|

چندسطر درباره برگزیدگان گلدن گلوب ۲۰۱۶

سهم جدید صنعت فیلم هنری

کامیار محسنین

در فضای دوقطبی فصل جوایز سینمایی در سال جاری، عمده تمرکز بر دو فیلم «مد مکس: جاده خشم» ساخته جورج میلر و «کارول» ساخته تد هینز گذاشته شد؛ فیلم‌هایی با دو خاستگاه کاملا متفاوت که اولی از صنعت سینما سر بر می‌آورد و دومی از صنعت تعیین‌کننده فیلم‌های هنری که بیشتر در جشنواره‌ها کشف می‌شوند. سهم‌خواهی تدریجی نوع دومِ در عرصه جوایز سینمای حرفه‌ای - مثل گلدن گلوب و اسکار - خبر از تغییر فضا می‌دهد. برای نمونه، در سال گذشته در عرصه اسکار، فیلم‌های بزرگ کمپانی‌های آمریکایی، قافیه را به فیلم‌هایی همچون «بردمن» (از جشنواره ونیز)، «دوران پسری» و «هتل بزرگ بوداپست» (از جشنواره برلین)، «فاکس کچر» (از جشنواره کن) و «ویپلش» (از جشنواره ساندنس) باختند. شایان توجه اینکه برخی فیلم‌های بزرگ جبهه صنعتی- مثل «میان ستاره‌ای» کریس نولان - هم توسط کارگردانانی ساخته شده بودند که خود از همین مسیر جشنواره‌های سینمایی به شهرت رسیده بودند. به‌این‌ترتیب، می‌توان به سهولت مشاهده کرد که حتی در جوایز بزرگداشت صنعت سینما نیز نقش بزرگ جشنواره‌های بین‌المللی رشدی چشمگیر داشته و سیاست‌های تمامیت‌خواه تولیدکنندگان فیلم‌های پرخرج را به‌شدت تحت‌تأثیر قرار داده است. شاید در این مقطع، کم‌توجهی اتحادیه مطبوعاتی هالیوود به دو فیلم «مد مکس» و «کارول» (که اولی از گور فیلم‌های مستقل دهه هفتادی بر می‌آید و دومی رویکردی رادیکال به مضمونی همچنان جنجالی در برخی ایالات دارد) حرکت به سمتی را نوید می‌دهد که همسویی بیشتری با اسکار داشته باشد و مشکل کمتری برای آکادمی ایجاد کند. اما به واقع، سرمایه‌گذاری جدید آن اتحادیه - در مقام مجری برگزاری گلدن گلوب - به همان نسبت رونق بازار را کم می‌کند. توجه به «مریخی» ساخته ریدلی اسکات و «از گور برخاسته» ساخته آلخاندرو گونزالس ایناریتو که هر دو در بطن روایت و دنیای دیداری خود، وسترن‌هایی کند و کم‌جان و تک‌نفره را به یاد می‌آورند، ظرفیت‌های لازم برای ایجاد شوکی عمومی در زمان اکران مجدد آثار اسکاری را ندارند و در زمان نخستین اکران، عمده مخاطبان بالقوه خود را جذب کرده‌اند. جالب است که حتی «مریخی»، در مقام نماینده جبهه صنعتی، قرابتی قابل ملاحظه با فیلم‌های هنری دارد و «از گور بر‌خاسته»، با وجود بهره‌گیری از ستاره‌ای مثل دی‌کاپریو، تلاشی ناکام از کارگردان نام‌آور مکزیکی به حساب می‌آید که سال گذشته برای شعبده‌بازی تکنیکی، جوایز اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردان را از آن خود کرده بود. شاید در این میان، انتخاب گلدن گلوب برای بهترین فیلم خارجی کمترین شگفتی را آفرید. فیلم مجاری «پسر سائول»، از همان زمان رونمایی در کن، در مقام درامی کوبنده که با کمی طعنه و کنایه، فضای دهشتناک دوران جنگ دوم جهانی را به تصویر می‌کشد، با توجه به اقبال معمول محصولاتی که بر هولوکاست تمرکزی ویژه دارند، به‌عنوان برنده احتمالی جوایز بهترین فیلم خارجی‌زبان در اسکار و گلدن گلوب مطرح بوده است. این تمایل در سال جاری آنچنان مشهود و قدرتمند بوده است که نماینده کشور آلمان، «هزارتوهای دروغ»، فیلمی توخالی، تبلیغاتی و مزورانه در ترسیم فضای آن کشور در دوران بعد از جنگ جهانی، به فهرست کوتاه 9 فیلم مدعی اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان راه یافته است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.