صلاحطلبها و ما گلابیها
پوریا عالمی: یکی از استرسهای ما انتخابات مجلس است. نه... نه... فکر نکنید ما استرس داریم که اتفاقی بیفتد. اصلا و ابدا. به جان عالمی ما یک لحظه هم ذهنمان به این سمت نمیرود. بله. تنها استرس ما این است که یکموقع - خدا را چه دیدی- زد و مجلس عوض شد و دیگر اصولگراها و دلواپسها و حساسها و پدران سلفی با احمدینژاد رفتند و همه از دم اصلاحطلب شدند. ما واقعا استرس داریم. یعنی میترسیم موسیالرضا ثروتی برود و دیگر نگوید «برداشتن تحریمها خودبهخود اشتغال ایجاد نمیکند». اگر هشتسال گذشته گفته بود «کشور را در وضعیت تحریمها قراردادن خودبهخود اشتغال را از بین میبرد» ما دلمان نمیسوخت. یعنی اصولا اصولگراهای مجلس در این دوره یکطوری حرف میزنند که انگار همین الان همراه ایتی از فضا آمدهاند و نمیدانند چطوری شده که الان کشور اینطوری شده. یعنی میترسیم اساتید بروند و باب شوخی بسته شود. خلاصه ما واقعا استرس داریم. راستش فقط ترسمان از این نیست که اصولگراها و دلواپسها رأی نیاورند و نیایند مجلس. ترس اصلیمان این است که این اساتیدی که الان بهعنوان اصلاحطلب توی تئاترها و مجالس ختم شرکت فعال دارند، وارد مجلس شوند. ببینید مثل این میماند که آدم برود لباس مارکدار بخرد، ببیند پولش نمیرسد لباس فیک بخرد. الان وضعیت اصلاحطلبی ما اینطوری شده. یعنی ببین کار به کجا کشیده که اساتیدی که انتخاباتبهانتخابات با لبخندقشنگه وارد کارزار میشوند و توی آلبوم عکسشان میگردند ببینند آخرینبار کی عکس با ... گرفتند، الان شدند عکس صفحه اول روزنامهها. اصلاحطلب؟ نه بابا. شوخی نکنیم. صلاحطلب هستند. یعنی صلاح کار و مملکت خویش را خوب بلدند. مثل ما گلابیها نیستند و توی میوهها برای خودشان بروبیایی در حد موز دارند. موز هم که میدانید میوه انتخاباتی است، یعنی ما هرجا رفتیم مجلس خواستگاری روی میز حتما موز گذاشتند. ولی هرجا رفتیم بیمارستان دیدیم دست مردم یا گلابی است یا کمپوتش که این نشان میدهد گلابی میوه مردمی است و موز میوه انتخاباتی. خلاصه به نظر ما انتخابات مجلس بعدی رقابت است بین دلواپسها و صلاحطلبها و صدالبته که ما تنور انتخابات را گرمش میکنیم و بسترسازی مناسب را انجام و مسیر مناسب را برای شرکت ایجاد خواهیم کرد. چرا؟ چون ما کارمان گرمکردن تنور است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.