|

یورش به خشکی و تخریب طبیعت

حسين طوطیایی . پژوهشگر کشاورزی

از مناطق درگیر در جنگ تحمیلی در مرزهای استان ایلام بار دیگر نفیر پیکار به گوش می‌رسد. دلاوران ما اینک لباسی سبز بر تن کرده و مین می‌روبند تا با کاشت درختانی پرشمار بر جای آن، مین دیگری فراروی متجاوزان قرار دهند. اما سال‌هاست دشمن در قامت ریزگردها و به وسوسه خاک زرخیز کشورمان در پي نابودی این سرزمین است. تلاشگرانی که اکنون با غرس هر نهال، سنگری مقابل آلودگی‌های محیطی می‌سازند کمتر از رزمندگان ما نیستند. روزنامه «شرق» هفتم بهمن‌ماه از طرح جنگل‌کاری در قالب کار تانک‌های مین‌کوب و بیل‌های مکانیکی و کارگران در نقطه صفر مرزی در قلاویزان استان ایلام خبر داد.

این پروژه‌ توسط سازمان جنگل‌ها و مراتع و آبخیزداری با هدف مقابله با گردوغبار و بیابان‌زایی در این محل در حال انجام است؛ طرحی که اجرای آن سطحی معادل 12هزارهکتار را زیر پوشش قرار داده است. سالیانی است که سیمای جنگل‌های زاگرس از یورش تخریب‌ها رنجور و بیمار است. آتش هم گاهی در میان جنگل‌ها زبانه می‌کشد. حالا زاگرس‌نشینان در تلاش هستند تا با همیاری نهال‌کاران از ارقامی که در سطح کشور سر نسل ما را به پایین افکنده اندکی بکاهند. نابودی نیمی از سطح جنگل‌های کشور در 50ساله اخیر حکایت از کارنامه ناخوشایند نسل ما دارد. بنابر گفته مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان ایلام، براساس نقشه‌های سال 1334، کل استان ایلام تنها 10هزارهکتار مناطق بیابانی داشت، اما براساس آمارها الان این مقدار به 140هزارهکتار رسیده است. با چنین حکایت‌هایی نه یارای یادآوری پیشینیان و نه رو به‌سوی آیندگان را داریم. امید می‌رود با چنین اقداماتی، ریزگردها کاهش یابند و بار دیگر بر چهره خشکی‌زده آن دیار، طراوت بنشیند. امیدواریم بخش اطلاع‌رسانی وزارت جهاد کشاورزی و مردم دیار ایلام که در این راه پرمنفعت به مشارکت برخاسته‌اند از آنچه در حال انجام است بیشتر بگویند. هیولای بیابان‌زایی و تخریب - اگر مهار نشود- دیر یا زود تمامی عرصه کشور را فرامی‌گیرد؛ کشوری که در برابر دشمنی قرار دارد که نه در مرزهای جغرافیایی که در جای‌جای آن به کمین نشسته است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.