نقاشیهایی لطیف اما محکم
لیلی گلستان
فردا پنجمین نمایشگاه نقاشیهای گلناز قدیری در گالری گلستان برپا میشود؛ نمیدانم چه سالی بود... ، اما میدانم گلناز قدیری هنوز دانشجو بود. شاید بیستویکی، دو سالی داشت. نزدم آمد و کارهایش را نشانم داد. با دیدن کارها متوجه شدم این هنرمند نوپا هرچند طبعی لطیف و شاعرانه دارد اما دستی قوی و محکم هم در ضربه قلم دارد. از قرابت این دو خصیصه خوشم آمد و تصمیم گرفتم از آن پس پیگیر کارهایش باشم. مشوق و منتقدش باشم. در مورد هنر با هم حرف میزدیم، نقطهنظرهایمان را با هم در میان میگذاشتیم و پیشنهادها و مشورتهایی برای بهبود کارش میدادم. از آن پس، از همان اول گلناز قدیری و کارهایش شدند دغدغه ذهن من. نسبت به او احساس مسئولیت میکردم و مسئول ماندم. کارهایش خاص خودش است. مثل هیچکس نیست. در حیطه کارم کمتر دیدهام هنرمندی را که این همه محکم، لطیف کار کند! او این کار را خوب بلد است. گلناز خوب میخواند و خوب میبیند. کنجکاو است و به دنبال دانستن بیشتر. همین باعث پیشرفتش شده. این بار کارهایش را بیش از همیشه دوست دارم. رنگهایش از سیاهی در آمدهاند و به سوی روشنی میروند. روشن باد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.