آینه
کیهان پله دوم نردبام یا زیرزمین ؟! محمد صرفی:از نظر آمریکاییها دوره پسابرجام نباید دوران تنفس جمهوری اسلامی باشد. آنها نام این دوره را «سختگیری به ایران» گذاشتهاند که برخی از مختصات و تاکتیکهای آن عبارت است از؛ 1- افزایش تحریمها علیه ایران به بهانه تروریسم و حقوقبشر 2- محدودسازی تمام توان موشکی بالستیک ایران 3- حذف بند پایان توافق برجام و ابدیکردن محدودیتهای آن 4- زمینهسازی برای بیثباتیهای داخلی در ایران و آمادگی برای پشتیبانی کامل از آنها 5- تشکیل نیروهای ویژه برای استفاده از فرصتهای قومیتی برای ناامنکردن ایران 6- ارائه سیستم گنبد آهنین اسرائیل به اعراب برای مقابله با ایران 7- حمایت از پادشاهیهای عربی در مقابل ناراضیان داخلی که ایران بر آنها نفوذ دارد 8- تقویت رابطه با گروهها و فرقههای مختلف عراق با هدف کاستن از نفوذ ایران توقع از چنین آمریکایی برای «اجرائیکردن تعهدات روی کاغذ» بیشتر شبیه آرزوست تا مسئلهای قابلتحقق. رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار روز پنجشنبه اعضای مجلس خبرگان سه اولویت اصلی دولت را برشمردند؛ 1- اقتصاد مقاومتی۲- ادامه پرشتاب حرکت علمی کشور ۳- مصونسازی فرهنگی کشور، ملت و جوانان. حتی آینده برجام نیز بهطور مستقیم و غیرمستقیم وابسته به سه موضوع فوق است. انتخابات با تمام مسائلش تمام شده و مردم از دولت انتظار کار و تلاش واقعی و نتایج ملموس دارند. تصمیم با دولت است که پا روی پلههای نردبان اقتصاد مقاومتی، حرکت پرشتاب علمی و مصونسازی فرهنگی بگذارد یا به امید معجزهای که برجام یک نکرد، بر پله دوم زیرزمین برجامها قدم نهد! البته همیشه پایینرفتن از پله کار آسانتری بوده است!
ایران دکترین اوباما معلول واقعبینی مهدی محتشمی؛ کارشناس دیپلماسی آمریکا سخنان اخیر «اوباما» و تأکید او درباره ضرورت بهرسمیتشناختن نقش ایران در خاورمیانه توسط سعودیها، بار دیگر، نگاهها را متوجه «دکترین اوباما» در خاورمیانه کرد. این «دکترین»، در علل و عوامل مختلفی هم درون آمریکا و هم واقعیتهای حاکم بر منطقه ریشه دارد. به نظر میرسد مجموعه پارامترها و تحولاتی که در سالهای اخیر در منطقه خاورمیانه اتفاق افتاده از جمله وقوع بهار عربی در لیبی، مصر و برخی کشورهای دیگر و پاسخگونبودن آن تحولات به انتظارات غرب بهویژه آمریکا و نیز تحولات پنج سال اخیر سوریه؛ آمریکاییها را به یک واقعبینی عینی رسانده و «کاخ سفید» دریافته که تحولات خاورمیانه نمیتواند خارج از منطقه و بدون تأثیرگذاری کشورهای مؤثر و صاحبنفوذ خاورمیانه رقم خورد. دو مسئله مهم و مؤثر دیگر در موضوع بحث، بهسرانجامرسیدن برجام و نیز برگزاری انتخابات اخیر ایران است. موفقیت ایران در رساندن مذاکرات هستهای به سرانجامی با عنوان «برجام» که از خلال یک مسابقه دیپلماتیک بینالمللی به منصهظهور رسید، نشان داد که ایران خواهان صلح است و خواستار بحران منطقهای نیست. همچنین روند مذاکرات و موضع مذاکرهکنندگان ایرانی نشان داد که ایران معتقد است اداره خاورمیانه و منطقه باید از طریق گفتوگو سامان پیدا کند. این واقعیت برای مردم همه دنیا از جمله برای مردم و دولت آمریکا ثابت شد و اتهاماتی حاکی از اینکه ایران، خواهان جنگ و بحران است، رنگ باخت. سویه دیگر «دکترین اوباما» را باید در مباحث سیاست داخلی آمریکا جستوجو کرد. آمریکاییها در پایان سال جاری میلادی انتخابات ریاستجمهوری پیشرو دارند و سیاستهای دولت اوباما نشئتگرفته از سیاستهای دموکراتها میتواند با فضاسازی مثبت در افکار داخلی مردم آمریکا در این انتخابات مؤثر باشد. این به نفع دولت آمریکا است که از روشهای صلحآمیز به جای روشهای جنگطلبانه و خشونتطلبانه که بیشتر جمهوریخواهان و جناح افراطی آمریکا دنبال میکردند، در مسائل جهانی تأثیرگذار باشد. چنین رویکردی افکار عمومی آمریکا را بیشتر به سمت نامزدهای دموکرات حاضر در این انتخابات جلب خواهد کرد. همچنین آمریکاییها به لحاظ وضعیت حاکم بر اقتصاد این کشور در سالهای اخیر، امکان هزینهکردن بیشتر برای رژیمها و حکومتهایی که ریشه اغلب افراطگریها و تندرویها و پرورش تروریسم در منطقه هستند را ندارند. بنابراین دولت آمریکا تمایل دارد بدون ورود مستقیم به مسائل منطقه خاورمیانه در این منطقه و از طریق ایجاد تعادل و توازن در قوای سیاسی به اهداف خود دست پیدا کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.