|

رهبر حزب سوسیالیست اسپانیا مأمور تشکیل دولت شد

اختلاف اقلیت‌ها

اسپانیایی‌ها تغییر می‌خواستند و در انتخاباتی که گذشت، آن را به دست آوردند. دو حزبی که سه دهه بر این کشور حکمرانی کرده بودند، به عقب رانده شدند و تازه‌واردان راه خود را به سمت پارلمان گشودند. سیستم دوحزبی اگرچه مستعد انواع و اقسام بیماری‌های ناعلاجی بود که درنهایت به اقتدارگرایی و استبداد دامن می‌زد اما به باور بسیاری از کارشناسان یک مزیت عمده داشت: ثبات. حالا عرصه سیاسی اسپانیا دچار سرگیجه‌ای است که با گذشت 43 روز از انتخابات بهبود نیافته است. 43 روز پس از انتخابات اسپانیا، پادشاه این کشور، پدرو سانچز، رهبر حزب سوسیالیست را مأمور تشکیل دولت کرده است. سانچز به پادشاه اسپانیا گفته: «برای مذاکره دست‌کم یک ماه وقت لازم دارم». اگرچه حزب مردم در انتخابات 20 سپتامبر، 123 کرسی را از آن خود کرد اما ماریا راخوی، رهبر این حزب، گفت او برای تشکیل دولت به اندازه کافی حمایت نشده است. با این همه، او اضافه کرد قصد ندارد از رقابت خارج شود، احتمالا با این امید که سوسیالیست‌ها که 90 کرسی را در اختیار دارند بخواهند ائتلافی بزرگ تشکیل دهند که لازمه‌اش 176 کرسی است. سانچز می‌گوید می‌خواهد «دولت مترقی برای تغییر» تشکیل دهد که به‌روشنی درخواست ائتلاف با حزب رادیکال پودموس است که در اولین حضور خود در انتخابات عمومی، 69 کرسی را به دست آورده است. او سه‌شنبه‌شب آشکارا شعار انتخاباتی حزب مردم را به وام گرفت و چنین گفت: «من در این مورد جدی هستم». با این حال تعداد کرسی‌های این دو حزب روی‌هم‌رفته 159 کرسی است و در بهترین حالت اگر حزب چپ متحد هم به آنها بپیوندد، 161 کرسی. رئیس و رؤسای حزب سوسیالیست مخالف ائتلاف با پودموس هستند و مهم‌ترین دلیل اختلاف آنها، بیانیه پودموس در حمایت از همه‌پرسی استقلال ملیت تاریخی- کاتالونیا، باسک و گالیسیا- است، هرچند پودموس گفته ترجیحش حفظ وضعیت موجود اسپانیاست. سانچز اگر حزب دست‌راستی سیودادانوس را برای ائتلاف متقاعد کند، می‌تواند اکثریت پارلمان را به دست آورد اما پابلو ایگلسیاس، رهبر پودموس پیش‌تر گفته بود در ائتلافی که سیودادانوس بخشی از آن باشد، حضور نخواهد داشت. از آن سو دو حزب اصلی کاتالان که 17 کرسی در پارلمان دارند هم گفته‌اند با پودموس ائتلاف نمی‌کنند. اسپانیا از سال 1978 و پس از ابقای دموکراسی، همواره دولتی دوحزبی بوده و بن‌بست کنونی در این کشور بی‌سابقه است. برای پادشاه فیلیپ که 18 ماه است بر کرسی سلطنت تکیه زده هم موقعیت کنونی، غریب و ناشناخته است. در گذشته هم دولت‌های اقلیت بر سر کار آمده بودند اما هر دو حزب می‌توانستند در ازای امتیازات بیشتر، روی حمایت باسک و کاتالان‌ها حساب کنند. حالا اما کاتالان‌ها به دنبال سهم‌خواهی نیستند؛ آنها استقلال کامل می‌خواهند و از همین رو تنها از دولتی حمایت می‌کنند که مهر تأییدی بر رفراندوم استقلال آنها بزند، ایده‌ای که اکثریت سوسیالیست‌ها مصرانه با آن مخالفت می‌ورزند و شاید همین مورد برای ائتلاف حزب سوسیالیست و حزب مردم کفایت کند. به پیچیدگی‌های وضعیت کنونی اسپانیا این گمانه را هم باید اضافه کرد که هم حزب مردم و هم حزب سوسیالیست در پشت پرده در حال خالی‌کردن زیر پای رهبران خود هستند و بر اساس شایعاتی که این روزها در این کشور می‌چرخد، یکی از دلایل عقب‌نشینی راخوی از نامزدی هم همین بوده است. از دیگر سو سانچز هم می‌داند تداوم رهبری‌اش، فقط و فقط در گرو رئیس‌جمهورشدنش است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.