|

انتخابات درون‌حزبی جمهوری‌خواهان ایستگاه نوادا را نیز پشت سر گذاشت

یکه‌تازی نفرت

نتایج انتخابات جمهوری‌خواهان در انجمن‌های ایالتی نوادا اگرچه دور از انتظار نبود، اما بدون‌شک روشنگر بود. نتایج نظرسنجی‌های پیشاانتخاباتی همگی حکایت از پیشتازی دونالد ترامپ، بیلیونر نیویورکی داشتند؛ آن‌هم با اختلافی چنان وسیع که تقریبا کمتر کسی را نسبت به پیروزی او به شک و شبهه می‌اندازد. اما آنچه در نوادا محل مجادله بود، نه پیروزی قریب‌الوقوع ترامپ، بلکه قاطعیت این پیروزی بود. در حقیقت، تا پیش از اعلام نتایج انتخابات نوادا، تردیدهای فراوانی درباره توانایی ترامپ برای پیروزی در انجمن‌های ایالتی وجود داشت. این شومن اسبق تلویزیونی تمامی کارزار انتخاباتی خود را بر مبنای تبلیغات رسانه‌ای سراسری قرار داده و همین امر، به‌زعم بسیاری از کارشناسان، پاشنه آشیل او در آن دست ایالت‌هایی بود که با برگزاری انتخابات در انجمن‌های محلی، بسیج و تهییج حامیان نامزدها را به برگ برنده رقبا بدل کرده‌اند. باخت او به تد کروز، سناتور تگزاسی در انجمن‌های ایالتی آیوا نیز مزیدی بر علت بود تا ناتوانی ترامپ در سازماندهی میدانی حامیانش تهدیدی بر استمرار موفقیت‌های انتخاباتی او تلقی شود. با تمام این اوصاف، نوادا داستان دیگری بود. ترامپ نه‌تنها در انتخابات روز سه‌شنبه پیروز شده، بلکه بنابر نتایج نهایی اعلام‌شده در روز گذشته، موفق شده نزدیک به 46 درصد از آرای شهروندان نوادایی را نیز از آن خود کند. این در حالی است که دو رقیب اصلی او، مارکو روبیو، سناتور فلوریدا و کروز هر کدام به ترتیب تنها 23.9 و 21.4 درصد آرا را از آن خود کرده‌اند. این اختلاف چشمگیر ترامپ با رقبای خود البته از آنجایی که انتخابات در انجمن‌های ایالتی نوادا به صورت بسته برگزار شده و مستقل‌ها و دموکرات‌ها حق مشارکت در آن ندارند، واجد معانی دیگری نیز بود. بسیاری بر این باور بودند محبوبیت ترامپ تاکنون با اتکا بر ائتلاف‌هایی نامتعارف دوام آورده است؛ مدعایی که با نظر به پیروزی قاطع او در انجمن‌های بسته ایالتی نوادا، به‌شدت رد می‌شود. در نتیجه جای تعجب نیست که ترامپ در سخنرانی پیروزی خود بیش از هر چیز بر گستردگی دامنه هوادارانش تأکید کرده است؛ تنوعی که به گفته او، نه صرفا بخش بزرگی از اعضای کلیسای انجیلی و اقلیت‌ لاتین را شامل می‌شود، بلکه پیر و جوان، تحصیل‌کرده و غیر آن را نیز به موتور محرکه کارزار ترامپ بدل کرده؛ حتی اگر خود او در سخنرانی پیروزی‌اش، به طرز طعنه‌آمیزی بیش از هر چیز به علاقه خود به قشر تحصیل‌نکرده حامیانش اشاره داشته باشد. در این میان، انجمن‌های ایالتی نوادا هرچقدر غبار از چهره نامزد احتمالی جمهوری‌خواهان در انتخابات نهایی ماه نوامبر زدوده‌اند، به همان میزان نیز رقابت بر سر جایگاه دوم جمهوری‌خواهان را شدت بخشیده‌اند؛ رقابتی که شاید با نظر به پیشتازی قاطعانه ترامپ که تاکنون توانسته 40 رأی نمایندگی بیشتر از مجموع آرای هر چهار رقیب خود به‌دست آورد، چندان موضوعیتی نداشته باشد، اما در صورت اجماع رقبا و کناره‌گیری نامزدها به سود یکدیگر، می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در جلوگیری از صعود ترامپ به دور نهایی انتخابات داشته باشد. این همان مأموریتی است که کروز و روبیو هریک به گمان خود توان تکمیل آن را دارند. کروز که در سایه پیروزی غیرمنتظره خود در آیوا، اکنون با کسب رأی مجموع 16 نماینده در جایگاه دوم جمهوری‌خواهان ایستاده، مدت‌هاست نسبت به ناتوانی ترامپ در پیروزی بر نامزد احتمالی دموکرات‌ها هشدار می‌دهد. سناتور کانادایی‌تبار تگزاس پس از اعلام نتایج انجمن‌های ایالتی نوادا که او را با اختلافی اندک پشت مارکو روبیو نشاند، اذعان کرد آرای همین چهار ایالت اول، رقابت‌های انتخاباتی را در پاسخ به دغدغه 65درصد از هواداران جمهوری‌خواه، تنگاتنگ‌تر از پیش کرده است؛ حامیانی که بر این باورند ترامپ بهترین گزینه برای رویارویی با هیلاری کلینتون، نامزد پیشتاز دموکرات‌ها نیست و بهتر است یکی از محافظه‌کاران سنتی عهده‌دار این مسئولیت شود. این سخنان کروز البته درست همان دستاویزی است که روبیو، این نامزد موردتأیید رهبران حزب جمهوری‌خواه، به منظور اثبات لزوم اجماع جمهوری‌خواهان مخالف ترامپ بر حول خود بر آن تأکید داشته است. سناتور تازه‌کار فلوریدا که با توجه به تقسیم آرای 10 نماینده نوادا بین او و کروز، صرفا به طور نمادین بر جایگاه دوم انتخابات روز سه‌شنبه تکیه زد، در پی آن است پس از انصراف جب بوش، خود را به عنوان تنها امید محافظه‌کاران برای تصاحب کرسی ریاست‌جمهوری نشان دهد؛ امیدی که در سایه عملکرد نسبتا ضعیف او در چهار ایالت اول، هنوز به طور کامل رنگ نباخته است. روبیو برای سومین‌بار متوالی موفق شده تا این بار در نوادا اکثریت آرای کسانی را به خود اختصاص دهد که در یک هفته پایانی رقابت‌ها به تصمیم‌گیری مشخصی درباره نامزد مورداعتماد خود رسیده‌اند؛ دستاوردی که به اعتراف شخص روبیو نشان از آن دارد که بخشی از رأی‌دهندگان به این نتیجه رسیده‌اند اگر او انتخاب اولشان نیست، اما دست‌کم بهترین انتخاب موجود برای اتحاد جمهوری‌خواهان و راهیابی آنان به کاخ سفید است؛ وضعیتی که شاید برگ برنده روبیو در 12 ایالتی باشد که سه‌شنبه بزرگ اول مارس را بنا بر سنت، به نقطه عطف انتخابات درون‌حزبی ریاست‌جمهوری بدل خواهند کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.