آیا اسکرینشات سند محسوب میشود؟
برخی مواقع دیده شده که دو نفر توسط پیامک در موبایل خود یا شبکههای اجتماعی وایبر، واتساپ و ... در رابطه با مسائلی صحبت کردهاند و بعد از آن، یکی دیگری را تهدید کرده که از صحبتهای آنها اسکرینشات دارد و او را تهدید میکند که اگر فلان کار را انجام ندهی آنها را پخش میکند و او هم از ترس اینکه مبادا متن این پیامها منتشر شود، از شکایت صرفنظر کرده و تن به خواسته طرف میدهد، درصورتیکه واقعیت اینگونه نیست و امکان شکایت در این خصوص وجود دارد. سایت حقجو، چند توضیح و توصیه ضروری در اینباره مطرح کرده است. اول: مطابق قانون افشای اطلاعاتِ خصوصی، جرم است. قانونمجازات اسلامی، ماده ۷۴۵ (ماده ۱۶ قانون جرائم رایانهای) افشای اسرار خصوصی دیگران را جرم دانسته و مجازات آن را جزای نقدی و تا دو سال حبس درنظر گرفته است. البته صرفا در ماده هشت قانون «احترام به آزادیهای مشروع و حفظ حقوق شهروندی» نامهها، عکسها، نوشتهها و فیلمهای خصوصی را از مصادیق بارز آن دانستهاند. دوم: تهدید به انجام عملی که ممکن است موجب ضرر آبرویی یا شرافتی یا افشای اسرار خانوادگی شود، خواه تهدیدکننده به این واسطه، تقاضای مال به قصد اخاذی کرده یا نکرده باشد، جرم مستقلی است که براساس ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی تا 74 ضربه شلاق یا تا دو سال حبس برای آن درنظرگرفته شده است. سوم: خلاف تصور عموم که متن گفتوگو در وایبر، فیسبوک و شبکههای اجتماعی دیگر، ایمیل، صدای ضبطشده و فیلم را جزء دلایل قابلاستناد بهشمار نمیآورند، قانون، « ادله الکترونیک» را بهرسمیت شناخته است. چهارم: یک نکته بسیار مهم اینکه بهدستآوردن دلیل باید به روشهای قانونی صورت گیرد وگرنه ممکن است دادگاه آن دلایل را از شما نپذیرد. بنابراین اطلاعاتی که شما با هککردن ایمیل یا اکانت طرف مقابل یا کارگذاشتن غیرقانونی دستگاه ضبط صدا یا تصویر در محل اقامت، دفتر کار یا خودرو وی به دست بیاورید، در دادگاه موردپذیرش قرار نخواهد گرفت. (در شکلهای شدیدتر ممکن است اینگونه اقدامات علیه خودتان استفاده شود.) بنابراین در پاسخ به یک رفتار مجرمانه، دست به اقدامات مجرمانه متقابل نزنید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.