|

شب‌نشینی بی‌شکوه در خلازیر

سعید برآبادی

فقط خیابان‌های منتهی به بازارهای اصلی تهران نیستند که شب‌های مانده به نوروز را در شلوغی می‌گذرانند. اتوبان کمربندی تهران، دو هفته است که شب‌ها قیامتی از دست‌فروش‌ها و مردم کم‌بضاعت را تجربه می‌کند. در خروجی خیابان شقایق از اتوبان آزادگان -که به خلازیر معروف است- مجمعی از دست‌فروش‌های شبانه راه افتاده. از دور نور چراغ‌زنبوری‌ها دیده می‌شود، جمع گاری‌هایی که هرکدام چیزی برای فروش دارند و مردم؛ مردمی که در کمترین نور ممکن، دنبال خنزرپنزرهای ارزان می‌گردند. سایه‌ها در هم تنیده می‌شود، دست‌فروش‌ها داد می‌زنند که کسی جلوی بساط‌شان را سایه نکند، صدای قیمت‌ها هوار می‌شود: «کاپشن، 20 تومن! تونیک زنونه، ترک اصل، 15 تومن! از اینا نخری ضرر کردی، دستکش آشپزخونه، سه تا پنج تومن!!» ولوله‌ای از خرید و فروش است. ماشین‌ها در وضع خطرناکی کنار اتوبان پارک شده‌اند، نه خبری از پلیس هست و نه وانت‌های سد معبر، اما تا چشم کار می‌کند، سایه‌های مردم است که این‌ور و آن‌ور می‌رود. این طرف و آن طرف، بچه‌ها منتظرند تا پدر و مادرشان از خرید برگردند. دست‌فروش‌های ترقه و وسایل آتش‌بازی، می‌روند سراغ آنها، تحریک‌شان می‌کنند که چیزی از بساطشان بخرند. مادرها اما در کود لباس‌های ریخته‌شده روی زمین دنبال لباس ارزان می‌گردند. با وسواس و کورمال‌کورمال لباس را وارسی می‌کنند که زدگی نداشته باشد، رنگش نرفته باشد. فروشنده‌ها داد می‌زنند که این جنس‌ها را از بانه آورده‌اند و نو هستند، اما بوی مخصوص تاناکورا به مشام می‌خورد. آن طرف‌تر، میوه‌های مانده بازار میوه، در گاری‌ها چیده شده‌اند و در نور کم‌رنگ لامپ‌ها برق می‌زنند؛ «همه نوع میوه، فقط دو تومن! خونه‌دار، بچه‌دار، از دست نده این هلوها رو.» دست هر آدمی چند کیسه پر از چیزهایی‌ست که خریده و در دست دیگرش، دست فرزند تکان‌تکان می‌خورد؛ چند‌هزاری هم او خرج دارد برای چهارشنبه نیامده. راهنمایی و رانندگی آمده و می‌خواهد ماشین‌ها را جریمه کند، هیچ‌کس حواسش نیست. دست‌فروش‌ها می‌روند جلو و ریش گرو می‌گذارند، می‌گویند از شهر بیرون‌شان کرده‌اند و اینجا تنها جایی‌ست که می‌توانند «دوزار» دربیاورند. افسر راهنمایی و رانندگی، 10 دقیقه فرصت می‌دهد؛ ساعت دو شب است، 10 دقیقه این‌ور و آن‌ور چه فرقی می‌کند. نور چراغ‌ها خاموش می‌شود، کم‌کم بساط‌ها هم جمع می‌شوند. آنهایی که خانه و زندگی دارند، بقچه‌های جنس‌شان را زیر بغل می‌زنند و راهی می‌شوند. آنهایی که جای خوابشان زیر همین پل است، دنبال ساقی می‌گردند که شب‌های خنک را تا صبح دوام بیاورند، بازارشان تا فرداشب رونقی نخواهد داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.