سارا: عشق و مرگ در پایتخت «داعش»
چند ماه قبل از مرگ، توسط اعضای گروه تروریستی «داعش» محاکمه شد. سارا که با همسر و سه فرزندش در «رقه»، پایتخت خودخوانده داعش، زندگی میکرد، درخواست «ابوالمثنی العراقی»، یکی از اعضای داعش، را نپذیرفت؛ تصمیمی که پیامدهایی پیدرپی برای او داشت و در نهایت به مرگش منتهی شد. «سمر»، همسر سارا که بهخاطر جان خانوادهاش که همچنان در رقه زندگی میکنند، از گفتن نام خانوادگیاش در هراس است، میگوید: «در ابتدا العراقی از سارا خواست با او ازدواج کند، چراکه فکر میکرد او مجرد است». پس از آنکه ارتش عراق در آن اوایل به پیشرفتهایی دست یافت، سارا از العراقی به مقامات محلی شکایت کرد و پروندهای علیه او گشود، اما از آن بهبعد همهچیز برای خانواده سمر بدتر شد. همسر سارا ادامه میدهد: «آزارها بیشتر شدند؛ عراقی پسرم را بهخاطر سیگارکشیدن شلاق زد و دائما به او ناسزا میگفت». پس از آنکه گروه داعش مناطق بیشتری را تصرف کرد، هرکسی که سیگار میکشید یا اقدامی علیه باورهای این گروه انجام میداد بهشدت تنبیه میشد. سمر در ادامه میگوید با آنکه همسایگان ما این مسئله را انکار میکردند، عراقی چندینبار به بهانه وجود اجناس قاچاق سعی کرد با زور وارد خانه ما شود. سارا که در 28سالگی مُرد، از سمر خواسته بود تا با یکی از مقامات ارشد در رقه دیدار کند. او در نهایت با یک قاضی محلی ملاقات کرد و عراقی بهخاطر بیاحتیاطی تنها جریمه ناچیزی شد. سمر میگوید: «اما اذیتها ادامه داشت» و پس از شدتگرفتن بمبارانها در تابستان 2014 میلادی خانواده او تصمیم گرفتند شهر را ترک کنند. اما در 14 سپتامبر، زمانی که سمر از فروشگاهش به خانه برگشت، متوجه شد که همسرش رفته است. همسایگان و کودکانش با گریه به سمر که همچنان تأکید میکند تمامی این اتهامات بیاساس بودند، گفتند سارا درحالیکه مشغول نظافت خانهاش بود به اتهام «وقاحت» توسط داعش دستگیر شده است. سمر ادامه میدهد: «پس از این اتفاق فرزندانم را به حلب فرستادم و خودم برای پیگیری شرایط همسرم در رقه ماندم. اما بعدها از طریق یکی دیگر از جنگجویان داعش فهمیدم همسرم در چهارم ماه نوامبر در زندان مُرده است. او که لباسی بر تن نداشت، بهشدت توسط یکی از داعشیها در زندان شکنجه شده و شلاق خورده بود. آن داعشی به من گفت که سارا پس از چندروز، بر اثر حمله قلبی مُرد». پس از مرگ سارا، داعش پیکر او را به خانوادهاش تحویل داد تا در رقه به خاک سپرده شود. سمر هرروز را به یاد همسرش سپری میکند. او به یاد میآورد که همسرش شجاع، سختکوش و هنگام عصبانیت او، بسیار صبور بود. سمر میگوید: «سارا شجاعترین فرد زندگی من بود و هیچ خاطره تلخی از او ندارم». سمر که اکنون در حلب در کنار فرزندانش زندگی میکند، ادامه میدهد: «سارا همانطور که مادر خوبی بود، همسر خوبی نیز برای من بود. فرزندانمان به بهترین شکل بزرگ شدهاند. حتی همسایههایمان میگویند که رابطه سارا با آنها عالی بوده است. از نظر آنان سارا، ساده، قوی و بینظیر بوده است؛ کسی که سعی داشت خانه ویرانمان را دوباره آباد کند». سمر که اکنون در یک قصابی در حلب کار میکند، تصمیم دارد با سه فرزندش به ترکیه برود و زندگی جدیدی را در آنجا آغاز کند. او که در اتاق تاریکی نشسته و برای همسرش دعا میکند، در پایان میگوید: «سارا، بهترین و باارزشترین فرد زندگی من بود. از خدا میخواهم او را قرین رحمت و با شهدا محشور کند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.