تجربه زیسته از اماس
با دردسرهای بهاری اماس چه کنیم؟
مریم پیمان
خیرسرش زمستان است. دمای هوا فقط یادآور اردیبهشت است! یک روز گرم، با آفتاب تموزی و یک روز سرد، با مَلَسی بهاری که خیلی از آدمهای حساس را به پوشیدن ژاکتی وامیدارد. کاش! من هم میتوانستم ژاکت بپوشم. چندروزی است که قرصهایم را مرتب نخوردهام. بعضیها را نداشتم و وقتی هم برای دکتررفتن. بعضیهاش را هم از سر بیحوصلگی. حالا، سردمه به قول حسین پناهی «مثله یه سگ!». حس خوبی است. سرما را کمتر در این سالها تجربه کردم. روزهای نخستِ دارو فقط گرما بود و گرما و گرما. تب، هذیان و تجربههای شعلههای آتش. بدنم به داروها عادت کرده است. سهروز، دوری از داروها لذتِ خنکی را مثل آدم عادی به من میچشاند؛ تجربه لذتِ ملس هوای اسفندِ بهاری امسال. امان از دردسرهای لذت. هرسال مثل مریض خوب و حرفگوشکن، همه داروها را مرتب میخوردم و همهچیز عادی بود و فشار کاری آخر سال هم بهراحتی رد میشد. اما ایندفعه خیاموار دلم میخواهد فکر کنم و فقط به آن اکنون توجه کنم و کمی از این هوا لذت ببرم. دکتر بعد از مدتها به صدای قلبم دقیق گوش میدهد و اخمهایش را در هم میکند. میگوید: «دستهایت را دوباره کنار هم صاف رو به جلو نگهدار!» لرزش را میبینم. میپرسد که تپش قلب غیرعادی دارم و من هم خودم را به آن راه میزنم و میگویم که عادی است و حالا چون چندروز داروها را مرتب نخوردم کمی بههم ریختم. اما خودم میدانم استرسهای این مدت خصوصا پروژههای تحویلنداده، دارند چه بلایی سر سلامتیام میآورند. روش همیشگی برای خوشامدگویی به بهار کمکردن کارها بود، کمتر زیر آفتاببودن، دقت در تغذیه و گاهی اضافه و کمکردن قرصی. اما روش امسالِ من کمی فرق دارد. دلم میخواهد بهار را باور نکنم. یعنی باور نکنم که میتواند کاری بکند و جریان زندگی را تحتتأثیر قرار بدهد. دوست دارم بهار را با همه دردسرهای بیماری در آغوش بگیرم. بهار فقط برای کسانی که «اماس» دارند، دردسرساز نیست. رایجترین دردسر بهار حساسیت است که از همه بیماریها به نظر من صعبالعلاجتر است. از حساسیت که بگذریم باید برویم سراغ دردِ خودمان و یک فکری برای مسئله بکنیم. بهار که میآید مدتزمان بیشتری آفتاب در آسمان است و همه میدانیم که گرما هم آزاردهنده است و هم باعث پیشرفت بیماری. بهتر است عملیاتی صحبت کنیم؛ ساعتهای رفتوآمدمان را با خورشید هماهنگ کنیم. برای کارهای روزانه بهگونهای برنامهریزی کنیم که نیازی به زیادماندن در آفتاب و ترافیک نداشته باشیم و تلاش کنیم ساعتها یا محلهایی را برای قدمزدن و عبورومرور در مسیرمان شناسایی کنیم که بیشتر سایه باشند. بیشتر آب بخوریم تا گرما را بیشتر بتوانیم تحمل کنیم. برخلاف زمستان که اگر چندروزی هم دیرتر به دکتر سر میزدیم و بدون دارو مشکل خاصی پیش نمیآمد، این فصل باید دکتررفتن و آزمایشهای دورهای را انجام داد تا تمام زحمتی که برای کنترل بیماری در سالهای گذشته کشیدهایم، هدر نرود. بهار تنها فصل خانهتکانی نیست، بهار فصلی است که باید حواسمان بیشتر به خودمان و «اماس»مان باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.