به پشت بومتان سر زدید؟
حسین هاشمپور
سال گذشته آخرین سهشنبه سال، 26 اسفند بود، در این ستون برایتان تیتر زده بودم: «لطفا کتاب عیدی بدهیم» و در همان لید مطلب خواهش کردم: «لطفا بابت این تیتر پوزخند نزنید...»؛ مطلب از همانجور حرفها داشت که هم امروز و هم آن روز، شما بهتر از من میدانیدش: کتابخوانی نخستین قدم برای دستیابی به آرمانشهر است و... کلی شعار که این روزها سخت شده بگویی به خدا گاهی شعار هم لازم است، شعارهای خوب، برای یادآوری تثبیت اخلاق عمومی، مثل نان شب واجب است، هرچند کلیشهای تلقی شود، اما در عرصه فرهنگ تکرارشان میتواند آنها را ملکه ذهن کند، بسیار پیش آمده در هجوم ناهنجاریها، جامعه به خلقیات ناشایست مانند دروغشنیدن عادت کند و آن را با دروغگفتن تسری دهد، بنابراین دیدن «درباره الی...»ها و «ملبورن»ها الزامی میشود تا آدمی زشتی کردار خود را در آینه هنر ببیند و دستی به سیمای خود بکشد؛ این روزها هم نخواندن و ندانستن مد شده و این میتواند پاشنه آشیل هر جامعه تحولخواهی شود که بسیاری ایستادهاند سکندریخوردن و افتادنش را ببینند و دلواپسی خود را توجیه کنند. در این آخرین سهشنبه سال که ترقهها به بمب شبیه شدهاند و صدا به صدا نمیرسد، همراهیکردن با چنین شعارهایی دشوار است، اما اتفاقا انحراف آیینهایی مانند چهارشنبهسوری که دیگر نشانی از سور و سورچرانی ندارد، گویای فقر فرهنگی است که در مرگ تیراژ کتاب و ندانستن اصالتها دامان همه را گرفته است؛ آنها که دلواپس از آتش پریدن بودند، امروز ماندهاند چگونه آتشی را که در پس انفجارها شعله میکشد، کنترل کنند، اما راهش پیداست، بازگشت به اصالتها، گرامیداشت آیینها و نوسازی برخی آموزهها در سایه ارجاع به فرهنگ خواندن و دانستن...، بنابراین حرکت نمادین عیدیدادن کتاب به کوچکترها لوس نیست؛ یکجور پاشیدن بذر است... . روز نو پیشاپیش مبارک؛ سپاس که سهشنبههای این سال کهنهشده هم، به پشتبومتان سر زدید!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.