آینه
ایران بهانهای در دست عربستان آذر منصوری: صدور حکم اعدام و اجرای آن برای یک مخالف، اقدامی غیرمنصفانه و برخلاف حقوق بشر است و به همین خاطر هم با انتقاد بسیاری از دولتها روبهرو شده است. نهادهای منتسب به حمایت از حقوق بشر هم به اعدام شیخ نمر اعتراض کردهاند. در مقابل آنچه به عنوان واکنش ایران انتظار میرفت، این بود که به خصوص در شرایط پس از برجام و با توجه به ظرفیتی که توافق هستهای در اختیار دولت گذاشته است، از این ظرفیت برای کاهش بحرانها و پاسخگویی دولت عربستان سعودی استفاده شود و بتواند مواضع این کشور همسایه را نسبت به مواضع جمهوری اسلامی تلطیف و نزدیک کند. بنابراین اگر قرار بود اقدامی صورت بگیرد باید در چارچوبهای دیپلماتیک صورت میگرفت. واکنشهای مردمی هم باید معطوف به این باشد که بهترین نتیجه را به نفع ایران و به ضرر دولت سعودی داشته باشد. انتظار این بود که واکنشها به گونهای نشود که بهانهای بهدست حاکمیت عربستان بدهد برای برجستهکردن رویکردهای نادرست خود در منطقه و علیه ایران. حال آنکه حمله به سفارت عربستان و آتشزدن آنجا همچنین حمله به کنسولگری این کشور در مشهد، این بهانه را به مقامات ریاض داد تا در مقام مظلوم نمایی برآیند و رویکردهای دیپلماتیک ایران را به چالش بکشند. بنابراین، این اقدام نهتنها در چارچوب سیاستهای دولت و نظام نیست بلکه زمینه و بهانهای شد در دست عربستان تا اثرگذاری تهران در تحولات منطقه را کاهش دهد.
اعتماد روند «تحقيقات محلي» شوراي نگهبان نجاتالله ابراهيميان: صرف حضور در ستادهاي انتخاباتي از موانع ورود به عرصه انتخابات تلقي نميشود چراكه صلاحيت همه كانديداها توسط شوراي نگهبان تأييد شده بود. در واقع آنها از كانديداهايي حمايت ميكردند كه صلاحيتشان در شوراي نگهبان تأييد شده بود/ به نظر من رسيدگي در شوراي نگهبان و آيين مربوط به رسيدگي به دعاوي انتخاباتي نياز به يك بازنگري و تأمل جدي دارد/ اين خودش يك تضمين است كه ما بيطرفي را نمايش بدهيم آيا احتمال نميدهيد كه به هر حال انسان است و لغزش پيدا كند اين احتمال در همهجا وجود دارد يعني در همه نظامهاي حقوقي كه شما يك آدم را براي داوري تعيين ميكنيد او يا چپ رأي ميدهد يا راست رأي ميدهد.
کیهان زوال استراتژی در امپراتوری لیبرال محمد ایمانی: در هم تنیدگی سرنوشت آمریکا و عربستان آن هم در دوره قهقرای سیاست و حکومت سعودی به حدی است که نگرانیهای سیاسی و امنیتی را در داخل ایالات متحده فراهم آورده است. آلسعود بهتنهایی لکه ننگی است که اعتباری برای شعارها و پرستیژ لیبرالیستی و حقوق بشری ایالات متحده باقی نمیگذارد. همین یک رژیم برای عریاننشاندن امپراتوری مدعی لیبرال- دموکراسی و حقوق بشر کفایت میکند آن هم در دورهای که آمریکا پس از شکست در «جنگ چهارم جهانی» میل به ظاهرسازی و احیای مجدد اعتبار خود کرد. پلپیلار عضو ارشد و سابق سیا 17 شهریور امسال در نشریه نشنال اینترست به صراحت نوشت «رژیم مخدوش عربستان برای سیاست خارجی آمریکا دردسرساز است. آمریکا به لشکرکشی عربستان در یمن پیوست که حاصل آن فقط یک تراژدی انسانی بود. حکومت عربستان به شکل قرون وسطایی اداره میشود و حقوق بشر به شیوههای مختلف نقض میگردد. حیرتآور است که کشوری با این فاصله از ارزشهای لیبرال دموکراسی، چنان رابطه نزدیکی با آمریکا دارد و متحد و شریک او محسوب میشود.»
قانون حملهكنندهها چندان هم ناشناس نبودند داوود حشمتي: ماجرای حمله شنبهشب به سفارت عربستان در تهران از اقدامات نه تنها «مشکوک» نیست بلکه کاملا «روشن و واضح» نشان میدهد که دستگاه اطلاعاتی کشور باید با «پیادهنظام نفوذ در صحنههای عملیاتی» برخورد جدی و عاجلی صورت دهد. در حالی که ایران یکپارچه و به دور از هر نوع جناحبندی سیاسی مشغول اعتراض و انزجار از عمل جنایتکارانه آلسعود در شهادت شیخ نمر بود «عملیات پیاده نظام نفوذ» در مقابل سفارت عربستان مردم را دوپاره کرد. از مهمترین عملیاتیهای خط نفوذ، ایجاد «نفاق» و «انشقاق» میان امت است. این شیوه آنهایی است که زیستشان در بحران است و خودشان را پشت نقاب «انقلابیگری» مخفی میکنند تا به «انقلاب» ضربه بزنند. پشت چهره اسلام مخفی میشوند تا اسلام را بدنام کنند. برای نمونه روشن و عینی این جماعت میتوان به داعش اشاره کرد. گروهی که به قدرتهاي سلطهگر وابستهاند و از احساسات اسلامی طبقه فرودست خود بهره میبرند. ردههای بالای نظام جهاني اما نیت و هدفشان مشخص است: «تخریب اسلام به نام اسلام و به دست یک مشت افراطی خشک مغز». خط «نفاق و نفوذ» در داخل هم پشت چهره «سوپر انقلابیگری» مخفی میشود تا به انقلاب و نظام ضربه بزند. بعد از پرتاب سنگ و آتش زدن ساختمان سفارت عربستان در تهران، اخباری فضای مجازی را پر کرد که هدفی جز تحریک احساسات مردم نداشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.