|

رمز موفقیت اوباما

شناخت زبان بدن به مفهوم گفتمانی آن، ابزار مناسبی برای تحلیل محتوایی و پیش‌بینی رفتاری ایدئولوژی‌ها، گروه‌ها، احزاب و نظام‌های سیاسی مختلف است. تحلیل گفتمانی که تأکید خود را روی زبان و مجموعه گفتارهای مرتبط با پیش‌زمینه‌های ذهنی و شرایط عینی قرار می‌دهد، شناساگر هویت تمامی کسانی است که خود را متعلق به آن گفتمان می‌دانند و معیاری برای ارزشیابی نوع عملکرد‌های آنان از سویی و اتخاذ واکنش‌های مناسب در مقابل عمل کنشگران آنان از سوی دیگر است؛ به‌همین‌جهت شناخت قواعد تحلیل گفتمانی علاوه‌بر اندیشمندان، برای سیاست مداران امری ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. رفتار‌ها و ژست‌های کنونی «باراک اوباما» رئیس‌جمهوری آمریکا، نسبت به زمانی که برای نخستین بار وارد کاخ سفید شد، تقریبا با تغییر چشمگیری مواجه نبوده است. متخصصان می‌گویند او زمانی که با «جان مک‌کین» رقابت می‌کرد، بسیار راحت‌تر از رقیب جمهوری‌خواهش در مناظرات گام برمی‌‌داشت و تلاش می‌کرد که در مرکز صحنه قرار بگیرد و در زمان چرخش، دست راستش را هم‌زمان با پای چپش تکان می‌داد؛ اما درمقابل،‌ مک‌کین نمی‌توانست به‌درستی از دستان خود استفاده کند و همین توانایی باراک اوباما به کمک او آمد تا به کاخ سفید راه یابد. در نخستین دیدار با «جورج بوش» رئیس‌جمهوری سابق آمریکا، اوباما از همین ویژگی بهترین بهره را برد. «آلن پیس» در کتابش با نام «کتاب نهایی زبان بدن» می‌نویسد که اوباما در هنگام دست‌دادن، بالای مچ دست بوش را گرفت و زمانی که در کاخ سفید راه می‌رفتند با انداختن دستش پشت کمر بوش، او را چند گام عقب‌تر قرار داد و این تصویر را به‌وجود آورد که او صاحب آن خانه بوده و هست. در نخستین مراسم تحلیف نیز او به گونه‌ای رفتار کرد که اثری از پیروزی در رفتارش نباشد و زبان بدنش بسیار آرام بود. در پایان او در کنار خانواده و معاونش در یک قاب قرار گرفت. به‌گفته کار‌شناسان، تقسیم‌کردن صحنه با دیگران این پیام را به مخاطب می‌دهد که دیگران نیز به او در مسیر پیروزی کمک کرده‌اند. دکتر «لیلیان گلاس» یک متخصص زبان بدن، می‌گوید که زبان بدن اوباما به‌خوبی نشان می‌دهد که او از چه کسانی خوشش می‌آید و به چه رهبرانی توجه نمی‌کند. گلاس ادامه می‌دهد «در هنگام دیدار او با «نیکلا سارکوزی» رئیس‌جمهوری سابق فرانسه، هر دوی آنان زبان بدن منفی داشتند. سارکوزی در تصاویر از اوباما فاصله می‌‌گرفت و به سمت دیگری نگاه می‌کرد؛ اما اوباما در تمام مدت لبخند به لب داشت؛ هرچند که گونه‌های اوباما کاملا نشان می‌دهد که این لبخندی دروغین است. اوباما همچنین دستانش را در تمامی مدت بر شانه‌های سارکوزی قرار داد. این حرکت به باور بسیاری از متخصصان بدین معناست که رئیس‌جمهوری آمریکا خود را در مقامی بالا‌تر می‌بیند. او در دیدار اخیرش با رئیس‌جمهوری روسیه نیز از همین روش استفاده کرد و به گونه‌ای سرعت خود را تنظیم کرد که همتای روس‌اش، پشت سرش قرار بگیرد. به‌گفته متخصصان، نکته جالب در این میان آن است که نفوذ بدنی اوباما در طول چند سال اخیر به‌شدت افزایش یافته و حتی در برخی موارد تغییر نیز کرده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.