ریاست، مسئله اصلی نیست!
کریم ارغندهپور
قبل از طرح هر مسئلهای باید بگویم برای من ضامن موفقیت یا شکست مجلس بعدی در انتخاب رئیس آن خلاصه نمیشود. مسئله مجلس بعدی، ریاست نیست بلکه تمرین موفقیت در کار ائتلافی است. صدالبته جناب دکتر عارف حق دارند و سزاوار عنوان ریاست هستند، ولی قبل از تعیین رئیس، ائتلاف جدید باید روی نحوه پیشبرد کارها به یک دستورالعمل برسد. درواقع این ائتلاف، یک اتحاد تاکتیکی برای دوران پیش از انتخابات نبوده، بلکه اصل مسئله این است که کاراییاش را در دوران چهارساله مجلس دهم نشان دهد. ازاینرو اگر سازوکار ائتلاف با ملاحظاتی که عرض کردم درباره ریاست آینده نیز به هر جمعبندیای برسد نیکو و پذیرفته است، حال میخواهد عارف باشد یا لاریجانی. ولی اگر آنها از همین ابتدا نتوانند به دستورالعمل همکاری برسند، باید گفت کار در مجلس آینده از همین ابتدا دشوار و پراکندگی زیاد ميشود. سهل است که این مسئله به سود تندترین مخالفان هر دو گرایش خواهد بود. خوشبختانه این نکته، مسئله غامضی نیست که بر افراد اصلی هر دو گروه پوشیده باشد. بنابراین اگر ائتلاف روی ریاست عارف به نتیجه برسد، باید گفت عارف در جایگاه ریاست ائتلافی به رئوس لوازم آن - در نظرگرفتن حقوق متناسب با سهم بخشهای ائتلاف- پایبند خواهد بود و این بهتر است پیشاپیش برای حامیان روشن باشد. و اگر هم لاریجانی رئیس آینده مجلس شود -که به دلایل قابل فهم، بیشتر محتمل است- باید گفت رفتار و عملکردش باید نسبت به گذشته منعطفتر و اصلاحات شمولتر باشد. میتوان پیشبینی کرد با ریاست احتمالی لاریجانی، بلندگوهای تبلیغی مقابل به تزریق یأس در جامعه برآیند و این انتخاب را نشان از عدم تغییر در گرایش کلی مجلس نشان دهند. چنین چیزی اگر اتفاق بیفتد اوج بیصداقتی را بار دیگر نمایش خواهد داد. لاریجانی امروز همان است که از ماهها پیش مغضوبشان شده بود و همه تلاششان را در تخریبش کردند که رأی نیاورد. حال چگونه او میتواند نماد مجلس قبلی باشد؟ به نظرم جامعه باید از همین حالا به ضرورتهای ائتلاف آگاهی یابد و تبلیغات منفی را از واقعیات تشخیص دهد که کیفیت نتیجه آرای انتخابات نشان داد که تشخيص میدهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.