|

امدادرسانی در کار نبود

فردی که در کوهستان دچار حادثه شده بود در پی درج خبری در روزنامه «شرق» به نقل از رئیس جمعیت هلال‌احمر شهرستان مشگین‌شهر، توضیحاتی را ارسال کرده است که می‌خوانید: از آنجا که خبر درج‌شده در شماره 2515 روز یکشنبه 18 بهمن‌ سال‌جاری درباره چگونگی مصدومیت و نیز امدادرسانی به این‌جانب سعید نوری در گرده شمالی‌ سبلان صحت ندارد، خواهشمندم طبق قانون مطبوعات با ملاحظه حقوق نگارنده، نسبت به درج اصل رخداد در همان صفحه اقدام فرمایید. حقیر و همنوردم صبح روز پنجشنبه گذشته از مقصد پناهگاه سبلان از مسیر گرده شمالی به سمت قله حرکت نمودیم که پس از حدود دو ساعت به علت ریزش سنگ (و نه پرتاب از پرتگاه) بنده از ناحیه سر و صورت، به صورت نسبتا شدیدی دچار جراحت گردیدم. بلافاصله و بدون سراسیمگی شروع به بازگشت نمودیم. همنورد این‌جانب با توجه به خون‌ریزی شدیدم، درخواست امداد و به‌خصوص امداد هوایی نمود. با اینکه وضعیت خوبی نداشتم اما با توجه به تجارب تأسف‌باری که از امدادها و به‌خصوص امدادهای هوایی در کشور دارم، با همان وضعیت به فرود ادامه دادم. دراین‌میان، خبرهایی از بی‌سیم و تلفن همراه واصل می‌گردید که جملگی حاکی از «تلاش دست‌اندرکاران امداد هوایی» بود و حتی خبر رسید که چون هلیکوپتر(ها) در راه بودند به امداد‌گران زمینی که در شابیل! منتظر بوده‌اند «تا قائم‌مقام بدرآید» یعنی بنده با معجزه آنجا حاضر شوم، دستور داده شده بود به مشگین‌شهر برگردند، زیرا با‌سیل هلیکوپترهایی که در راه بودند لزومی برای حضور نبوده است. همنوردم مرا مجاب کرد که بهتر است با توجه به شدت خون‌ریزی به فرود ادامه ندهم. ما در جایی که تقریبا هم‌ارتفاع با پناهگاه بود درنگ کردیم و طبق فرامین امدادگران هوایی، جای مناسبی از سوی همنوردم برای فرود هلیکوپتر یافته شده و علامت‌گذاری گردید. دائما پیام می‌رسید که عنقریب می‌رسند. حدودا چهار ساعت ما منتظر ماندیم و خون‌ریزی، مرا از رمق انداخت و رو به «هیپوترمی» بودم. سرانجام پس از اعتراض همنورد این‌جانب، اعلام شد کلیه هلیکوپترها (گویا ناگهان هم‌زمان و درجا) دچار نقص فنی شده‌اند و احتمالا جواب نهایی که از یکی واحدهای امداد هوایی دریافت شده، تلویحا دال بر این بوده است که این‌جور امدادها نیاز به لابی دارد. من این‌بار البته با بی‌رمقی به راه افتادم. پس از مدتی برخی از دوستانی که از مسیر نرمال صعود کرده بودند در مسیر بین پناهگاه و شابیل، خودشان را رسانده و من را تا نزدیکی شابیل هدایت کردند. در ارتفاعات نزدیک شابیل، گروه دیگری از امدادگران که از افسانه‌بودن امداد هوایی باخبر شده بودند، به استقبال آمدند و با بررسی وضعیت این‌جانب که نه دچار شکستگی جمجمه شده بودم و نه در حال مرگ حتمی، مرا به آمبولانس جنب جاده هدایت نمودند. برخورد امدادگران بسیار خوب بود و جناب آقای انوری‌آذر، مدیر هلال‌احمر مشگین‌شهر، نیز از بنده عیادت نمودند که بسیار متشکرم. واقعیت این است که بدون امداد هوایی پایین‌آوردن این‌جانب نه‌تنها از گرده شمالی، بلکه با توجه به عوارض زمستان از نزدیک پناهگاه نیز برای امدادگران پیاده ناممکن بود. اما افسانه‌هایی که در مورد امدادوتلاش چندین‌ساعته، بلافاصله در رسانه‌ها منعکس شد، نادرست بود و به جوانب اقتصادی و اجتماعی زندگی حقیر لطمه زد. هلال‌احمر استان‌های زنجان و اردبیل نهایت سعی خود را کردند. این مقاماتِ بالاتر هستند که باید به چنین رخدادهایی که در بسیاری از ممالک فاجعه تلقی می‌شود، پاسخ دهند و به وظایف خود در قبال شهروندان عمل کنند و اگر توانایی چنین کارهای پیش‌پاافتاده‌ای را ندارند، به‌راحتی با مردم در میان بگذارند تا درنتیجه وقتی مردم شال‌وکلاه می‌کنند تا کاری را صورت دهند که ریسک‌دار است، بدانند که نباید روی این‌گونه خدمات حساب کنند. تنها یک حقیقت وجود دارد، اگر من به انتظار بهار نشسته بودم، شاید اکنون زیر خاک زمستانی بی‌کفایتی آنان که صاحب اختیار ولی فاقد مسئولیت هستند، برای ابد خفته بودم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.