|

گفت‌وگو با جوانی که اعضای بدن برادرش اهدا شد

اهدای عضو تسکین درد ما بود

شرق، شاهد حلاج نیشابوری: خانواده جوانی که در ۲۷سالگی بر اثر صدمات ناشی از سقوط از ارتفاع دچار مرگ مغزی شده بود، اعضای بدن او را به نیازمندان اهدا کردند. سامان عباسی، مسئول فراهم‌کردن اعضای دانشگاه علوم پزشکی استان کهگیلویه‌وبویراحمد با اعلام این خبر به خبرنگار ما گفت: «این مورد بیست‌وششمین مورد مرگ مغزی در یاسوج بود که در پی آن اهدای اعضا اتفاق افتاد و مرحوم احمد نکونام از ایل بزرگ سرکهکی و ساکن مادوان بود که به دلیل سقوط از ارتفاع دچار خونریزی و مرگ مغزی شد. خانواده نوع‌دوستش نیز با گذشت، رضایت به اهدای عضو دادند و از این فرد دو کلیه، کبد، پانکراس و قرنیه‌های چشم برای پیوند به بیمارستان نمازی شیراز انتقال داده شد».ابوطالب نکونام برادر 24ساله احمد که درحال‌حاضر طلبه است، درباره ماجرای پیوند عضو توضیحاتی داده است.

‌ در مورد برادرتان بگویید؛ چند سال داشت، ازدواج کرده بود؟ برادرم احمد 27 سال و در رشته اقتصاد کشاورزی لیسانس داشت، شش سال بود که ازدواج کرده بود و یک دختر دوساله هم داشت. ‌ماجرای منجر به مرگ برادرتان چطور رخ داد؟ در خانه برادرم تانکر سوخت روی پشت بام و در طبقه دوم بود. مدتی قبل از حادثه به خاطر نقص در لوله‌کشی و اتصالات سیستم دچار مشکل شده بود. برادرم هم برای رفع نقص با تعمیرکار تماس گرفته بود اما انگار تعمیرکار تأخیر داشته یا گوشی‌اش آنتن نداشته، به همین دلیل برادرم خودش تصمیم می‌گیرد موضوع را بررسی کند. از آنجایی که تانکر نزدیک لبه بام بود، ناگهان پایش به آجری‌ گیر کرد یا پیچ خورد و در نهایت از طبقه دوم که در ارتفاع شش، هفت متری است به پایین سقوط کرد اما قبل از رسیدن به حیاط به چند جا از جمله ستون 20 سانتی که از طبقه اول بیرون زده و لبه پنجره، برخورد کرد و ضربه خورد تا به زمین رسید. بعد از آن او را به بیمارستان بردیم و از سرش سی‌‌تی‌اسکن گرفتند و پزشکان گفتند مشکل خاصی نیست و سر و گردنش هم صدمه زیاد و جبران‌ناپذیری ندیده است. گفتند اگر تا 72 ساعت وضعش ثابت باشد، خطر را رد می‌کند. در این مدت قرار بود یک سی‌تی‌اسکن از اعضای داخلی بدن انجام دهند، چون ظاهرا بر اثر ضربات کبدش آسیب دیده بود، برای همین برادرم را از دستگاه‌ها جدا کردند تا برای سی‌تی‌اسکن ببرند، ‌اما وقتی این کار را کردند قلبش کار نکرد و فشارش پایین رفت و ظاهرا این روند 40 دقیقه طول کشید که قلب او دوباره به کار بیفتد و در این مدت خون به مغز او نرسیده و همین باعث مرگ مغزی شده بود. ‌ برادرتان چه مدت در بیمارستان بود و کی شما تصمیم به اهدای عضو گرفتید؟ صبح یکشنبه 25 بهمن برادرم سقوط کرد و صبح پنجشنبه 29 بهمن با اهدای اعضا موافقت کردیم و صبح 30 بهمن هم اهدا انجام شد. ‌ شما چند خواهر و برادر هستید‌ و پدر و مادرتان چند سال دارند؟ بدون برادرم که فوت شد، سه برادر و دو خواهر که یکی از خواهرانم ازدواج و یک برادرم نامزد کرده و دیگری هم سوم دبیرستان است. ‌ چرا تصمیم به اهدای عضو گرفتید؟ به خاطر تسکین خانواده و درد پدر و مادرم. گفته‌اند اگر یکی را زنده کنی، کل بشریت را زنده کرده‌ای. امام صادق هم گفته است: «از بنی‌آدم چند چیز باقی می‌ماند؛ اولاد و صدقه جاریه»؛ ‌ما هم اعضای برادرم را پس از مرگ مغزی‌اش به‌عنوان صدقه جاریه اهدا کردیم تا به واسطه آن چند نیازمند زندگی بهتری داشته باشند. با این کار که چند عضو فرزندمان زنده است، انگار خود او زنده است و هر بار که در چشم کسی نگاه می‌کنیم، به یاد کسی می‌افتیم که قرنیه او را دارد و احساس می‌کنیم او زنده است. ‌ چطور شد که چنین تصمیمی گرفتید، آیا از قبل به موضوع فکر کرده بودید یا وقتی پزشکان موضوع را با شما مطرح کردند، به موضوع فکر کردید؟ ما از قبل می‌دانستیم که در صورت مرگ مغزی تصمیممان چیست ولی آمادگی ذهنی نداشتیم چون امیدوار بودیم و به ما گفته بودند که برمی‌گردد. به همین خاطر دست‌به‌دعا بودیم که خبر آمد فوت شده است. دیدیم که چه بهتر در شرایط فعلی موضوع را مطرح کنيم، برای همین چند نفر از بزرگان، آشنایان و فامیل و پدر و مادر و همسر برادرم را جمع کردیم و صحبت کردیم که استقبال هم خوب بود. ‌ واکنش‌هایشان وقتی با این پیشنهاد روبه‌رو شدند، چه بود؟ به خاطر اینکه تازه داغ دیده بودند، می‌گفتند نمی‌گذاریم پاره‌ تنمان را تکه و پاره کنند و بدوزند. ما گفتیم اگر زیر خاک برود، می‌پوسد و خراب می‌شود پس چه بهتر که چند نفر با اعضای بدن او زنده شوند و هم برای او بهتر است چون دعای خیری برایش خواهد داشت و هم تسکینی برای غممان خواهد بود. درنهایت هم قبول کردند. ‌ آیا خودش دراین‌باره چیزی گفته بود؟ قبلا خودش یک‌ بار گفته بود این کار را دوست دارد و علاقه نشان داده بود. ‌ اطرافیان وقتی شنیدند این اتفاق افتاده و شما تصمیم به اهدا گرفته‌اید، چه واکنشی داشتند؟ وقتی می‌شنیدند خدا را شکر می‌کردند چون با تصمیم ما چند نفر دیگر نجات پیدا کردند. برخی هم می‌گفتند تا عضو زنده است انگار خود او زنده است و برای برادرم دعا می‌کردند که هم در دنیا آدم خوبی بود و هم موقع رفتن و فوتش مفید واقع شد. ‌ توصیه شما به افرادی که ممکن است در شرایط مشابه شما قرار بگیرند و عزیزشان مرگ مغزی شود، چیست؟ به آنها می‌گویم که ما این کار را کردیم و در تسکین و آرامشمان بسیار مؤثر بود. توصیه‌ام این است که اگر خدایی ناکرده برای کسی این اتفاق افتاد، این کار خداپسندانه را انجام دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.