|

هفت‌سین آرزوها

فریدون صدیقی

سفره آرزوهای من برای سال 1395 هفت‌سین دارد. امیدوارم آرزوهایمان برای سال جدید خصلت و ذات رؤیاپردازانه نداشته باشد و آرزوهایی باشد مبتنی بر داده‌ها و بوده‌ها. هفت‌سین آرزوهای من نیز از همین جنس است؛ آرزو دارم سال 95 سالی باشد پر از آرامش، امنیت و تندرستی برای همه، برای پهنه وسیعی به اسم ایران از سرخس تا آستارا، از خاش تا انزلی و برای هر جایی که نام ایران به آن اطلاق می‌شود و ما به‌خاطر آن به ایرانی‌بودنمان و حفظ و حراست از آن می‌بالیم. آرزو دارم سال آینده سالی باشد برای تأمل و تأنی. سالی که در آن بیش از گذشته به چگونه‌دیدن، چگونه‌گفتن و چگونه شنیدن در مناسبات اجتماعی و مناسبات جامعه با مدیریت آن فکر کنیم. امیدوارم سال پیش‌رو سال تعامل بیشتر، سال پرسشگری و پاسخ‌دهی به هم باشد. آرزو می‌کنم سال آینده رسانه‌ها و به‌ویژه مطبوعات مجال تازه‌ای بیابند برای آنکه پنجره‌ها و آفاق تازه‌ای را بگشایند و از طریق آن به تعامل و درک بیشتر با مخاطبانشان بپردازند. امیدوارم سال آینده سال آشتی مخاطبان با رسانه‌های داخلی باشد. سالی که در آن مطبوعات، ‌خواننده بیشتر، رادیو‌، شنونده بیشتر و تلویزیون، ‌بیننده بیشتری پیدا کند و اتفاقا نقطه کانونی هفت‌سین خواسته‌های من برای سال جدید همین اهمیت‌دادن به نقش و جایگاه رسانه‌های داخلی و جدی‌گرفتن این آشتی است. اگر این پدیده را جدی نگیریم، شاید تحقق دیگر آرزوهایمان نیز کم‌رنگ شود؛ زیرا همین ایجاد دریافت و درک مشترک از رسانه‌های عمومی و از طریق آنهاست که می‌تواند آرزوهای دیگر را به واقعیت نزدیک کند. آرزو می‌کنم سال 1395 سالی باشد که جوانان ما امیدوارتر به خود و آینده‌شان بیندیشند، به فردایشان امیدوارتر باشند و در این امیدواری با هم تعامل، همراهی و همدلی داشته باشند. آرزو می‌کنم در سال جدید مناسبات جمعی ما، مناسبات من و منِ ما بتواند به‌تدریج اخلاق از‌دست‌رفته را بازآفرینی و ترمیم و زخم‌ها را بخیه کند. من فکر می‌کنم می‌شود از‌دست‌رفته‌ها را به دست آورد؛ سدی که شکسته، دیواری که ریخته، خانه‌ای که خراب شده، راهی که بریده شده، پولی که برده شده، همه و همه می‌تواند جبران شود؛ اما آنچه به‌ دست‌‌آوردنش طاقت‌فرساست و توان شگرفی می‌خواهد، اخلاق است، نگاه صمیمانه و مشفقانه با یکدیگر و راستگویی به یکدیگر است. آنچه امروز در جامعه ما ترک خورده، اخلاق است. اخلاق به مفهوم عام آن، به معنای فرهنگ عمومی، به معنای اخلاق سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، هنری و ادبی و رسانه‌ای. اخلاق به معنی حفظ کرامت انسانی، اخلاق به معنی احترام به بزرگ‌تر به‌عنوان کسی که پیراهن بیشتری پاره کرده، زمستان بیشتری دیده، درد بیشتری کشیده و متأسفانه زیر تابوت‌های بیشتری رفته است. آرزو می‌کنم در سال جدید فضایی ایجاد شود که بیش از هر سال همراه هم باشیم. سالی که اولین هدفمان پس از اینکه از خواب بیدار شدیم، بی‌احترامی به هم نباشد. سالی که فکر کنیم احترام به دیگران، احترام به خود ماست. فکر کنیم شاید اگر دیگری رفتارش با ما غیرمحترمانه است، دلیلش این است که ما احترام‌گذاشتن به دیگری را از دست گذاشته‌ایم. آرزو می‌کنم همه بچه‌های ما که با آرزوی زندگی بهتر از ایران رفته‌اند و در جهان پراکنده هستند، به رؤیاهایشان برسند و در کنار آن بپذیرند که دل ما برای‌شان می‌تپد و جایشان سر سفره هفت‌سین ما خالی است. در پایان آرزو دارم بچه‌های‌مان که با رؤیای زندگی بهتر رفتند، دهان بگشایند و فریاد عشق و امید و زندگی سر بدهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.