که کلاهمان پس معرکه است! بعضیها گفتند مردم تهران مانند مردم کوفه هستند! 22 بهمن را تهران به وجود آورد یا اصفهان؟ تعداد شهدای تهران در مقایسه با سایر شهرها چقدر بود؟ تعداد نیمه خرداد 42 در تهران چقدر بود؟ در اصفهان و شیراز و مشهد و تبریز و سایر شهرها چقدر بود؟ اصلا کمر دولت شاه را تهران شکست. به همین گلزار شهدا نگاه کنید؛ اینها تهرانی بودند که در اینجا دفن هستند. هرکس این حرفها را زده نادان بوده است!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.