|

چقدر راه آقا تختی را رفته‌اند

سیدافشین گنج‌بخش

امروز؛ 17 دی‌ماه و سالگرد درگذشت جهان‌پهلوان غلامرضا تختی است. به‌راستی چه دلیلی برای جاودانه‌ماندن آقا تختی وجود دارد؟ چه رازی بین آقا تختی و مردم ایران‌زمین هست که بعد از گذشت 48 سال از درگذشت این بزرگوار، همچنان نام و خاطره ایشان در افکار عمومی جامعه وجود دارد. مردم ما از بزرگ تا کوچک، آن‌طور از آقا تختی سخن می‌گویند که انگار همه او را می‌شناسند، همه کشتی‌های او را دیده‌اند، همه با او زندگی کرده و می‌دانند چه منش و اخلاقی داشته است. نام آقا تختی با جوانمردی‌هایش از کشتی‌ای که با قهرمان روسی (الکساندر مدوید) گرفت و با وجود اطلاع از مصدومیت حریف، هیچ‌گاه «یک خمش» را نگرفت تا روزی که پاداش قهرمانی‌اش را بین هم‌تیمی‌های شکست‌خورده‌اش تقسیم کرد، گره خورده است. اما این داستان‌ها را همه ما بارها و بارها شنیده‌ایم و نمی‌خواهم دوباره به آنها اشاره کنم.

موضوعی که کمتر به آن اشاره شده و مناسب با شرایط روز جامعه ما است، پیشنهاد وسوسه‌انگیزی بود که در اواخر دهه 30 خورشیدی به جهان‌پهلوان غلامرضا تختی شد. سال 1339، پیشنهاد شهردار‌تهران‌شدن به آقا تختی ارائه شد. در نگاه اول و همان لحظات ابتدایی مطرح‌شدن این پیشنهاد، آقا تختی آن را نپذیرفت و گفت: «احساس می‌کنم در این جایگاه نتوانم برای مردم کاری انجام دهم». امروز، قهرمان‌های زیادی از جمله ورزشکاران حاضر در عرصه سیاسی کشور از منش و اخلاق آقا تختی سخن می‌گویند. من امیدوارم ورزشی‌های سیاسی‌شده به این سؤال پاسخ دهند که چقدر راه آقا تختی را رفته‌اند؛ همچنین در حوزه‌ای که تخصص ندارند وارد نشده‌، از دروغ و ریا پرهیز کرده‌ و امتیازات ویژه‌ای را نگرفته‌اند و سعی کرده‌اند با عملکردشان خدشه‌ای به آبروی ورزش وارد نشود؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.