انگشت و دندان
پوریا عالمی
این روزها هرجا میروی صحبت از انتخابات است. ما هم این چندروز متوجه شدیم توی انتخابات با ما مثل دیوار مهربانی برخورد میکنند.
یعنی چون نیاز دارند الان، فکر میکنند میتوانند برمان دارند ولی چون تا الان نیاز نداشتند ما را گذاشته بودند به حال خودمان. مثلا توی این چندروز هی زنگ میزنند میگویند آقا ما از طرف فلانی زنگ میزنیم، یک حالی میدهی و تبلیغش را میکنی؟ ما میگوییم استاد شما اول باید یک حالی میدادی که الان یک حالی بگیری. نمیشود که دم انتخابات زرتی یاد ما بیفتید. درواقع نسبت هنرمندان و نویسندگان با کاندیداهای انتخابات مثل نسبت انگشت و دندان است. انگشت یک حالی به دندان میدهد و بینش را میجورد، اما دندان هم باید یک حالی به انگشت بدهد و هربار که انگشت میجوردش یک دانه برنجی چیزی نصیب انگشت بکند وگرنه انگشت دچار حس ابزاربودگی میشود و کلا حالدادن را میگذارد کنار و دیگر نهتنها به دندان، که حتی به گوش هم دیگر حال نمیدهد و نمیخاراندش. دستبرقضا ما دوست هنرپیشه زیاد داریم. این چندروز هی میگویند عالمی فلان نماینده زنگ زده میگوید عکس ما را بگذار توی اینستاگرامت، چهکار کنیم؟ ما گفتیم به آن نماینده بگو تو یکبار به هوای عکس ما آمدی سینما و تئاتر بلیت بخری؟ که الان میخواهی بیایی زیر بلیت ما؟ البته الان اینطوری شده. قدیم موقع انتخابات چلوکباب میدادند و ملت راضی بودند. الان منتها از چلوکباب خبری نیست و نماینده مذکور دو روز جلوتر میآید توی اینستاگرام و برای آدم کامنت میگذارد که آدم را کامنتگیر کند. فرداش هم از طرفش یکی زنگ میزند میگوید فلان نماینده که فالوت میکند توقع دارد تو هم فالوش کنی. خلاصه همچین وضعیتی است. یعنی آدم خیال میکند دیوار مهربانی است. یا به دیوار مهربانی آویزانش کردهاند. مراقب خودتان باشید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.