کاش وزیر ارشاد این حرف را نمیزد
حسین عبدالهاشمپور
1 . تابهحال آدمی را دیدهاید که تصور میکند رو به جلو میتازد، حال آنکه عقبعقب میرود؟ خود میاندیشد درحال پیشرفتن است اما دیگران میبینند او درحال فرورفتن است، بهگمانم حال امروز دلواپسان چنین حالی است؛ بزرگی میگفت دچار «مکر الهی» شدهاند؛ آنها پس از حمله ناباورانه به بانو فاطمه معتمدآریا در کاشان، لابد تصور میکردند چه قدرتی یافتهاند که پس از لغو قلدرمآبانه کنسرتها میتوانند به سیمای بازیگران سینما هم چنگ بیندازند؛ اما امواج خشمگین و معترض مردم در تقبیح این حرکت ناپسند، نشان داد جامعه ایرانی از این رفتارهای غیرقانونی بهستوه آمده است؛ طنازی میگفت دلواپسی و دلآزاری مترادف هم شدهاند؛ دیگری توییت کرد دلواپسان چنان شورش را درآوردند که آدم خجالت میکشد به عزیزی بگوید دلواپس تو شدم... دلواپسان دلواپس خود باشند، از چشم مردم افتادهاند. 2. وزیر فرهنگ در واکنش به بیادبی به ساحت بانو معتمدآریا همان را گفت که از وزیر فرهنگ انتظار میرفت؛ اما در ادامه نکاتی گفت که بهزعم نگارنده نباید میگفت: «قطعا آنچه پیش آمده را تأیید نمیکنیم اما بههرحال، همهچیز دست دولت نیست. ما شاهد برخورد با هنرمندان و کنسرتها هستیم، حتی برخورد با مراکز دیپلماتیک و آتشزدن سفارت عربستان... بههرحال، سیاست دولت کاملا روشن است و همان حرکتی را که در وزارت فرهنگ و ارشاد بهعنوان متولی امور فرهیختگان و هنرمندان انجام میدهیم، دنبال میکنیم، ضمن اینکه سعی میکنیم کمکهایی نیز داشته باشیم اما بعضی جاها دیگر در اختیار ما نیست و عواملی که دخالت میکنند، پرنفوذ و پرقدرت هستند که با استفاده از پشتوانههای خود کار میکنند». اقرار آقای جنتی به ناتوانی دولت در کنترل دلواپسان بهویژه درباره رویدادهای هنری، شاید در جهت یادآوری مظلومیت دولت خوب باشد، اما بعید نیست اطمینان خاطر هنرمندان را سلب کند؛ تردید در وجود امنیت میتواند هنرمندانمان را خانهنشین یا حداکثر تهراننشین کند، حال آنکه امنیت خاطر در زمره نخستین حقوق شهروندی است؛ چهبسا چنین اقرارهایی به گستاخی بیشتر دلواپسان و قانونشکنان هم بینجامد. بههرروی، مطالبه جدی جامعه هنری فراتر از دلجویی است، باید بر این کژیها همین امروز چارهاندیشی کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.