|

زنجیری از کلمات

«خودِ کلمه‌ها می‌آیند توی سرم و من می‌خوانم‌شان. همین کلمه‌ها که توی آسمان و هوا می‌رقصند و دور سرم وول می‌خورند. وگرنه من فقط یک غزل از کودکی به یاد دارم.» اینها بخشی از داستانِ «زنجیری از کلمات در آسمان شهر» اند از مجموعه «کرگدن آهنی» که یازده داستان کوتاه را دربر دارد. بر فراز چراغ‌های خطر، همه اتفاقات یک روز خوب، ماهی‌هایی که همیشه هستند، شغل‌ها و آدم‌ها، کرگدن آهنی، این صداهای لعنتی، بخشی از داستان‌های این مجموعه‌اند. بیشتر داستان‌ها با کلمات، با نوشتن، با شعرهای آشنا و ناآشنا سروکار دارد. از همان داستان اول «بر فراز چراغ‌ها» که راوی هر شب راس ساعتی منتظر تماسی از یک ناشناس می‌ماند تا با او درباره نوشته‌هایش، کتاب‌هایش حرف بزند. گویا کتاب‌های راوی زندگی او را متحول کرده بود و حالا سوالاتی به ذهنش آمده بود که جز خودِ نویسنده کس دیگری نمی‌توانست آنها را پاسخ دهد. «این قصه زیروروشدن زندگی‌شان با نوشته‌های من دیگر برایم تکراری شده. اما کسی تا حالا خودش را ماده‌پشه معرفی نکرده بود. می‌خواستم ببینم وزوزش چه هست و چه‌جوری‌ست. او آن شب اصلا هیچ سؤالی نپرسید. برایم شعر خواند؛ از فروغ: ...سهم من، پایین رفتن از یک پله متروکه‌ست/ و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن/ سهم من، گردش حزن‌آلودی در باغ خاطره‌هاست.» از نوشتن و کلمات گفتن، تغییر زندگی با کلمات یا به‌قول راوی داستان زیروروشدن با نوشته‌ها، در دیگر داستان‌های نیز تکرار می‌شود. کرگدن آهنی / مصطفی علیزاده / انتشارات مروارید

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.