|

انتخابات در اینستاگرام

آمار دقیقی از خشونت خانگی علیه کودکان و زنان نیست. موضوعی که فعالان حقوق کودکان و زنان یکی از دلایل آن را علنی‌نشدن این خشونت‌ها می‌دانند؛ اما حالا فرمانده ناجا خبر داده که از سال آینده قرار است طرح پلیس ویژه اطفال و نوجوانان و زنان اجرائی شود تا کودکان و زنان به‌راحتی بتوانند به آنها مراجعه و مشکلاتشان را مطرح کنند. خبر خوبی که «فاطمه راکعی»، فعال زنان و دبیرکل جمعیت زنان نواندیش، تأثیرات مثبت آن را محدود به مردم نمی‌داند و می‌گوید این اتفاق برخی سوءتفاهم‌های ایجادشده درباره پلیس را هم از بین خواهد برد.

اجرای طرح پلیس کودکان و زنان چه تأثیر اجتماعی‌ای به دنبال دارد؟ من در مجموع چنین طرحی را مثبت می‌دانم؛ چون به دلایل فرهنگی، بسیاری از خشونت‌ها علیه زنان و کودکان ناگفته باقی می‌ماند. شرم از بیان اینکه فرد با خشونت مواجه‌شده، در کنار اینکه قربانی است، جایی برای فرار از خشونت ندارد، باعث می‌شود قربانی کاملا بی‌پناه باشد و به‌همین‌دلیل همچنان در وضعیت خشونت‌آمیز بماند؛ اما اگر جایی وجود داشته باشد که فرد بداند با تماس فوری یا مراجعه به آن می‌تواند کسی را به کمک بطلبد، حتما در کاهش خشونت علیه زنان و کودکان تأثیرگذار خواهد بود. اساسا انتظار از پلیس هم همکاری در زمینه احقاق حقوق شهروندی و فردی انسان‌هاست. اجرای این طرح می‌تواند ارتباط انسانی را بین مردم و به‌ویژه زنان و کودکانی که نیاز به حامی دارند، با پلیس بیشتر و بهتر کند و آن سوءتفاهم‌هایی را که بعضا نسبت به پلیس به وجود آمده است، از بین ببرد. اشاره کردید که قربانی باید بتواند فوری با پلیس تماس بگیرد؛ اما یکی از دلایلی که تاکنون این طرح اجرا نشده، مشکل حضور پلیس‌های خانم در شیفت شب بوده است. این یکی از مشکلات اجرای این طرح است که باید درباره آن فکر شود. ببینید در همه جای دنیا طرح‌های مشابهی اجرا می‌شود. شماره‌های تماس سه‌رقمی معمولا حکم همین کمک‌خواستن‌های فوری و اورژانسی را دارد؛ به‌همین‌دلیل این پایگاه‌های تماس‌ تلفنی به‌صورت شبانه‌روزی فعالیت می‌کنند و خدمات‌رسانی‌شان در طول شب به اندازه روز فوری است. اتفاقا یکی از معضلات زنان و کودکان این است که نمی‌توانند در موارد اضطرار با کسی یا جایی تماس بگیرند. چگونه می‌شود این مشکل را حل کرد؟ واقعیت این است که هنوز دستورالعمل یا آیین‌نامه اجرائی این طرح رسانه‌ای نشده است و ما نمی‌دانیم در عمل قرار است چه اتفاقی بیفتد. انتظار این است که قبل از اجرائی‌شدن چنین طرحی، دستورالعمل آن در اختیار فعالان حوزه کودکان و زنان قرار گیرد تا آنها بتوانند نظرات کارشناسی خود را از نگاه روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و حقوقی درباره طرح اعلام کنند؛ به‌همین‌دلیل نمی‌توان از حالا درباره نحوه اجرای این طرح صحبت کرد؛ اما امیدوارم مانند تجربه‌هایی مثل امدادخودرو نشود. بارها برای خود من اتفاق افتاده که با وجود داشتن کارت اشتراک امدادخودرو با آنها تماس گرفته‌ام و آنها یا نرسیده‌اند یا آن‌قدر دیر رسیده‌اند که مجبور شدیم به یدک‌کش‌های بین‌جاده‌ای اعتماد کنیم. کسانی که مسئولیت این را می‌پذیرند که پلیس زنان و کودکان باشند، علاوه بر اینکه باید کاملا آموزش‌دیده باشند، باید این کار را یک عمل وجدانی، انسانی و تکلیف اجتماعی بدانند. علاوه‌بر‌این باید در کلیه محلات پایگاه‌های پلیس زنان و کودکان مستقر باشند و همیشه نیرو و خودرو در اختیار داشته باشند تا بدون فوت وقت بتوانند در محل حاضر شوند؛ زیرا ماهیت فعالیت‌های اورژانسی هم همین نجات قربانی از وضعیت نامطلوب است. همچنین باید در پایگاه‌های محلی، روان‌شناس و در مرحله بعدی حقوق‌دان حضور داشته باشند. در نهایت هم امیدواریم نظارت خوبی بر اجرای این طرح انجام شود تا در عمل موفقیت‌آمیز باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.