|

جشنواره‌های فجر ،حکایت دویدن و نرسیدن

حسین عبدالهاشم‌پور

درحالی‌که پس از پایان جنگ تحمیلی، رویکرد سیاست‌گذاری‌های کلان کشور بر مبنای واگذاری امور دولت به بخش خصوصی است و حتی امور حساسی مثل نفت و مخابرات هم به بخش خصوصی سپرده شده‌اند (کم‌وکیف آن موضوع این بحث نیست)، اصرار بر دولتی‌ماندن جشنواره‌های فجر سؤال‌برانگیز است. 1_ جشنواره‌های فجر جز نقد هیچ آورده دیگری برای دولت‌ها دربر ندارد؛ بنابراین تأکید بر برپایی آنها به شکل دولتی تعجب آور است! دوستی، جشنواره‌های فجر را با مجلس عروسی مقایسه می‌کرد که مجلل‌ترینش هم موجبات دل‌آزاری چند نفری از اقوام و دوستان را فراهم می‌کند؛ پس چه ضرورتی دارد دولت فاعل دل‌آزاری این یا آن هنرمند جلوه کند؟ جالب است در جشنواره‌های فجر باب‌ شده هنرمند جایزه‌گرفته گلایه کند چرا به دیگر همکارانش جایزه نداده‌اند و در دل همان مراسم زمزمه‌هاست که دست‌هایی در کار بوده به فلانی جایزه ندهند؛ از پوستر تا بی‌نظمی صف پشت درِ سالن‌ها و کیفیت خورشت پذیرایی و نیز کل فیلم‌ها... سوژه است و همه معیار سنجش توانایی مدیران دولت! به‌تازگی هم تعداد سیگاری که هنرمندان در اثر هنری دود می‌فرمایند هم به این فهرستگان افزوده شده است؛ درواقع جشنواره‌های فجر که قرار است فصل همدلی باشد، به‌سبب حضور غیرضروری دولت‌ها به فصل جذب حداقلی و دفع حداکثری بدل شده و دولت ناخواسته یا خواسته به یک طرف دعوا بدل می‌شود. 2-تغییرات مستمر دولت‌ها سبب شده جشنواره‌های فجر فاقد هویت و به‌اصطلاح امروزی‌ها فاقد بارکد باشد؛ جشنواره‌هایی که سه دهه است برگزار می‌شوند اما برندی بین‌المللی نیستند و در خوشبینانه‌ترین حالت، هر دو سال با یک زلزله چند ریشتری زیروزبر می‌شوند، چون مدیر دولتی عوض شده یا مصلحت‌های دولت تغییر رویکرد داده است؛ گاه تطبیق جشنواره‌های فجر با روحیات دولت، دل‌خواسته دولتمردان هم نبوده؛ اما با گذشت زمان روشن می‌شود چنین اتفاقی رخ داده و ازهمین‌رو، این رویدادها دمدمی‌مزاج و بدون خط‌وربط مدون جلوه می‌کنند. 3_گفته می‌شود در جشنواره موسیقی فجر که این روزها در میانه برگزاری‌اش هستیم، گام‌هایی در جهت نقش‌آفرینی بخش خصوصی برداشته شده است؛ اما مقصود این متن واگذاری صددرصدی مسئولیت‌های اجرائی دولت ازجمله جشنواره‌های فجر به بخش خصوصی است؛ در دولت تدبیر و امید که رئیس‌جمهورش تأکید دارد امور هنر را باید به دست هنرمندان سپرد فرصت طلایی این مهم است؛ وزارت فرهنگ باید با نهادسازی یا تقویت صنوف هنری، زمینه این تحول بزرگ را فراهم آورد و خیال همه دولت‌های آینده و البته جامعه هنری را راحت کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.