نمیدانید من که هستم؟
لیلی گلستان
نمیدانید من که هستم؟
از این قصهها همهمان داریم. از بس زیادند، یادمان نمیماند. یک روز تصمیم گرفتم آنها را یادداشت کنم. کردم. این يكي از همانهاست. بدون هیچ غلو و گزافهای.
ساعت 10 صبح. بانک. همهمان شمارهبهدست منتظر نوبتمان بودیم تا صدایمان بزنند. خانمی با کفشی بسیاربسیار! پاشنهبلند و شلواری تنگ و لبهای آمپولزده و بنفش براق و گونههای مصنوعی و پیشانی بادکرده از بوتاکس و موهای افشان طلایی وارد بانک شد. یکراست رفت سراغ باجه و چکی را ارائه کرد. خانم پشت باجه گفت لطفا شماره بگیرید و منتظر بمانید و به ما منتظران اشاره کرد. خانم با فریاد گفت مگر نمیدانید من که هستم. من؟ من شماره بگیرم؟ بعد ما را با دست نشان داد و گفت، همینام کم مانده که مثل اینها شماره بگیرم. حالا نشانتان میدهم و از در بانک بیرون رفت و دیگر نیامد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.