|

کسی می‌تواند بسم‌الله

امید بنکدار

بزرگمهر حسین‌پور را دوست دارم چون هنرمندی سخت‌کوش و بی‌ادعاست که سال‌هاست به دور از حاشیه کار کرده و از روح و جان عرق ریخته است. بزرگمهر حسین‌پور را دوست دارم چون دوست است، چون هنرمند است چون به دوستی و هنر پابند است. دوستش دارم چون می‌دانم که به کارش متعهد است. وقتی شنیدم که قرار شده پوستر جشنواره امسال کار او باشد منتظر یک اتفاق بودم، که افتاد. کاری بکر و تازه و ناب با اجرایی درخشان و دلم گرفت وقتی دیدم سیلاب حاشیه مجلات و سایت‌ها و حتی رسانه ملی گرامی دارد جای متن و حاشیه را با هم عوض می‌کند. نه می‌دانم و نه می‌خواهم بدانم که ایده اولیه از کجا آمده و پیشنهاد چه کسی بوده است... نمی‌خواهم بشنوم این همه جنجال و ‌های‌وهوی بیهوده را... نمی‌خواهم ببینم این همه رنگ‌ونیرنگ را پیرامون یک هنرمند که مطابق معمول تاوان متفاوت‌بودن اثرش را می‌پردازد. آنکه دوستش می‌دارد می‌خواهد امتیازش را به‌نفع خود مصادره کند و آنکه نمی‌پسنددش می‌خواهد بی‌ارزش جلوه‌اش دهد. متأسفم برای تمام کسانی که نکته اصلی کار را ندیده‌اند و نفهمیده‌اند که امتیاز این پوستر ایده آن نیست که اگر بود می‌توانست با یک عکس هم اتفاق بیفتد. آنچه این پوستر را این‌چنین خاص و متفاوت کرده اجرای بی‌نظیر بزرگمهر حسین‌پور، قلم‌گذاری‌های ظریف و ترکیب رنگی چشم‌نواز اوست. کافی است کمی و فقط کمی دقت در اجرای شال و سایه‌روشن‌ها و پیچش‌ها و بافت پارچه آن داشته باشیم. اجرای چهره و ظرافت جزئیات پوست و موها پیشکش‌مان. و در پایان از همه عزیزانی که تصور می‌کنند با نرم‌افزار می‌توان به چنین توانایی در طراحی دست پیدا کرد خواهش می‌کنم یک نسخه از این نرم‌افزار را برای من هم بخرند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.