آزمایشگاه کوچکی برای آینده هیلاری کلینتون!
کمیل روحانی
چندی است کلیپی از کمپین انتخاباتی هیلاری کلینتون در شبکههای اجتماعی دستبهدست میشود که اگر تبلیغاتیبودنش را فاکتور بگیریم (که البته درست به هدف هم زده بود)، پدیده جالبی را مورد بررسی قرار میداد. دو دختر و دو پسر که تقریبا همسن (کودک) بودند، برای نشاندادن این پدیده برگزیده شده بودند. گرچه پاسخهای آنها از دریچه نگاه کودکانهشان ناشی میشد، اما میشد تأثیر دیالوگهای خانوادگی و حتی گفتمان حاکم بر جامعه را در شکلگیری نگاه آنها مشاهده کرد. پسرها از ابتدا موضعشان عیان و به نظر قاطع بود که یک زن هرگز نمیتواند رئیسجمهور شود... . یکی از پسرها با تأثیر از کنایههای تحقیرآمیزی که نسبت به زنان معمولا اپیدمی و بینالمللی است (و گاه حتی خود زنان هم از آنها استفاده میکنند)، گفت: زنها اگر رئیسجمهور شوند قوانین دخترانه و زنانهای را رایج میکنند... مثلا آرایش را در کشور رایگان کرده و لباس دخترانه بر تن پسرها خواهند کرد. در پاسخ سؤال مجری که «در صورت وقوع جنگ، با یک رئیسجمهور زن، سرنوشت کشور را چگونه پیشبینی میکنید؟» دو پسر این برنامه قاطعانه به شکست کشور به دلیل ترس رئیسجمهور رأی دادند و یکی از پسرها (اندرو) حتی کشور را از پیش باخته این جنگ دانست. اما دراینمیان پاسخ یکی از دخترها هوشمندانه بود. او گفت اگر یک زن رئیسجمهور شود، جنگ را متوقف میکند تا انسانها نمیرند... . در همین دقایق بود که هیلاری کلینتون وارد صحنه شد و بچهها شوکه شدند و در ابتدا همگی سکوت کردند. دخترها تا قبل از ورود کلینتون، مواضع خود را آهستهتر و با قاطعیت کمتری نسبت به پسرها ابراز میکردند. اما از زمان ورود هیلاری موضع دخترها تقویت شد و صدای پسرها به جز مواقع درخواست مجری، به قاطعیت و بلندی قبل نبود. یکی از پسرها که اندرو نام داشت پس از ورود کلینتون بهکلی تغییر موضع داد و تا پایان کلیپ با دخترها هماهنگ بود. اما پسر دیگر که جیدن نام داشت گرچه از رئیسجمهور آینده درخواستهای شگرفی هم داشت و میخواست مدرسهها همگی تا ابد بسته شوند (که نشان میداد تلویحا این موضوع را پذیرفته که رئیسجمهور میتواند یک خانم باشد)، اما در پایان نپذیرفت در مواضع و دیدگاهش تغییری حاصل شده... هیلاری کلینتون هم در پایان پاسخ داد: من خودم دو تا برادر داشتم و این ماجرا را درک میکنم... این برنامه درواقع هم تبلیغاتی بود و هم آزمایشگاه و نمونهای کوچک از یک جامعه بزرگ به نام جهان (حتی فراتر از ایالات متحده...)؛ آزمایشگاهی که به نظر میرسید ادعای پیشبینیای بزرگ را برای ایالات متحده به ارمغان دارد. البته این آزمایشگاه، نه علمی و کاملا تحلیلی، بلکه کاملا انتخاباتی - تبلیغاتی بود اما در نوع خود بسیار جالب و نو به نظر میرسید که بهیقیق تکرار و توسعه آن میتواند موجبات تغییر رفتار مخاطب را نیز فراهم آورد. شاید در آیندهای نهچندان دور زنان آمریکایی مانند دختربچههای این قصه کوتاه، با اعتمادبهنفس بیشتری به هیلاری رأی دهند و بسیاری از مردهای آمریکایی هم شاید مانند اندروی این قصه، بهزودی تغییر موضع دهند... گرچه این تغییر رفتار، حتی موقت و فقط برای آزمایش راهی نرفته، باشد. البته بهیقین برای تغییر رفتار جیدن و مردهایی مثل جیدن، هنوز زمان بیشتری لازم است، اما دور از دسترس و انتظار هم نیست. حتی خود جیدن هم در پایان دچار تردید شده بود اما تلاش کرد این تردید را نشان ندهد و در پاسخ به سؤال آخر مجری، این تردید (و شاید باور) به صورت ناخودآگاه آشکار شد... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.