|

در پی نامزدنشدن آفریقایی-آمریکایی‌ها صورت گرفت

تحریم نژادی «اسکار»

عسل عباسیان: پس از اعلام فهرست نامزدهای جایزه اسکار، برخی از آفریقایی- آمریکایی‌های مشهور سینما، اسکار را تحریم کردند. چندین چهره سرشناس صنعت سینما از جمله ویل اسمیت و اسپایک لی در اعتراض به نبود هم‌نژادهایشان در فهرست نامزدها اعلام کردند در این مراسم شرکت نخواهند کرد. این دومین‌سال پیاپی است که هیچ بازیگر آفریقایی-آمریکایی در میان نامزدهای چهار رشته اصلی بازیگری اسکار وجود ندارد. در پی این اتفاق، آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اعلام کرد برای دو‌برابر‌کردن تعداد اعضای زن و ایجاد تنوع نژادی در میان اعضای آکادمی تا سال 2020 دست به یک‌سری تغییرات عمده خواهد زد. شریل بون آیزاکس، رئیس آکادمی علوم و هنرهای سینمایی، در پاسخ به انتقادات علیه کمبود تنوع نژادی در میان نامزدهای جایزه اسکار اعلام کرد آکادمی در راستای حل این مشکل دست به تغییراتی خواهد زد. او پیش از این نیز اعلام کرده بود در چهار سال گذشته در شرایط عضویت در آکادمی، تغییراتی داده شده تا تنوع کافی در میان اعضا تضمین شود، ولی این تغییرات سرعت کافی نداشته است. در همین ‌راستا سه عضو جدید به اعضای هیأت‌رئیسه آکادمی اضافه خواهند شد تا تنوع در سطوح رهبری آکادمی نیز افزایش یابد. البته این یک سوی قضیه است؛ چون از یک ‌سو شارلوت رمپلینگ، بازیگر «45سالگی» هم تحریم اسکار توسط آفریقایی-آمریکایی‌ها را نوعی نژادپرستی علیه سفید‌پوستان قلمداد کرده است. رمپلینگ که برای بازی در «45 سال» نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن شده، گفت: «ما هیچ وقت نمی‌فهمیم واقعا تبعیض بوده است یا نه. اما شاید به این دلیل باشد که هیچ بازیگر آفریقایی-آمریکایی شایسته نامزدشدن نبوده است». مایکل کین هم در واکنش به این ماجرا از بازیگران آفریقایی-آمریکایی خواسته بردبار باشند. او دراین‌باره گفت: «بازیگر آفریقایی-آمریکایی کم نیست. نمی‌شود به خاطر رنگ پوست به یک بازیگر رأی داد». کامیار محسنین، منتقد سینما نیز دراین‌باره به «شرق» می‌گوید: «تبعیض در اسکار پیش از این هم سابقه داشته. تا جایی که سال 1939 وقتی هتی مک‌ دنیل، به خاطر ایفای نقش مامی در «بربادرفته» نامزد دریافت جایزه بود هم، برای ورود به مراسم مشکل پیدا کرد. آن زمان فضای عمومی آمریکا طوری بود که چنین اتفاقی بعید نبود. اما به‌مرور بعد از حضور ستاره‌های آفریقایی-آمریکایی در سینمای هالیوود، اوضاع بهتر شد. واکنش کنونی آفریقایی-آمریکایی‌ها و عکس‌العملی که دارند، سنگین و دور از انتظار است چون در سال‌های اخیر آنها اغلب سهم خوبی در جوایز داشتند. مسئله این است که امسال در رشته‌های بازیگری، گزینه‌های چندان درخشانی هم نداشتند. شاید تنها کاری که می‌شد انجام داد نامزدی ویل اسمیت و ادریس البا طبق رویه گلدن‌گلوب بود که این دو نفر هم گزینه‌های قوی‌ای نبودند تا رودرروی دیگر بازیگران بایستند. باید پذیرفت که امسال فیلم‌هایی با بازی آفریقایی-آمریکایی‌ها چندان موفق و بزرگ نبودند؛ مثلا فیلم اسپایک لی طوری بود که تمام امسال اتفاقی برایش در جشنواره‌ها نیفتاده و نهایتا در برلین هم آن را خارج از مسابقه جا دادند. درواقع امسال، سال خوبی برای حضور آفریقایی-آمریکایی‌ها هم نبوده. ممکن بود بعضی‌ها انتظار داشتند که البا نامزد نقش دوم مرد شود ولی به طور کلی آفریقایی-آمریکایی‌ها حضور خوبی نداشتند. از طرفی در سال‌های اخیر توجه خوبی به آفریقایی-آمریکایی‌ها شد. امروز به نظر می‌رسد این واکنش بیشتر بر حاشیه‌ها تکیه دارد. یک زمانی از آلبر کامو پرسیدند جیمز بالدوین چطور نویسنده‌ای است؟ کامو گفت نویسنده خیلی خوبی است فقط‌ ای کاش رنگ پوستش را فراموش کند. به نظر می‌رسد دوستان آفریقایی- آمریکایی خودشان بیشتر به شعله‌های این تفاوت نژادی می‌دمند و شعله‌ورش می‌کنند». بون آیزاکس جمعه در یک بیانیه با اشاره به اینکه آکادمی منتظر صنعت سینما نمی‌ماند، اعلام کرد فرایند تغییرات به صورت قابل‌ملاحظه‌ای ترکیب اعضای آکادمی را تغییر خواهد داد. نامزدهای جوایز اسکار از سوی بیش از شش‌ هزار عضو آکادمی علوم و هنرهای سینمایی برگزیده می‌شوند که اغلب سفیدپوست، مرد و بالای 50 سال هستند. پس از اعلام نامزدها و متعاقب آن بالاگرفتن اعتراض‌ها به ترکیب بیش‌ازحد سفیدپوست نامزدها، کریس راک، مجری آفریقایی-آمریکایی اسکار، بیش از باقی افراد تحت فشار قرار گرفت و بسیاری خواستار کناره‌گیری او از اجرای این مراسم شدند. اما آکادمی علوم و هنرهای سینمایی جمعه اعلام کرد راک این مراسم را اجرا خواهد کرد. ژولی دِلپی، نویسنده، کارگردان و بازیگر هم گفته دو سال پیش به تبعیض نژادی و جنسیتی اسکار اعتراض کرد ولی آن زمان رسانه‌ها به او انتقاد کردند. ژولی دِلپی که تابه‌حال دو بار نامزد دریافت جایزه اسکار شده، در پنلی که در فستیوال فیلم ساندنس ترتیب داده شد گفت بعضی مواقع آرزو می‌کند آفریقایی-آمریکایی باشد و هیچ‌چیز بدتر از زن‌بودن در این کار نیست. دلپی که نویسنده، کارگردان و بازیگری است که به خاطر نویسندگی‌اش در فیلم‌های «قبل از نیمه‌شب» و «قبل از غروب» نامزد دریافت جایزه اسکار شده، گفت: دو سال پیش من چیزی درباره این گفتم که آکادمی خیلی سفیدپوست و مذکر است که واقعیت هم همین است و رسانه‌ها من را تکه‌تکه کردند. دلپی که در فرانسه به دنیا آمده، در ادامه گفت: جالب است، زن‌ها نمی‌توانند صحبت کنند. زن‌بودن از همه‌چیز سخت‌تر است. فمینیست‌ها کسانی هستند که مردم بیشتر از همه از آنها نفرت دارند. هیچ‌چیز بدتر از زن‌بودن در این کار نیست. من واقعا این را باور دارم. پیش از این داستین هافمن، جورج کلونی و... نیز به موج این اعتراض‌ها پیوسته بودند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.