|

«اینانلو» مرد دل‌سپرده طبیعت

جواد طوسی

مردی که ریشه در طبیعت داشت و با صدایش به ما روحیه می‌داد و گزارش‌های ورزشی- تلویزیونی‌اش در گذشته‌های دور به نوستالژی نسل ما تبدیل شده، دیگر در میانمان نیست. گویا در این فضای غبارآلوده باید به مرگ نوبتی عزیزانی که خاطرات ما را پر کرده‌اند عادت کنیم و در هجوم بی‌امان رخدادها و حوادث ناگوار بعدی با افسرده‌حالی و تلخ‌کامی مداوم کنار بیاییم. این تقدیر محتوم ما قافیه‌باختگان در عصر خاکستری معاصر است. نمی‌خواهم در فقدان مردی که روح زندگی را در طبیعت می‌دید و سفر برایش بهانه ‌بودن و حضور جاری‌داشتن و نقطه انتخاب بود، مرثیه‌سرایی کنم. محمدعلی اینانلو هم مثل ما حتما زندگی‌اش پایین و بالا داشت، ولی هیچ‌گاه ندیدم ناله کند و اندوه درونش را جار بزند و از زمین و زمان طلبکار باشد. اینانلو با پرسه‌زنی و کشف و شهود در دل طبیعت و عکاسی و کشاورزی و برنامه‌سازی در این لوکیشن، روحیه می‌گرفت و از روزمرگی کسالت‌باری که دامن‌گیرمان شده فرار می‌کرد. خودم در عجبم، کسی که زندگی را سخت نمی‌گرفت و با طبیعت محرم و هم‌نوا بود چرا باید دچار ضایعه مغزی شود؟ او که صدای پای آب را در چشمه‌ساران می‌شنید و با باد و باران همراه و همسفر بود و غم و اندوه را در چهره آفتاب‌خورده و کویری‌اش دفن می‌کرد، نباید به این زودی مغلوب مرگ می‌شد. باور ندارم که این عاشق فاتح طبیعت، در دست‌وپنجه نرم‌کردن با مرگ، ناکام ماند. در این ماه‌ها که اینانلو روزهای سخت بیماری و بستری‌شدن و ترخیص را می‌گذرانید ندیدم حال‌وروز بدش را عیان و جلب ترحم کند. مرد تکیه‌داده به طبیعت و انس و الفت پیداکرده با کویر، با ضعف و خودباختگی میانه‌ای نداشت. او مردانه زیست و مردانه با واقعیت زندگی و مرگ کنار آمد و در خلوت پنهانش قلندری تنها بود. اینانلو از خود آرش و البرز را به‌جا گذاشت تا هویت ایرانی و اینجایی‌اش را شهادت دهند؛ اما جلوتر از این ریشه‌های عمیق، شاید تنها طبیعت بکر می‌تواند رازهای درون مرد سیه‌چرده و باران‌خورده خاطره‌های دور و نزدیک ما را برملا کند. چندسال قبل در شورای مرکزی انجمن منتقدان به اتفاق دوستم مصطفی محمودی از او برای اجرای مراسم جشن منتقدان دعوت کردیم. بدون هیچ تکلف و رنگ و ریا، با گرمی و مهربانی دعوتمان را پذیرفت. صدای نافذ و مردانه او زینت‌بخش مجلس صمیمانه‌مان شد. یادش را با صدای دلنشین و پرجذبه‌اش گرامی می‌داریم و به جمله‌ای از آن عزیز زودسفرکرده اقتدا می‌کنیم: «هدف من از زندگی مقصد نیست، بلکه مقصود است».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.