|

بودجه برای ناپایداری بیشتر تهران

محمد حقانی . عضو شورای شهر

لایحه بودجه شهرداری تهران برای سال 1395 همانند سنوات گذشته در زمان قانونی به شورای شهر ارسال شد، اما هم‌زمانی ارسال لایحه بودجه شهرداری تهران با زمان تأییدصلاحیت‌های انتخابات مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری، سبب شد در این دوره بودجه شهرداری از واکاوی رسانه‌ها در امان باشد، البته شورای شهر برای اولین‌بار مبلغی حدود ‌هزار‌میلیاردتومان از سقف درآمد‌های ناپایدار را کاهش داد، هرچند با وجود این کاهش‌ هزار‌میلیاردتومانی از منابع و درآمدها هنوز کمتر از 27 درصد منابع و درآمد‌های شهرداری تهران پایدار است، بنابراین تا رسیدن به اهداف راه بسیار طولانی در پیش است. آنچه گفته شد شکل ظاهری رابطه برنامه‌وبودجه‌ای شهردار با شورای شهر است. برای درک عمیق این رابطه لازم است اقدام قانونی مجلس شورای اسلامی درخصوص بودجه عمومی کشور و همچنین برخورد این نهاد با لایحه برنامه ششم تحلیل شود، مجلس بدون هیچ تعارفی به دلیل نارسایی‌های ساختاری برنامه آن را به دامن دولت برگرداند و همچنین بودجه عمومی کشور را به شکل یک‌دوازدهم طرح کرد، دولت هم در چارچوب قانون به نحوی شایسته نقد فنی و کارشناسی مجلس شورای اسلامی را پذیرفت. سال‌هاست در شهرداری تهران در بخش درآمدها اعلام می‌شود که سقف درآمد‌های ناپایدار که از فروش شهر حاصل می‌شود باید تعدیل و حذف شود، اما هربار به لابی‌های خارج از رویه کارشناسی بودجه تصویب می‌شود و محصول اجرای آن ناپایداری بیشتر شهر تهران است، معنای روشن این گفتار این است که شهر تهران با صرف منابع به‌شدت ناپایدار هر آن و لحظه، نسبت به دوره گذشته ناپایدارتر می‌شود، من معتقدم با صرف این هزینه‌ها آینده تهران بیشتر ناپایدار می‌شود. واقعیت این است که پشت اعداد گیج‌کننده بودجه که از تغییر کاربری‌های عمومی حاصل می‌شود، ضمن کاهش عرصه عمومی شهر، رفاه و کیفیت زندگی در تهران ارتقای لازم را نمی‌یابد بلکه هرسال وضعیت شاخص‌های زیست‌محیطی و اقتصادی و ترافیکی بدتر از سال قبل است. در حوزه اجتماعی و فرهنگی نیز وضع بر همین منوال است. جالب آن است که بودجه شهرداری در ظاهر قریب 26‌هزار‌میلیاردتومان است اما وقتی به تبصره‌ها مراجعه می‌کنید این عدد تا 35 ‌هزار‌میلیارد اضافه می‌شود. جدا از این اعداد و ارقام هیجان‌برانگیز نحوه اجرا و اولویت‌های مطرح‌شده در ردیف‌ها مهم‌تر است. در تبصره‌های بودجه فقط در یک قلم‌ هزارو800‌میلیاردتومان برای نصب دوربین در شهر در نظر گرفته شده است، سؤال این است که آیا نصب دوربین مهم است یا مترو؟ در شکل دیگر اگر نحوه ارسال و بررسی بودجه دولت و شهرداری را با هم مقایسه کنیم به نکات مهمی پی می‌بریم. همواره در ایام تقدیم بودجه دولت به مجلس شورای اسلامی در رسانه‌ها می‌بینیم رئیس دولت که با رأی مستقیم مردم انتخاب شده حدود یک متر پایین‌تر از هیأت‌رئیسه مجلس بعد از توضیحات درخصوص کلیات و ساختار بودجه، لایحه را دودستی و با شیوه‌ای که روی پنجه‌های پاهایش ایستاده و دستانش را بلند کرده به رئیس مجلس تحویل می‌دهد. این نمایش ساده حرفی اساسی دارد، یعنی اینکه مجلس در رأس امور است و هیچ‌گاه رئیس دولت به خود اجازه نمی‌دهد که در کنار هیأت‌رئیسه بنشیند، معنای این رفتار ساده این است، نهاد مجلس مستقل است و اصل تفکیک قوا پذیرفتنی است، اما در شورای شهر اصلا چنین چیزی رعایت نمی‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.