دستور کاری برای انسانیت
بانکیمون.دبیرکل سازمان ملل متحد
بیش از هر زمان دیگر پس از تأسیس سازمان ملل متحد، انسانهای بیشتری بهگونهای ناامیدانه به کمکهای انساندوستانه نیازمند هستند. بیش از هر زمان دیگر، به منابع بیشتری برای رفع نیازهای انساندوستانه فزاینده نیاز داریم. من به همین دلایل و فراتر از آن، نخستین اجلاس جهانی بشردوستانه سران را در 23 و 24 می در استانبول تشکیل میدهم و رهبران جهان، سازمانهای بینالمللی و دیگران را به تعهد در ارائه کمکهای بیشتر و بهتر به آنانی ترغیب میکنم که بیشترین نیاز را دارند. زمانی برای ازدستدادن باقی نمانده است. تغییرات اقلیمی بر زندگی و معیشت در سراسر سیاره آسیبپذیر ما در حال اثرگذاشتن است. درگیریهای وحشیانه و خودسرانه، افراطیگری خشونتآمیز، جنایت فرامرزی و نابرابریهای روبهافزایش، در حال نابودکردن زندگی میلیونها مرد، زن و کودک است و همه مناطق را بیثبات میکند. از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون مردم بیشتری مجبور به ترک خانههای خود شدهاند. در سراسر جهان بیش از 125 میلیون نفر به کمک انساندوستانه نیاز دارند. اگر همه آنان در یک کشور جمع بودند، یازدهمین کشور بزرگ روی زمین، با سریعترین نرخ رشد را شکل میدادند. من پیش از اجلاس سران، دستور کاری برای انسانیت را بهعنوان چارچوبی برای اقدام، تحول و پاسخگویی دوجانبه تدوین کردهام که پنج مسئولیت اساسی دارد: نخست، رهبران باید تلاشها را برای یافتن راهحلهای سیاسی با هدف جلوگیریکردن از درگیریها و خاتمهدادن به آنها تشدید کنند. هزینههای گزاف انسانی و اقتصادی موجب شده درگیریها بزرگترین مانع در برابر توسعه انسانی شوند. باید از مدیریت بحران به سوی جلوگیری از وقوع بحران حرکت کنیم. دوم، کشورها باید از معیارهایی حمایت کنند که از انسانیت حفاظت میکند. این به معنای رعایت حقوق بشر و حقوق انساندوستی بینالمللی است، این به معنای توقف بمباران و گلولهباران اهداف و مکانهای غیرنظامی است. سوم، اجازه ندهیم هیچکس عقب بماند و نخست به آن گروه دست یابیم که بیشتر عقب ماندهاند. این به معنای تغییر زندگی آسیبپذیرترین افراد از جمله کسانی است که در درگیری و فقر شدید زندگی میکنند و آنانی که با مخاطره بلایای طبیعی و بالاآمدن سطح آب به سر میبرند. ما باید آوارگی اجباری را کاهش دهیم، فرصتهای قانونی و قاعدهمندتری برای مهاجرت فراهم کنیم. ما نمیتوانیم بدون درنظرگرفتن این افراد، به آرمانهای توسعه پایدار دست یابیم. چهارمین مسئولیت اساسی، حرکت از کمکرسانی به سوی پایانبخشیدن به نیازهاست. ما به خاتمه شکاف توسعه انساندوستانه برای همیشه نیازمندیم. همچنین، باید به جای انتظار برای وقوع بحران، قادر به پیشبینی بحرانها باشیم. ما باید با تقویت ظرفیت و رهبری محلی و کاهشدادن آسیبپذیری، تابآوری مردم و جوامع را افزایش دهیم، چراکه همیشه اولین و آخرین پاسخدهندگان به بحرانها هستند. پنجم، باید شیوههایی هوشمندانه و خلاقانه برای بسیج منابع مالی بیابیم. این کار مستلزم تنوعبخشی و توسعه منابع و استفاده از ابزارهای تأمین مالی متنوعتر است. با همراهی بانک جهانی برای شناسایی سازوکارهایی تأمین مالی با هدف پاسخ به بحرانهای طولانی، برنامه مالی بینالمللی جدیدی پیشنهاد کردهام. دستور کار برای انسانیت، اقدامات کلیدی و تغییرات راهبردی را فراهم میکند، زیرا جهان به مشارکت برای دستیابی به آرمانهای توسعه پایدار نیاز دارد. من رهبران جهان را به حضور در اجلاس جهانی بشردوستانه دعوت میکنم که متعهد به ارتقای پیشرفت پایدار انسان و زندگی امن و باکرامت برای همه است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.