|

به‌ بهانه درگذشت یدالله نجفی

یدالله، دست خدا بود

نظام‌الدين كيايي. صدابردار

در صدای سینمای ایران، نجفی یک قطب بود. به علت دانش، آگاهی و تجربه‌های بزرگ. اخلاق و منش و تربیت صدابرداران قابل‌قبول. جدا از حرفه صدا، همواره در طول 20 سال عمر انجمن صدا، به‌عنوان عضو هیأت‌مدیره در همه دوره‌ها فعالیت داشته، به‌ویژه این شش سال گذشته، یک رکن اصلی و فعال و تصمیم‌گیر انجمن بوده است. یدالله که یدالله بود، برای صدا و همه همکارانش، ید انجمن بود. دستی که خیر و برکت داشت و کار نیک‌کردن، از اوصاف او بود و در این دو روز دیدیم چگونه مهر وابستگی او از دل دوستانش برون زد و چگونه بخشی از سینمای ایران و سینمادوستان به سوگ نشستند. به سوگ پرواز یک هنرمند به ملکوت. به سوگ‌رفتن یدالله و پیوستنش به الله. بله یدی رفت، ولی یدی با رفتنش هرگز محو نخواهد شد. او در صدای سینمای ایران زنده و جاوید خواهد ماند، چون استادی بود که صدای برتر به او مدیون بود. به او که خود، برتر بود؛ دستِ خدایی که به خدا پیوست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.